خراسان/ شیوه‌ای که شما یا فرزندتان اجسام را در دست می‌گیرید، ممکن است نشانه‌ای از ابتلا به اوتیسم باشد. پژوهشگران این آزمایش را بر اساس تفاوت‌های ظریفی طراحی کرده‌اند که در نحوه انجام یک فعالیت حرکتی بین افراد اوتیستیک و غیراوتیستیک مشاهده کرده‌اند.  این آزمایش تنها ۲ دقیقه زمان می‌برد و حرکات انگشتان هنگام گرفتن اجسام را بررسی می‌کند و به گفته پژوهشگران، دقتی در حدود ۸۵ درصد دارد.

نحوه انجام این پژوهش
برای طراحی این آزمون، از افراد اوتیستیک و غیراوتیستیک خواسته شد که با انگشت شست و اشاره خود که به حسگرهایی مجهز شده بودند، مکعب‌هایی با اندازه‌های متفاوت را در دست بگیرند. سپس از آن‌ها خواسته شد که هر مکعب را بلند کرده، در جای اولیه‌اش قرار دهند و دست خود را به موقعیت ابتدایی بازگردانند.محققان با کمک هوش مصنوعی، حرکات انگشتان شرکت‌کنندگان را با دقت زیاد بررسی کردند. بررسی داده‌ها نشان داد که افراد غیراوتیستیک به‌تناسب اندازه اجسام، اندازه گرفتن دست خود را دقیق‌تر تنظیم می‌کردند. در مقابل، افراد مبتلا به اوتیسم حرکات گرفتن را کندتر و با تأخیر انجام می‌دادند.
روشی متفاوت و سریع‌تر برای تشخیص اوتیسم
پروفسور ارز فرید، نویسنده اصلی این تحقیق و متخصص روان‌شناسی در دانشگاه یورک کانادا، دقت بالای این آزمایش را شگفت‌انگیز توصیف کرده است. او گفت: «مدل‌های ما توانستند اوتیسم را با حدود ۸۵ درصد دقت تشخیص دهند و این نشان می‌دهد که این روش می‌تواند ابزار ساده‌تری برای تشخیص باشد». افراد اوتیستیک علاوه بر مشکلات ارتباطی و اجتماعی، ممکن است با اختلالات حرکتی هم مواجه باشند؛ مانند دشواری در هماهنگی چشم و دست که معمولاً از کودکی قابل مشاهده است. پژوهشگران این آزمایش که نتایج آن را در نشریه Autism Research منتشر کرده‌اند، معتقدند که بررسی این الگوهای حرکتی می‌تواند روشی متفاوت و سریع‌تر برای تشخیص اوتیسم ارائه دهد. پروفسور فرید اظهار کرد: «یافته‌های ما بر تحقیقات روزافزونی می‌افزاید که نشان می‌دهد الگوهای حرکتی ظریف می‌تواند سیگنال‌های تشخیصی ارزشمندی را ارائه دهد؛ چیزی که هنوز در روندهای بالینی رایج نیست».
علت دقیق اوتیسم هنوز مشخص نیست
در این مطالعه، گروه‌های شرکت‌کننده از نظر سن و هوش با هم تطبیق داده شده بودند. برای جلوگیری از تأثیر تفاوت‌های رشدی، به‌جای کودکان از جوانان استفاده شد، اما پژوهشگران پیشنهاد داده‌اند که این آزمایش درباره کودکان هم قابل استفاده است. در حال حاضر، روش‌های تشخیص اوتیسم بر اساس سن بیمار متفاوت است. برای کودکان، پزشکان معمولاً رفتار آن‌ها را در حین بازی و تعامل با دیگران مستقیماً مشاهده می‌کنند. درباره بزرگ‌سالان، از آن‌ها خواسته می‌شود که پرسش‌نامه‌ای را درباره علایم احتمالی اوتیسم پر کنند. علت دقیق اوتیسم هنوز مشخص نیست، اما گاهی این اختلال در خانواده‌ها به‌صورت ارثی دیده می‌شود. برخی متخصصان معتقدند آگاهی بیشتر جامعه از این اختلال، عامل اصلی این افزایش بوده است. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت، حدود یک کودک از هر ۱۰۰ کودک در جهان به اوتیسم مبتلاست.