خراسان/یک مطالعه جدید می‌گوید به نظر نمی‌رسد افراد مبتلا به اوتیسم در معرض خطر بیشتر زوال عقل مرتبط با سن باشند. محققان گزارش دادند که افراد مسن‌تر با ویژگی‌های اوتیسم، هیچ تفاوتی در حافظه‌ کاری مکان‌یابی ندارند. این حافظه به افراد کمک می‌کند تا اطلاعات مربوط به مکان و نحوه‌ چیدمان اشیا را به خاطر بسپارند و از آن استفاده کنند. به گزارش مهر، «جاشوا استات»، استاد روان شناسی بالینی و پیری در دانشگاه کالج لندن، در یک بیانیه‌ خبری گفت: «مطالعه ما هیچ تفاوتی بین افراد اوتیسمی و افراد نوروتیپیک از نظر افزایش خطر ابتلا به زوال شناختی مرتبط با سن را تأیید نمی‌کند».

 بررسی بیش از ۱۳هزار نفر
حافظه‌ کاری مکان‌یابی گاهی اوقات می‌تواند با افزایش سن افراد، کارایی کمتری داشته باشد. محققان در یادداشت‌های پیش‌زمینه گفتند که این کاهش می‌تواند بخشی از پیری طبیعی باشد، اما در افراد مبتلا به زوال عقل یا آلزایمر هم می‌تواند بارزتر باشد. استات گفت: «مشخص است که افراد اوتیسمی اغلب تفاوت‌های شناختی نسبت به افراد غیر اوتیسمی هم دارند. با توجه به این موضوع و تمرکز فعلی سازمان جهانی بهداشت بر پیشگیری از زوال شناختی و زوال عقل، علاقه‌ قابل توجهی به این موضوع وجود داشته است که آیا داشتن یک بیماری عصبی-رشدی مانند اوتیسم می‌تواند بر خطر ابتلا به زوال شناختی مرتبط با سن و به طور بالقوه زوال عقل تأثیر بگذارد یا خیر». برای مطالعه جدید، محققان داده‌های بیش از ۱۳۰۰۰ فرد ۵۰ سال به بالا را در بریتانیا که از نظر علایم اوتیسم ارزیابی شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. این علایم شامل مشکل در ارتباط و تعامل اجتماعی و رفتارها یا علایق محدود یا تکراری بود. آن ها دریافتند که حدود ۱.۵ درصد از شرکت‌کنندگان سطح بالایی از ویژگی‌های اوتیسم را داشتند.  این مطالعه با پیگیری همه افراد در یک دوره هفت ساله، نشان داد که اکثر افراد، چه دارای ویژگی‌های اوتیسم باشند و چه نباشند، سلامت مغز خود را حفظ کرده‌اند.
درک چگونگی تلاقی پیری با اوتیسم
محققان نتیجه گرفتند که این نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اوتیسم، حداقل در این زمینه، احتمال بیشتری برای تجربه زوال مغز ندارند. استات گفت: «درک چگونگی تلاقی پیری با اوتیسم موضوعی مهم اما کمتر مورد مطالعه است». وی ادامه داد: «پیر شدن اغلب با طیف وسیعی از تغییرات، از جمله در سلامت و شناخت، همراه است. از آن جایی که افراد اوتیسمی می‌توانند در معرض خطر بیشتری برای برخی مشکلات سلامتی باشند و تفاوت‌های شناختی با افراد غیر اوتیسمی داشته باشند، باید بدانیم که آیا افراد اوتیسمی الگوهای پیری متفاوتی نسبت به همسالان غیر اوتیسمی خود خواهند داشت یا خیر». وی گفت که این مطالعه شواهد اطمینان‌بخشی ارائه می‌دهد مبنی بر این که برخی از جنبه‌های شناخت در بین افراد مبتلا به اوتیسم و غیرمبتلا به اوتیسم به طور مشابه تغییر می‌کنند. محققان گفتند که مطالعات آینده باید افراد را برای مدت طولانی‌تری پیگیری کنند و طیف سنی وسیع‌تری را در بر بگیرند.