پدال/ آلپین، با برنامه‌ای بیست‌ساله که از تولید مدل‌های الکتریکی جدید تا فناوری‌های نوآورانه را شامل می‌شود، در مسیر تبدیل شدن به رقیبی جدی برای پورشه قرار دارد.
 
زمانی که لوکا دی مئو، مدیرعامل گروه رنو، در سال ۲۰۲۰ در بحبوحه بحران کرونا به این شرکت پیوست، برند اسپرت آلپین در آستانه حذف کامل قرار داشت. دی مئو در رونمایی اخیر مدل A390 به خبرنگاران گفت:

ما هیچ برنامه‌ای برای بعد از A110 نداشتیم؛ اساساً هیچ برنامه‌ای برای آلپین وجود نداشت.
اما دی مئو، آلپین را به‌عنوان یک برند لوکس با پتانسیل افزایش حاشیه سود می‌دید و احیای آن را آغاز کرد، مشابه کاری که پیش‌تر با آبارث در گروه فیات-کرایسلر و کوپرا در گروه فولکس‌واگن انجام داده بود. این برنامه در حالی تأیید شد که رنو همچنان میلیون‌ها یورو ضرر می‌داد. دی مئو اعتراف کرد:

این تصمیم کمی دیوانه‌وار بود.

اکنون، خط تولید تک مدلی آلپین با معرفی A290، نسخه‌ای قدرتمند از رنو ۵ و A390، یک شاسی‌بلند بر پایه پلتفرم رنو سنیک تقویت شده است. بااین‌حال، آلپین قصد دارد به دنیای پیچیده خودروهای اسپرت الکتریکی وارد شود، جایی که وجود مشتری و سودآوری هنوز در ابهام است. آیا این برند می‌تواند دوره‌ای طولانی از سرمایه‌گذاری سنگین در دنیایی ناشناخته را تاب بیاورد؟ دی مئو با وجود اذعان به بزرگ بودم این چالش، قاطعانه گفته است:

برای راه‌اندازی یک برند پریمیوم، حداقل ۲۰ سال زمان نیاز است. آئودی ۲۵ تا ۳۰ سال طول کشید تا به جمع بزرگان بپیوندد، با میلیاردها یورو سرمایه‌گذاری سالانه. ما نمی‌توانیم این کار را در یک نسل انجام دهیم.

رنو میلیاردها یورو برای خرج کردن روی آلپین ندارد و دوران کنونی شبیه زمانی که آئودی شکوفا شد نیست. برای مثال، بازار بزرگ خودروهای لوکس آمریکا در حال حاضر برای تازه‌واردها تقریباً غیرقابل‌دسترس است و آلپین برنامه‌های خود برای عرضه دو شاسی‌بلند الکتریکی بزرگ‌تر که قرار بود پیش‌قراول ورودش به این بازار باشند را متوقف کرده است. البته ساخت یک شاسی‌بلند بزرگ همچنان در برنامه‌ها وجود دارد اما به شرایط مناسب‌تر در آمریکا وابسته است. دی مئو گفت:

مدل تجاری با حضور در آمریکا توجیه‌پذیر است، چون ۴۰ درصد بازار سگمنت E در این کشور است. تا زمانی که شرایط روشن نباشد، فشردن دکمه شروع کمی ریسک دارد.

فیلیپ کریف، مدیرعامل آلپین، با تجربه حضور در فراری، مازراتی و آلفارومئو در رابطه با برنامه‌های آیندهٔ این برند گفته است:

دوسوم فروش ما در فرانسه است. باید یاد بگیریم خودروهایمان را به آلمان، بریتانیا، کره جنوبی و بازارهای واقعاً لوکس بفروشیم و سپس به آمریکا برویم.
اولین نمایندگی فروش آلپین این ماه در بارسلونا افتتاح می‌شود و پس‌ازآن پاریس و لندن در ادامه سال میزبان این نمایندگی‌ها خواهند بود. آلپین در سال جاری (تا پایان آوریل) فروش خود را دو برابر کرده که بیشتر به لطف A290 بوده است. فروش A110 نیز سال گذشته به ۴, ۵۸۵ دستگاه رسید که ۵.۹ درصد افزایش داشت اما این خودروی اسپرت به‌زودی بازنشسته خواهد شد و اوایل سال آینده از خط تولید خارج می‌شود. دی مئو A110 را «پورشه ۹۱۱ آلپین» توصیف کرد و حالا همه نگاه‌ها به نسخه الکتریکی A110 است که قرار است در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۲۶ رونمایی شود.

