به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند افرادی که سریع‌تر از ۴ مایل در ساعت گام برمی‌دارند، در مقایسه با افرادی که با سرعت کمتر از ۳ مایل در ساعت راه می‌روند، ۴۳ درصد کمتر در معرض خطر ابتلاء به ضربان غیرطبیعی قلب هستند.

محققان گفتند که مدت زمان پیاده‌روی نیز بر این خطر تأثیر می‌گذارد، به طوری که افرادی که زمان بیشتری را با سرعت متوسط یا سریع می‌گذرانند، ۲۷ درصد کمتر در معرض خطر مشکلات ضربان قلب قرار دارند.

تیم تحقیقات به رهبری «جیل پل»، رئیس بهداشت عمومی دانشگاه گلاسکو در بریتانیا، نتیجه گرفتند: «این یافته‌های جدید، ترویج سرعت پیاده‌روی سریع‌تر را در توصیه‌های فعالیت بدنی تقویت می‌کند. پیاده‌روی با سرعت سریع ممکن است در پیشگیری از آریتمی‌های قلبی نقش داشته باشد.»

نتایج نشان می‌دهد که سرعت پیاده‌روی سریع یا متوسط به ترتیب ۴۳٪ و ۳۵٪ خطر هرگونه مشکل ریتم قلب را کاهش می‌دهد.

نتایج نشان می‌دهد افرادی که سرعت پیاده‌روی سریع یا متوسط دارند، ۴۶٪ و ۳۸٪ کمتر با خطر فیبریلاسیون دهلیزی، یک بیماری ریتم قلب که خطر سکته مغزی را به میزان زیادی افزایش می‌دهد، روبرو بودند.

محققان تخمین می‌زنند که حدود ۳۶٪ از ارتباط بین سرعت پیاده‌روی و مشکلات ریتم قلب تحت تأثیر التهاب و متابولیسم است.

محققان گفتند که این یافته با تحقیقات قبلی که نشان داده بود پیاده‌روی سریع می‌تواند چاقی را کاهش دهد، به بهبود کنترل قند خون، جلوگیری از دیابت و کاهش فشار خون بالا کمک کند، مطابقت دارد.

محققان نتیجه گرفتند: «این مطالعه اولین مطالعه‌ای است که مسیرهای زیربنایی ارتباط بین سرعت پیاده‌روی و آریتمی‌ها را بررسی می‌کند و شواهدی ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد عوامل متابولیک و التهابی ممکن است در این امر نقش داشته باشند. پیاده‌روی سریع‌تر خطر چاقی و التهاب را کاهش داد که به نوبه خود، خطر آریتمی را نیز کم کرد.»