انتخاب/ فایننشال تایمز چاپ لندن مصاحبه ای مفصل با استیو بنون استراتژیست سابق انتخاباتی ترامپ و مشاور اسبق او انجام داده است. بنون همان فردی است که اندکی پیش از حمله رژیم صهیونیستی، با ترامپ دیدار کرد تا او را از تجاوز به ایران باز دارد.

در بخشی از این مصاحبه از قول خبرنگار فایننشال تایمز آمده است: یادم آمد که استیو بنون قرار بود برایم توضیح دهد چرا فکر می‌کند جنگ با ایران تمام شده است. [وقتی از او پرسیدم]، بنون به سراغ یک مثال سینمایی رفت. بنون به‌عنوان سرمایه‌گذار سابق هالیوود (او هنوز هم از سیت‌کام ساینفلد حق امتیاز دریافت می‌کند)، هنوز از ارجاعات سینمایی در حرف‌هایش استفاده می کند. او می‌گوید اسرائیل در حال اجرای یک «مک‌گافین» بوده. می‌پرسم «مک‌گافین» چیست؟ توضیح می‌دهد که مک‌گافین ابزاری است که روایت را پیش می‌برد اما در واقع برای خط اصلی داستان بی‌ربط است. مثلاً در فیلم کلاسیک شاهین مالت، خود شاهین هیچ نقشی در داستان ندارد. 
بنون می‌گوید مک‌گافین اسرائیل، برنامه هسته‌ای ایران بوده. او که با ارزیابی نهادهای اطلاعاتی آمریکا هم‌عقیده است، معتقد است که ایران از نظر فنی به «شکافت» یا دستیابی به توانمندی ساخت سلاح هسته‌ای از قبل نزدیک‌تر نشده بود. به‌گفته بننون، نقشه واقعی اسرائیل تغییر حکومت در ایران بود. به‌عبارت دیگر، بنیامین نتانیاهو داشت ترامپ را بازی می‌داد. اما حالا، از دید بننون، ترامپ بازی را برگردانده با حمله به تأسیسات ایران و سپس اعلام آتش‌بس.
 بنون می‌گوید: «آنچه ناراحتم کرد این بود که  اسرائیلی‌ها ما را وارد این ماجرا کردند اطلاعاتشان، احساس فوریتشان.» او اضافه می‌کند که برخی از نخستین اهداف حملات، همان مقام‌های ایرانی بودند که ترامپ در حال مذاکره با آن‌ها برای رسیدن به توافق بود. می‌گوید: «این بیشتر شبیه به قطع‌سر [decapitation] است.»
 
خبرنگار: پرسیدم اگر ترامپ می‌دانست که دارد بازی می‌خورد، پس چرا همکاری کرد؟
بنون توضیح می‌دهد که تهدید واقعی ترامپ و آمریکا از جانب چین است. او دیدگاه «ادواردی» ژئوپلیتیک را مطرح می‌کند که جهان را به‌صورت «جزیره جهانی» می‌بیند: یعنی هر قدرتی که بر اوراسیا مسلط شود، بر کل جهان تسلط دارد. بنون می‌گوید: صحنه واقعی امروز، اقیانوس آرام است. هرگونه جنگی در خاورمیانه به‌ویژه جنگی که به‌گفته بنون توسط «ماشین تبلیغاتی جنگی فاکس نیوز روپرت مرداک» تحریک شود  فقط یک حواس‌پرتی است.

می‌پرسم: دوباره برایم توضیح بده که بمباران ایران چطوری این معنی را می دهد که آمریکا دارد به‌سمت پاسیفیک (اقیانوس آرام) چرخش می‌کند؟ بنون می‌گوید: «حملات اولیه اسرائیل همه [یا بسیاری از] مذاکره‌کننده‌ها را کشت.» ادامه می‌دهد: «استیو ویتکاف [مذاکره‌کننده ارشد ترامپ] مذاکرات بیشتری با ایران در برنامه داشت. حالا آن‌ها مرده‌اند. خدایا، واقعاً تیم مذاکره اولین هدف شما باید باشد؟» او اضافه می‌کند که بمب‌افکن‌های رادارگریز B-2 ترامپ از پایگاه غربی پاسیفیک در گوام برخاستند که این برای چین پیام داشت (هرچند در واقع، B-2ها مستقیماً از پایگاه نیروی هوایی وایتمن در میزوری پرواز کرده بودند؛ آن‌هایی که در گوام بودند، فریب بودند).
 
خبرنگار: هنوز قانع نشده‌ام. به‌نظرم می‌رسد که هدف بنون این است که ترامپ را به اعلام پایان جنگ متعهد و پایبند کند. 
بنون اضافه می‌کند که اسرائیلی‌ها و شبکه فاکس در تلاش‌اند تا ترامپ را برای تغییر حکومت در ایران [«وسوسه»] کنند؛ با این ادعا که بخشی از زیرساخت هسته‌ای ایران از بمب‌های سنگرشکن آمریکا جان سالم به در برده است. این کار، در را به روی «لغزش مأموریتی» باز می‌کند (یعنی فراتر رفتن از هدف اولیه عملیات).

او تاکید می کند: «صرف نظر از هر چیزی که مرداک و بی‌بی [نتانیاهو] می‌خواهند به شما القا کنند، ترامپ برنامه هسته‌ای ایران را نابود کرده است.»

بنون ادامه می‌دهد: «حالا دارند سعی می‌کنند او را بیشتر وسوسه کنند؛ مثل این‌که بگویند: "خب حالا که ماشین رو خریدی، اجازه بده فرمان هیدرولیک هم بهت پیشنهاد بدیم!"»

با تردید می‌پرسم: از کجا مطمئنی که ترامپ به برنامه اصلی نتانیاهو علاقه‌ای نداره؟ بنون می‌گوید: «من حرفش رو باور دارم وقتی می‌گوید جنگ تمام شده.»

یک بار دیگر موضوع ایران را پیش می‌کشم. چه چیزی باعث می‌شود مطمئن باشی که تهران حالا برنامه هسته‌ای‌اش را کنار می‌گذارد؟ بنون از پاسخ طفره می‌رود و صحبت را به فاکس می‌کشاند. یادآوری می‌کند که روپرت مرداک بعد از حمله ۶ ژانویه تهدید کرده بود ترامپ را از صحنه حذف خواهد کرد. به‌گفته بنون، این غول رسانه‌ای امروز هم به‌اندازه آن زمان دشمن ترامپ است. بنون می‌گوید: «فاکس باید به‌خاطر نقض قانون ثبت عوامل خارجی (FARA) تحت تحقیق قرار بگیره — این تبلیغات جنگی خالصه.» او ادامه می‌دهد: «شما دارید دقیقاً همون سناریوی عراق رو دوباره اجرا می‌کنید. ساختن اون روایت درباره عراق ۱۸ ماه طول کشید. درباره ایران فقط ۱۸ ساعت طول کشید.»