امام رضا (ع) می‌فرمایند: «لا تَطلُبُوا الهُدی فَتَضِلّوا» هدایت را جز از قرآن مجویید که گمراه خواهید شد. (امالی صدوق /۴۳۸)

بنا بر روایت فارس،صفحه ۱۸۱ قرآن با موضوع عذاب مشرکان آغاز می‌شود و خدا می‌فرماید که وقتی آنها ایمان نمی‌آورند چرا نباید عذاب شوند؟ آنها مانع حضور مسلمانان در مسجدالحرام می‌شوند و متولی مسجد هستند، در حالی که شایستگی ندارند و پرهیزکاران شایسته هستند.آنها جز دست زدن و کف زدن و سوت کشیدن، عبادتی در مسجدالحرام انجام ندادند، پس بچشند عذاب الهی را.

آیه ۳۶ سوره مبارکه انفال برای جنگ بدر و کمک‌هایی که به کافران برای این جنگ شد، نازل شده است. کفار و ثروتمندان مکه برای پیروزی سپاه ابوسفیان در جنگ بدر پول‌های زیادی جمع کردند و سپاهشان با تجهیزات فراوان وارد جنگ شد، اما آنها شکست خوردند و کسانی که پول داده بودند حسرت و پشیمانی نصیبشان شد. خدا می‌فرماید که این حسرت و پشیمانی از آن جهت است که پاکان از ناپاکان جدا شوند و خدا ناپاکان را یکجا و به صورت جمعی به جهنم می‌اندازد.

در ادامه به پیامبر(ص) می‌گوید که به کفار بگو: در توبه باز است و اگر دست از دشمنی بردارند، توبه آنها پذیرفته می‌شود و اشتباهات گذشته آنها هم بخشیده می‌شود. این آیه شدت کرم و بخشش خدا را نشان می‌دهد که چگونه کفاری که علیه مسلمانان شمیر زده‌اند و کوله‌باری از گناه دارند را هم با توبه و بازگشت می‌بخشد.برخی از کفار به قدری پرونده اعمالشان سیه بود که باور نمی‌کردند خدا همه خطاهایشان را از گذشته می‌بخشد، زیرا برخی از آنها می‌خواستند به آغوش اسلام بروند اما از اعمال سیاهشان می‌ترسیدند.

پس خدا حتی کافرترین، گناهکارترین و روسیاه ترین انسان‌ها را هم با توبه می‌بخشد.اما اگر توبه نکنند و به کفرشان ادامه دهند، می‌فرماید که سنتی که بر گذشتگان انجام شد، بر آنها هم انجام می‌شود و سرنوشت اهالی بدر در انتظار آنها است.اگر توبه نکردند، با آنها بجنگید تا جایی که هیچ اثری از کفر و فساد و فتنه باقی نماند ‌و اگر از فتنه باز ایستادند با آنها نجنگید، اما اگر روی گرداندند تا نابودی کامل آنها بجنگید و بدانید که خدا یار شماست و بهترین یار هم خواهد بود.در ادامه تلاوت ترتیل صفحه ۱۸۱ قرآن کریم شامل آیات ۳۴ تا ۴۰ سوره مبارکه انفال با صدای شهریار پرهیزکار تقدیم می‌شود.