رنگ، پدیده جالبی است. در فیزیک، نور رنگ را می‌توان با فرکانس یا طول موج آن تعریف کرد. هرچه طول موج بلندتر یا فرکانس کوتاه‌تر باشد، نور به سمت انتهای طیف قرمز متمایل می‌شود. در انتهای طیف آبی، طول موج‌ها کوتاه‌تر و فرکانس‌ها بالاتر هستند و هر فرکانس یا طول موج، رنگ منحصربه‌فردی دارد.

به نقل از لایوساینس، چشم انسان رنگ را به این شکل نمی‌بیند. چشم انسان با سه نوع سلول مخروطی در شبکیه که به فرکانس‌های نور قرمز، سبز و آبی حساس هستند، رنگ را تشخیص می‌دهد. سپس مغز از این داده‌ها برای ایجاد یک تصویر رنگی استفاده می‌کند. دوربین‌های دیجیتال نیز عملکردی مشابه دارند و از حسگرهایی برای ثبت نور قرمز، سبز و آبی بهره می‌برند. صفحه‌نمایش رایانه نیز با استفاده از پیکسل‌های قرمز، سبز و آبی، مغز انسان را فریب می‌دهد تا یک تصویر رنگی را ببیند.

در حالی که انسان نمی‌تواند نور رادیویی را ببیند، تلسکوپ‌های رادیویی قادر به دیدن رنگ‌ها موسوم به «باند»(band) هستند. ردیاب‌ها می‌توانند طیف باریکی از فرکانس‌ها را ثبت کنند که به آن «باند فرکانسی»(frequency band) گفته می‌شود و مشابه روشی است که ردیاب‌های نوری، رنگ‌ها را ثبت می‌کنند. اخترشناسان با رصد رادیویی آسمان در باندهای فرکانسی مختلف می‌توانند یک تصویر رنگی ایجاد کنند. آنها با استفاده از «تلسکوپ افق رویداد»(Event Horizon Telescope) رویکردی تازه برای رصد آسمان در فرکانس‌های گوناگون ابداع کردند.

البته این کار بدون مشکل نیست. بیشتر تلسکوپ‌های رادیویی تنها می‌توانند یک «باند» را در یک زمان رصد کنند. بنابراین، اخترشناسان باید یک شیء را چندین بار در «باندهای» مختلف رصد کنند تا یک تصویر رنگی ایجاد شود. این روش برای بسیاری از اجرام آسمانی مناسب است، اما برای اجرام متغیر سریع یا اجرامی با اندازه ظاهری کوچک، کارآمد نیست. تصویر می‌تواند به قدری سریع تغییر کند که امکان لایه‌بندی تصاویر وجود نداشته باشد. 

اینجاست که رویکرد جدید وارد عمل می‌شود.  اخترشناسان از رویکردی موسوم به «انتقال فاز فرکانسی»(FPT) برای غلبه بر انحرافات جوی نور رادیویی استفاده کرد. آنها با رصد رادیویی آسمان در طول موج ۳ میلی‌متر می‌توانند نحوه انحرافات نور توسط جو را ردیابی کنند. این روش مشابه استفاده تلسکوپ‌های نوری از لیزر برای ردیابی تغییرات جوی است. آنها نشان دادند که چگونه می‌توانند آسمان را به طور همزمان در طول موج‌های ۳ میلی‌متر و یک میلی‌متر رصد کنند و از آن برای تصحیح و واضح‌تر کردن تصویر جمع‌آوری‌شده توسط طول موج یک میلی‌متر استفاده کنند.

اخترشناسان رادیویی با این رویکرد می‌توانند تصاویر متوالی را در «باندهای» رادیویی مختلف ثبت و سپس همه آنها را تصحیح کنند تا یک تصویر رنگی با وضوح بالا ایجاد کنند.

این روش هنوز در مراحل اولیه خود قرار دارد و این مطالعه تنها نمایشی از این فناوری است. با این وجود این مطالعه ثابت می‌کند که این رویکرد می‌تواند کارآمد باشد. بنابراین، پروژه‌های آینده قادر خواهند بود بر اساس این رویکرد ساخته شوند و این به معنای آن است که انسان قادر خواهد بود سیاه‌چاله‌ها را به صورت زنده و رنگی ببیند.

این مطالعه در مجله Universe Today منتشر شده است.