خبرآنلاین/ محمود صادقی در پاسخ به این سوال که این انسجام بیشتر جنبه ملی داشت یا جنبه مدنی؟ بیان کرد: این انسجام در مرحله اول، بیشتر جنبه مدنی داشت، زیرا مردم در روزهای آغازین جنگ بیشتر احساس بی دولتی کردند و در نتیجه چنین اتفاقی، پناه همدیگر شدند. به عنوان مثال اگر کسی در جایی مکانی داشت، بی منت در اختیار می گذاشت. اما پس از اینکه خطر تجزیه کشور در داخل مطرح شد، آن انسجام مدنی به یک انسجام ملی تبدیل شد. زیرا دیگر هویت وطن و ایران به خطر افتاده بود.

در ۱۲ روز جنگ ایران و اسرائیل آنچه بیش از همه به چشم آمد حس «وطن دوستی» و «انسجام مردم ایران» در دفاع از خاک کشور در مقابل دشمن متجاوز خارجی بود. اما این انسجام در پساجنگ آیا قرار است ماندگار باشد و اگر قرار است ادامه داشته باشد، باید چه راهکارهایی را در پیش گرفت؟ الزامات پایداری این انسجام ملی چیست؟ در حال حاضر این انسجام شکل گرفته، تبدیل به یک عامل بازدارنده در مقابل دشمن شده است، در مقابل چنین رفتاری از سوی ملت ایران، وظیفه حاکمیت برای حفظ این انسجام چیست؟

در خصوص جزئیات این حس «وطن دوستی» و «انسجام مردم ایران» این پرسش نیز مطرح می‌شود که احساس همبستگی حول چه محوری ایجاد شد؟ و اینکه آیا این انسجام بیشتر جنبه ملی داشت یا جنبه مدنی؟

خبرگزاری خبرآنلاین در گفتگویی با محمود صادقی، نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی و دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها به بررسی این موارد پرداخته است.

محمود صادقی، نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی و دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها، در گفتگو با خبرگزاری خبرآنلاین، درخصوص بهترین راهکارها برای ادامه پیدا کردن انسجام ملی گفت: مردم نشان داده اند که در مواقع حساس و تاریخی، پای وطن و کشور خود می ایستند و همه مشکلات خود را نادیده می‌گیرند و مصلحت را ترجیح می دهند و همه افراد اذعان دارند که در این مقطع و حادثه، این انسجام ملی نقش بسیار تعیین کننده ای را در مایوس کردن دشمنی که چنگ و دندان تیز کرده بود برای تیکه پاره کردن این مرز بوم، ایفا کرد. باتوجه به حوادث پرشتابی که هست، حاکمیت باید قدر این پنجره گشوده را بداند و این همبستگی را تقویت کنند. راه تقویت کردن این همبستگی خیلی سخت نیست، باید مطالبات مطرح شده در سطح جامعه را پرداخت کرد. به عنوان مثال می توان ما در دوران جنگ با ارسال نامه ای به رئیس قوه قضائیه خواهان اعطای مرخصی به همه زندانیان شدیم. ما شاهد حمایت و اعلام همبستگی زندانیان سیاسی کشور نیز بودیم.

دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها درباره وظیفه حاکمیت برای حفظ این انسجام اظهار داشت: نهادهای حاکمیت، هرکدام به اندازه وظیفه خود باید با رویی گشاده با مردم برخورد کند و از این همبستگی مراقبت کنند. به عنوان مثال راه ورود را برای ایرانیان خارج از کشور باز کرد. زیرا این انسجام شکل گرفته در این دوره بسیار کم نظیر یا حتی بینظیر است. به عنوان مثال بسیاری از افرادی که با دیدگاه های متفاوت در خارج کشور حضور دارند، اعلام همبستگی کردند.

وی در ادامه افزود: همچنین باید به واحدهای مدنی نیز اجازه فعالیت و رشد داده شود و موانع آنها نیز برطرف شود. این اتفاقات نیز باعث تقویت انسجام ملی می شود.

محمود صادقی در پاسخ به این سوال که این انسجام بیشتر جنبه ملی داشت یا جنبه مدنی؟ بیان کرد: این انسجام در مرحله اول، بیشتر جنبه مدنی داشت، زیرا مردم در روزهای آغازین جنگ بیشتر احساس بی دولتی کردند و در نتیجه چنین اتفاقی، پناه همدیگر شدند. به عنوان مثال اگر کسی در جایی مکانی داشت، بی منت در اختیار می گذاشت. اما پس از اینکه خطر تجزیه کشور در داخل مطرح شد، آن انسجام مدنی به یک انسجام ملی تبدیل شد. زیرا دیگر هویت وطن و ایران به خطر افتاده بود.

او در پایان تاکید کرد: البته حاکمیت نیز برای پاسداری از این انسجام ملی، باید به سرعت عمل می‌کرد.