ایرنا/ محققان دانشگاه منچستر انگلیس می‌گویند «تغییر اقلیم» ممکن است میلیون‌ها نفر دیگر را در معرض خطر ابتلا به نوعی عفونت قارچی قرار دهد که احتمالاً به دلیل گرم‌شدن دمای کره زمین در حال گسترش است.

وبگاه اِی‌بی‌سی نیوز در گزارشی آورده است: این دانشمندان در مقاله خود، که در پایگاه پیش‌چاپ ریسِرچ اِسکوئر (Research Square) منتشر شده و هنوز داوری همتا برای آن صورت نگرفته است، اثرات افزایش دما را بر توزیع سه قارچ عامل عفونت، یعنی آسپرژیلوس فلاووس (زرد افشانکچه)، آسپرژیلوس فومیگاتوس (افشانکچه) و آسپرژیلوس نیجر در جهان تحت سناریوهای مختلف اقلیمی تا سال ۲۱۰۰ میلادی، ترسیم کردند.

آسپرژیلوس، نوعی کپک قارچی است که در آب و هوای گرم و مرطوب رشد می‌کند و در زمان حاضر در سراسر جهان از جمله آمریکا یافت می‌شود و می‌تواند بر انسان‌ها، حیوانات، دام‌ها و گیاهان تأثیر بگذارد.

محققان اعلام کردند که پیش‌بینی‌های فعلی صورت‌گرفته از انتشار گازهای گلخانه‌ای نشان می‌دهد ظرف ۱۵ سال آینده «شیوع چشمگیر» برخی عوامل بیماری‌زای قارچی در اروپا و فراتر از آن رخ خواهد داد.

براساس مقاله یادشده، در صورت وقوع این پیش‌بینی، شیوع آسپرژیلوس فلاووس ممکن است ۱۶ درصد افزایش یابد و یک میلیون نفر دیگر را در اروپا در معرض خطر ابتلا به این عفونت قرار دهد.

محققان احتمال می‌دهند قارچ دیگری به نام آسپرژیلوس فومیگاتوس ۷۷.۵ درصد افزایش یابد و ۹ میلیون نفر را در اروپا در معرض خطر قرار دهد. براساس این مقاله، آسپرژیلوس فومیگاتوس بر ریه‌ها تأثیر می‌گذارد و یکی از شایع‌ترین عوامل بیماری‌زا و مسئول عفونت‌های تهدیدکننده زندگی در انسان است.

براساس اعلام مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، در صورتی که انسان‌ها هاگ‌های قارچی را، که از راه هوا منتقل می‌شوند، استنشاق کنند دچار عفونت می‌شوند؛ به ویژه اگر جزو جمعیت‌های آسیب‌پذیر و دارای سیستم ایمنی ضعیف و بیماری‌های ریوی باشند.

به گفته محققان، قارچ‌ها «ارگانیسم‌هایی فوق‌العاده سازگار» هستند و همین ویژگی آن‌ها را قادر می‌سازد در جغرافیاهای جدید ساکن شوند و از تغییرات محیطی، جان سالم به در ببرند. ظهور و گسترش قارچ کاندیدا اوریس نیز در اثر افزایش دما رخ داده است.

نورمن وَن راین (Norman van Rhijn)، استاد دانشکده علوم زیستی دانشگاه منچستر و نویسنده اصلی این مقاله، توضیح داد: تغییرات در عوامل محیطی، مانند رطوبت و رویدادهای شدید آب و هوایی، زیستگاه‌ها را تغییر می‌دهد و سازگاری و گسترش قارچ‌ها را تحریک می‌کند.

محققان معتقدند این روند به‌ویژه به دلیل افزایش مقاومت ضدقارچی، که ناشی از استفاده از قارچ‌کش‌ها در کشاورزی برای محافظت از محصولات کشاورزی است، و همچنین «کمبود شدید» گزینه‌های درمانی برای عفونت‌های قارچی، نگران‌کننده است. مقاومت ضدقارچی به این معناست که قارچ‌ها دیگر به داروهای ضدقارچ (داروهایی که برای درمان عفونت‌های قارچی استفاده می‌شوند) پاسخ نمی‌دهند و توانایی زنده‌ماندن آن‌ها در برابر این داروها افزایش یافته است.

ون راین گفت: محققان درباره قارچ‌ها در مقایسه با ویروس‌ها و انگل‌ها نسبتاً کمتر تحقیق کرده‌اند. کمتر از ۱۰ درصد از ۳.۸ میلیون گونه توصیف شده‌اند.

وی افزود: افزایش آگاهی و انجام مداخلات مؤثر برای عوامل بیماری‌زای قارچی برای کاهش عواقب این امر ضروری خواهد بود.