A110 کنونی که در سال ۲۰۱۸ معرفی شد، نام آلپین را زنده نگه داشته و علاقه‌مندان را جذب کرده است. حالا چالش اصلی با نسخه الکتریکی پیش رو است. دی مئو معتقد است که این برنامه می‌تواند موفق باشد، زیرا رقبای لوکس او نیز در شرایط مشابهی هستند. او گفت:

مقررات در اروپا به این معناست که همه باید به سمت الکتریکی شدن بروند. در فناوری الکتریکی، ما تقریباً با دیگران هم‌سطح هستیم و فاصله ۱۰۰ ساله نداریم.
دی مئو همچنین درک خوبی از خواسته‌ها و نگرانی‌های مشتریان دارد:

اوایل، خودروهای الکتریکی کمی زشت و بی‌احساس بودند. شاید بتوانیم ثابت کنیم که فناوری خودروی الکتریکی می‌تواند جذاب باشد و روح را به یک ماشین لباسشویی تزریق کند.
آلپین وعده داده که مدل‌های مبتنی بر پلتفرم پرفورمنس آلپین (APP) وزن کمتری نسبت به رقبای بنزینی مانند پورشه باکستر داشته باشند، اگرچه به سبکی A110 کنونی نخواهند بود. علاوه بر این، آلپین از موتورهای داخل چرخی استفاده خواهد کرد، فناوری‌ای که می‌تواند با کاهش مرکز ثقل و آزادسازی فضای داخلی برای امکاناتی مانند فضای بار یا حتی سرنشینان عقب در نسخه ۲+۲، تحول‌آفرین باشد. این موتورها می‌توانند قدرت را به‌سرعت به چرخی که بیشترین چسبندگی را دارد منتقل کنند و هندلینگ چابکی ارائه دهند. همچنین امکان جانمایی باتری‌های پرچگالی در جایی غیر از زیر سرنشینان جلو را فراهم می‌کنند تا موقعیت رانندگی اسپرت‌تری ایجاد شود. همچنین این پلتفرم از سیستم الکتریکی ۸۰۰ ولتی برای شارژ فوق‌سریع استفاده خواهد کرد که نگرانی‌های مربوط به برد را کاهش می‌دهد.

آلپین در حال حاضر در فاز «من را ببین» قرار دارد، تلاشی برای جلب‌توجه خریداران خودروهای لوکس که در اروپا به‌شدت به ب‌ام‌و، مرسدس بنز و آئودی وفادار هستند و گاهی به لندروور و ولوو روی می‌آورند. دی مئو در بخش بازاریابی کم نگذاشته و تیم فرمول یک رنو را به آلپین تغییر نام داده و با وجود نتایج ضعیف، هرگونه پیشنهاد فروش آن را رد کرده است. همچنین آلپین با خودروی A424 در مسابقات استقامت جهانی نقش کلیدی ایفا می‌کند. آلپین همچنین با ساخت یک هایپرکار هیبریدی V6 که توسط بخش Hypertech Alpine R&D (مرکز سابق موتورهای فرمول یک) توسعه پیدا می‌کند، قصد دارد ارتباط مستقیمی بین بخش‌های جاده‌ای و مسابقه‌ای خود برقرار کند. آلپین نمی‌خواهد صرفاً به‌عنوان یک برند الکتریکی شناخته شود و پلتفرم APP می‌تواند به پیشرانه‌های درون‌سوز هم مجهز شود. کریف تأکید کرد:

ما خودروهای الکتریکی نمی‌فروشیم؛ ما خودروهای اسپرت، پرشور و انحصاری می‌فروشیم.