راه جان و راه جانان گشت طی
جامِ دَحْوُ الْاَرْضْ شد لبریز مَیْ

دستِ حق آورده نور پاک را
گسترش می‌داد اینجا خاک را

هرچه می‌بینید از آنِ خداست
کُلِّ هستی تحتِ فرمانِ خداست

می‌رود از خاکْ آبِ چشمه‌ها
می‌درخشد آفتابِ چشمه‌ها

از افق مِهرِ خداوندی دمید
شد ز دَحْوُ الْاَرْضْ بِیْتُ الَّه پدید

روز دَحْوُ الْاَرْضْ روز نعمت است

روز مِهر و روز لطف و رحمت است

بود تقدیر خداوندِ مُبین
تا گذارد پایْ انسان بر زمین

از عنایات خداوندِ جهان
این زمین گردید جای مردمان

این زمین را انبیا دادند نور
وز قدوم اولیاءاش یافت شور

نور خیل انبیا اینجا نشست
شور عشق اولیا در ما نشست

از جمیعِ انبیا و اولیا
سوی ما تابید نور مصطفی

مصطفی ختم رُسُل، خورشید عشق
آسمان را جلوه جاوید عشق

در نبی بنگر ز حق منشور را
آمد و آورد با خود نور را

این زمین چون وادی طور است طور
مکّه چون یثرب همه نور است نور

می‌درخشد عشق در ارض و سما
در نجف چون کاظمین و سامرا

می‌درخشد عشق دائم بر زمین
از مزار آفتابِ هشتمین

بعد هر سُوءُالْقَضا، حُسْنُ الْقَضا
بنگر ای دل بر زمین نینوا

عشق از کرب و بلا کرده طلوع

گشت دَحْوُ الْاَرْضْ از اینجا شروع

کربلا این سرزمین عاشقان
خاک او دُرِّ ثَمینِ عاشقان

کربلا این وادی عشق و جنون
ترجمان چشم‌های لاله گون

کربلا تصویرِ مِصْباحُ الْهُدی‌ست
کربلا زیباترین شهرِ خداست

کربلا این آرزوی اهلِ دل
خاک او شد آبروی اهلِ دل

روز ۲۵ ذی القعده مصادف با «دحو الارض» است که خشکی‌ها گسترده شده و زمین کعبه از زیر آب‌ها بیرون آمده است، این شب و روز دحوالارض از ایام مهم عبادی در طول سال است.