خراسان/ دختری هستم ۲۰ ساله که وقتی استرسم زیاد می‌شود یا هول می‌شوم، لکنت زبان می‌گیرم. چه کنم؟ 
 پژوهش‌ها نشان می‌دهد که بعضی عوامل روانی سبب بروز لکنت زبان می‌شوند. بدین ترتیب که ترس و اضطراب باعث می‌شود که مغز نتواند کنترل خود را بر‌اندام‌های گفتاری اعمال کند. معمولا گفته می‌شود که لکنت مانند توده یخ شناوری است، قسمتی که در بالای آب قرار دارد و مردم می‌بینند و می‌شنوند، قسمت کوچک‌تر آن است. قسمت بزرگ‌تر آن شامل شرم، ترس، گناه و تمام احساساتی است که هر زمان سعی کرده اید جمله ساده‌ای را بیان کنید و نتوانسته اید، تمامی زیر سطح آب قرار دارد. بیشتر افراد مبتلا به لکنت سعی می‌کنند، قسمت پایین این توده شناور را پنهان نگه دارند تا خود را شخصی با گفتار عادی نشان دهند. این کار فقط قسمت پایین توده را بزرگ‌تر می‌سازد. به عبارتی تا وقتی که نخواهید با اضطراب و ترس‌تان روبه‌رو شوید و به آن آگاهی پیدا کنید، فقط قسمت بزرگ‌تر این کوه یخ را که در زیر آب قرار دارد بزرگ‌تر کرده اید و غلبه بر لکنت زبان تان امکان پذیر نیست.
لکنت زبان درمان پذیر است
 از شما می‌خواهم در ابتدا با شناسایی محرک‌های استرس‌زا و با استفاده از فنونی همچون آرام‌بخشی، مدیریت زمان و استفاده از منابع حمایتی(اعضای خانواده، دوستان و...) برای کاهش استرس و افزایش اعتماد به نفس خود اقدام کنید. سپس با استفاده از فنون فن بیان(شمرده صحبت کردن، افزایش دایره واژگان، خوب شنیدن، به اختصار صحبت کردن، استفاده از مثال‌های دقیق، تماس چشمی، مزاح و شوخ طبعی، تمرین و ضبط صدا) ضمن کسب آمادگی‌های لازم میزان لکنت زبان خود را کاهش دهید.