عصر ایران/ مازراتی گیبلی اسپایدر در عصر طلایی طراحی خودروهای ایتالیایی متولد شد. این مدل جذاب، اولین بار در سال ۱۹۶۹ به صحنه آمد و با حذف سقف نسخه کوپه گیبلی، همان طراحی نمادین را با هیجان رانندگی در هوای آزاد ترکیب کرد.
 
طراحی خیره‌کننده و عملکردی افسارگسیخته
گیبلی اسپایدر که توسط جورجتو جوجارو افسانه‌ای در استودیو طراحی "گیا" (Ghia) خلق شده، با کاپوت کشیده و خطوط ظریف و چشم‌نواز بدنه، خودرویی است که نه تنها نگاه‌ها را به خود خیره می‌کند، بلکه می‌تواند ترافیک را متوقف کند. زیر بدنه خوش‌تراش این خودرو، یک موتور ۴.۷ لیتری V8 (و در موارد بسیار نادر، نسخه قدرتمندتر ۴.۹ لیتری SS) نهفته است که حدود ۳۳۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند؛ قدرتی که در اواخر دهه ۶۰ میلادی، به معنای واقعی کلمه، مجوز سفر در زمان بود!

گیبلی اسپایدر می‌توانست در کمتر از ۷ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و حداکثر سرعتی بیش از ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت داشته باشد. همه این‌ها در حالی بود که آن غرش خاص موتور V8 مازراتی را به گوش می‌رساند؛ صدایی بین غرش شیر و رعد و برق در یک روز خوب.

تجمل و نایابی در کنار قدرت
اما این خودرو فقط قدرت محض نیست؛ گیبلی اسپایدر از کلاس و اصالت بهره‌مند است. در فضای داخلی، چرم دست‌دوز، فرمان با روکش چوبی و پنل‌های آنالوگ کافی وجود دارد که هر صفحه نمایش مدرنی را خسته‌کننده جلوه می‌دهد.

با تولید تنها ۱۲۵ دستگاه اسپایدر، این خودرو کمیاب‌تر از نزاکت در ترافیک شهری است.

نامی با ریشه‌های بیابانی
نام "گیبلی" از یک باد گرم بیابانی در شمال آفریقا گرفته شده است؛ نامی کاملاً برازنده، چرا که تمام حس و حال این خودرو، گرم، سریع و به سبکی غیرقابل پیش‌بینی است.