خراسان/ پژوهشی جدید نشان داده هوش فرد نقش کلیدی در علاقه او به طنز سیاه یا تلخ ایفا می‌کند. محققان می‌گویند علاقه به جوک‌های تلخ، ضریب هوشی بالا و پرخاشگری پایین فرد را نشان می‌دهد. براساس گزارش گاردین، محققان دانشگاه پزشکی «وین»، میزان درک و لذت ۱۵۶ نفر با میانگین سنی ۳۳ سال را درباره محتواهای طنز تلخ ارزیابی کردند. محققان به این شرکت‌کنندگان محتواهای کمدی تلخ را نشان دادند و ضریب هوشی کلامی و غیرکلامی آن ها را ارزیابی کردند. شرکت‌کنندگان همچنین به سؤالاتی درباره خلق‌وخو، پرخاشگری و پیشینه تحصیلی خود پاسخ دادند. نتایج محققان جالب‌ بود.

ارتباط طنز تلخ و هوش بالا در افراد
پژوهشگران به شرکت‌کنندگان، محتواهای طنز تلخ برگرفته از «کتاب سیاه» اثر کارتونیست مشهور آلمانی «اولی استاین» را نشان دادند؛ برای مثال، در کارتون سردخانه‌ای به تصور کشیده شده که در آن پزشکی روکش را از روی جسد برداشته و در کنارش زنی می‌گوید: «بله بله این شوهر من است. به‌هرحال، شما از کدام پودر لباس شویی استفاده می‌کنید؟» یا کارتونی دیگر مردی گیج را نشان می‌دهد که از تلفن عمومی استفاده می‌کند و صدایی از تلفن می‌آید که می‌گوید: «شما دارید با پاسخگوی خودکار انجمن خودیاری بیماران آلزایمر صحبت می‌کنید. اگر هنوز موضوع موردنظرتان را به خاطر دارید، لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق آن را مطرح کنید». محققان آثار مختلفی به شرکت‌کنندگان نشان دادند و از آن ها خواستند ویژگی‌های مختلفی را ارزیابی کنند؛ برای مثال این که چقدر طنز آن را مبتذل یا بی‌مزه می‌دانند، چقدر جمله طنز مناسب بود، چقدر از شوخی خوششان آمد یا چقدر آن را تازه و بدیع یافتند.
تقسیم شرکت کنندگان به ۳ دسته
محققان براساس نتایج آزمون‌ها شرکت‌کنندگان را به ۳ گروه تقسیم کردند: گروهی که بالاترین درک و لذت را از طنزهای بیمارگونه داشتند، در آزمون‌های ضریب هوشی کلامی و غیرکلامی بالاترین امتیاز را به دست آوردند، تحصیلات بهتری داشتند و در پرخاشگری و خلق‌وخوی بد امتیاز کمتری کسب کردند. گروه دوم درک متوسطی از جوک‌ها نشان دادند اما چندان از آن لذت نبردند. نمرات هوش این افراد متوسط ​​بود، خلق‌وخوی منفی و سطح پرخاشگری بالایی داشتند. گروه سوم هم مانند گروه قبلی طنز تلخ را متوسط درک کردند و نمرات هوش متوسطی داشتند اما عموماً خلق‌وخوی مثبتی نشان دادند و نمرات پرخاشگری متوسطی کسب کردند. این یافته‌ها با نظریه‌های قبلی درباره رابطه پرخاشگری و طنز در تضاد است. اوایل سال ۱۹۰۵، «زیگموند فروید»، روانکاو مشهور، فرضیه‌ای را مطرح کرد مبنی‌بر این که طنز امکان آزادسازی ایمن امیال جنسی و پرخاشگری سرکوب‌شده را فراهم می‌کند اما محققان می‌گویند: «پژوهش حاضر، این باور تاحدودی رایج را رد می‌کند که افرادی که طنز سیاه را دوست دارند، معمولاً بدخلق و شاید کمی مستعد سادیسم هستند». یافته‌های این پژوهش در ژورنال Cognitive Processing منتشر شده است.