خراسان/ استوری‌های عجیب و پربازدید چند کاربر بعد از ازدواج یکی از سوپراستارهای سینمای ایران از چه مسائل روان‌شناختی نشئت می‌گیرد؟
 «براتون آرزوی خوشبختی می‌کنم با این ‌که من از امروز بدبخت‌ترینم...»، «قلبم شکست، دیگه هیچ‌وقت اون آدم قبلی نمی شم»، «از لحظه‌ای که فهمیدم، دیگه تموم زندگیم سیاه شد. چطوری تو رو کنار یکی دیگه تصور کنم؟». علاوه بر این استوری‌ها، یک کاربر هم با انتشار یک توئیت، ادعای حیرت‌انگیزی را مطرح کرد: «من امروز فهمیدم آن شبی که رضا گلزار ازدواج کرد، بخش مسمومان ما ترکیده بوده، همه هم دخترای ۱۵-۱۶ ساله و...». در ادامه چند نکته درباره این اتفاقات و استوری‌ها از منظر روان‌شناسی مطرح خواهیم کرد.
 ریشه‌های علاقه افراطی به سلبریتی‌ها
سال‌های بلوغ، سال‌های رشد همه جانبه است. نه فقط رشد جسمی و جنسی بلکه رشد روحی، روانی، عاطفی، هیجانی، شناختی، اجتماعی و از همه مهم‌تر، عقلانی. همیشه خوانده و شنیده‌ایم که سال‌های بلوغ و نوجوانی، سال‌های حساسی است که باید با دقت و توجه نوجوان و والدین سپری شود تا آسیب‌های خاص این سن مثل علاقه افراطی به ستاره‌ها و چهره‌های مشهور که گاهی عاقبت تلخی دارد، کم رنگ شود. در سنین نوجوانی، برخی نیازهای جدید در فرد شکل می‌گیرد. یا اگر جدید هم نیست و از کودکی وجود داشته، حداقل با جنس و عمق تازه بروز می‌کند؛ مثلا نیاز به دیده‌ شدن، در معرض توجه بودن، محبت دیدن و محبت کردن، قدردانی شدن، نوازش شدن، کلمات محبت‌آمیز و امیدوار کننده شنیدن، پذیرفته شدن، احساس تعلق کردن و ... که ممکن است از بدو تولد در وجود فرد بوده، اما در نوجوانی با شدت و سمت و سوی متفاوتی دیده می‌شود که اتفاقا همین کمبود و عطش، در صورتی که در خانواده و توسط محارم سیراب نشود، نقطه شروع دوستی‌های خیابانی یا عشق و علاقه‌های خیالی و یک طرفه به ستاره‌هاست.
علاقه‌های پردردسر در شبکه‌های‌اجتماعی
این روزها دسترسی ساده، سریع و بی‌واسطه به ستاره‌ها در فضای‌مجازی، به دنبال کنندگان و طرفداران‌شان توهم ارتباط، تعامل و صمیمیت می‌دهد و به علاقه‌های افراطی نوجوانان به سلبریتی‌ها دامن می‌زند. اگر نوجوان نسل قبل، در صورت علاقه به چهره‌های مشهور، راه و کانالی برای ابراز این علاقه نداشت و بالطبع امیدی هم به ملاقات، ارتباط و وصال نبود، صفحه‌های شخصی هنرمندان در شبکه‌های اجتماعی به نوجوان امروز، فرصت ارتباط بی‌واسطه و بی‌پروا با ستاره را می‌دهد و این‌گونه است که من به عنوان یک مشاور فعال در حوزه نوجوانان، سالانه با تعداد زیادی نوجوانِ عاشق رو به رو هستم که از شدت علاقه و محبت به یک بازیگر، خواننده یا بازیکن فوتبال، به شرایط خاص و وخیمی رسیده‌اند.
پیشگیری از این ماجراها با کمک والدین
همان‌طور که می‌دانیم عشق به معنی یک پیوند دوطرفه است با سه ضلع تعهد و صمیمیت که با تعقل کامل می‌شود. مهم‌ترین و اصلی‌ترین راه پیشگیری از بسیاری از آسیب‌های نوجوانی، دقت و توجه والدین در دوره کودکی بچه‌هاست. این ‌که بچه، دوره کودکیِ خوب و شیرینی را تجربه کند. کودکی خوب و شیرین، نه با پول و امکانات که بیش از همه چیز، با محبت و حوصله و وقت گذاشتن پدر و مادر برای بچه رقم می‌خورد. قدم بعدی، به دست آوردن شناخت عمومی و اختصاصی از نوجوان است. این‌ که والدین و بزرگ‌ترها به شکل کلی، اطلاعات کافی درباره خصوصیات و ویژگی‌های دوره بلوغ و نوجوانی داشته باشند تا کمتر شاهد چنین مشکلاتی باشیم.
نویسنده : دکتر الناز علوی| ‌ متخصص روان شناسی