خراسان/ احساس شرم باعث می‌شود فرد از دیگران فاصله بگیرد، خود را پنهان کند یا از ترس قضاوت، کمتر در اجتماع حضور یابد؛ اما احساس گناه یعنی فرد می‌داند که رفتارش اشتباه بوده و این احساس به او کمک می‌کند که خطایش را جبران کند، مسئولیت پذیر باشد و رشد کند. به گزارش «ایسنا»، شرم یعنی حس کنیم که مشکل‌داریم، یعنی به جای این که فکر کنیم «کاری را اشتباه انجام داده‌ایم»، این احساس را داشته باشیم که «آدم بدی هستیم». در پاسخ به این سوال که چرا تبدیل شرم به گناه مهم است، باید گفت: «شرم ما را متوقف می‌کند، اما گناه می‌تواند ما را به جلو ببرد، شرم باعث می‌شود خودمان را دوست نداشته باشیم، اما گناه می‌تواند کمک کند که خودمان را بپذیریم و تغییرات مثبتی ایجاد کنیم».
رفتار را از هویت جدا کنیم
کسی که در کودکی مدام تحقیر شده، ممکن است در بزرگسالی هنگام اشتباهات کوچک احساس شرم کند و با خود بگوید من به دردنخور هستم، هیچ‌وقت موفق نمی‌شوم؛ اما اگر احساسش را به سمت گناه هدایت کند، ممکن است بگوید این‌بار اشتباه کردم، اما می‌توانم یاد بگیرم و دفعه‌ بعد بهتر عمل کنم. برای این که شرم را به گناه تبدیل کنیم باید رفتار را از هویت جدا کنیم، درباره‌ شرم حرف بزنیم. شرم در سکوت رشد می‌کند، اما وقتی در این مورد بحث را باز کنیم، کم‌رنگ‌تر خواهد شد. افراد با یک دوست یا مشاور درباره‌ احساس شرم صحبت کنند؛ اگر هم نمی‎توانند، آن را با صدای بلند برای خودشان بازگو کنند، انگار که با یک دوست حرف می‌زنند.
افراد باید دنبال راه جبران باشند
به جای فکر کردن به اشتباهات گذشته، فهرستی از کارهایی که می‌توانند برای جبران، انجام دهند، تهیه کنند، حتی اگر کار کوچکی باشد، مهم این است که حس کنند در حال حرکت هستند. همه انسان‌ها اشتباه می‌کنند، اما این اشتباهات ارزش فرد را تغییر نمی‌دهد بلکه باید از آن عبرت بگیریم.