دست دعا ، چشم امید دریافتی است از مناجات خمسه عشره امام سجاد… مناجات‌هایی که تعبیر نویسنده از آنها چنین است: مناجات خمس عشره که که از وجود قدسی حضرت سجاد (ع) تراوش کرده از لطافت و حلاوتی خاص و منحصر به فرد برخوردار است. امتیاز خاص و منحصر به فرد مناجات پانزده گانه – خمس عشر – این است که هر انسانی با ویژگی های روحی و روانی خودش و همه انسان‌ها در شرایط روحی و روانی مختلف‌شان،‌میتوانند مناجات مورد نیاز خود را در این مجموعه پیدا کنند.

به عبارتی می توان گفت حالات مختلف انسان‌های مختلف از پانزده موقعیت کلی تجاوز نمیکند که مناجات خمس عشره برای یکایک این شرایط و حالات، ‌نسخه‌ای جدا و مستقل تدارک دیده است. بر اساس اسن مقدمات به این نوید و امید می توان رسید که انسان با در دست داشتن مناجات خمس عشره در همه حالات حرف برای گفتن با خدا دارد.

نویسنده کتاب زبان لطیف و ادبیات ویژه‌ای را برای ترجمه برگزیده است که به فهم حس و حال اصل دعا بسیار کمک میکند. مناجات الشاکرین چنین آغاز میشود: خدایا! تشنگی عمیق من و باران مداوم و بی حد و حصر تو، مرا از اقامت در زیر خیمه شکرت بازداشته است. خدایا! دست یاری هر لحظه تو در نشیب و فراز صخره‌های صعب زندگی،‌ مرا از اندیشه پرتگاه‌های ناسپاسی واگذاشته است…