اس ار اف در مطلبی به وضعیت وخیم و فاجعه بار انگلیس حدود یک سال بعد از روی کار آمدن کی‌یر استارمر به عنوان نخست وزیر این کشور اشاره کرده و نوشت: حزب کارگر بریتانیا حدود یک سال پیش در انتخابات به پیروزی بزرگی دست یافت. اما اصلاحات وعده داده شده کی‌یر استارمر، نخست وزیر این کشور هنوز به ثمر نرسیده و کارهای عمرانی عظیمی در حوزه‌های بهداشت، آموزش، زیرساخت‌ها و دفاع همچنان در حال انجام است و هم زمان خماری و بی‌حوصلگی در بین شهروندان در حال گسترش است.

«ما آن را درست خواهیم کرد!» این قولی بود که کی‌یر استارمر، رهبر حزب کارگر، یک سال پیش، قبل از پیروزی قاطع حزبش در انتخابات، وعده داد. استارمر قول داد که «بریتانیای ورشکسته» - به ویژه سرویس بهداشت ملی (NHS) در حال فروپاشی - را ترمیم کند که البته همین پروژه به تنهایی یک کار بسیار دشوار است.

در حال حاضر بیش از شش میلیون نفر هفته‌ها منتظر نوبت معاینه پزشکی یا اقدامات درمانی برنامه‌ریزی‌شده در این کشور هستند. نزدیک به 200000 نفر بیش از یک سال است که منتظرند.

البته فهرست‌های انتظار به طور نامحسوسی کوتاه‌تر شده‌اند، اما تقاضا نیز افزایش یافته است: جامعه بریتانیا در حال پیر شدن است، مشکلات سلامتی و به ویژه بیماری‌های روانی در میان جوانانی که دیگر نمی‌توانند با اوضاع پرتنش جهانی یا زندگی شخصی خود کنار بیایند در حال افزایش است.

سیستم مراقبت‌های بهداشتی ملی بریتانیا سال‌هاست که با محدودیت‌های خود مواجه است و زمان‌های انتظار طولانی، به ویژه در بخش‌های اورژانس، امری عادی است. تیم‌های اورژانس فقط می‌توانند بیماران تازه وارد را پس از ساعت کاری معاینه کنند. به دلیل کمبود تخت در بخش‌ها، معاینات و درمان به طور فزاینده‌ای در راهروها انجام می‌شود. به گفته پزشکان اورژانس، این یک رسوایی است.

ایان هیگینسون، رئیس انجمن پزشکی اورژانس، در این باره گفته است: هر هفته صدها نفر در راهروهای بیمارستان در صف انتظار جان خود را از دست می‌دهند. مراقبت‌های راهرویی نشانه‌ای از سیستم مراقبت‌های بهداشتی ناکارآمد است و مسلماً این موضوع در خارج از بخش‌های اورژانس حتی بیشتر از اینجا دیده می شود.

کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر انگلیس از مشکلات فراوان آگاه است و می‌خواهد با میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری در تجهیزات جدید برای تسریع معاینات و درمان‌ها، با آنها مقابله کند. وی می‌خواهد با بودجه بیشتر برای شبکه‌های پزشکان عمومی، بار بیمارستان‌ها را بیشتر کاهش دهد.

اما ایان هیگینسون، پزشک اورژانس، به این کلمات زیبا شک دارد و در این باره گفته است: حزب کارگر تاکنون کار چندانی در زمینه مراقبت‌های اورژانسی انجام نداده است. به نظر نمی‌رسد که این موضوع در اولویت باشد – که این ناامیدکننده است.

وی همچنین گفت: مشکل مراقبت‌های سرپایی نیز در اولویت دوم قرار گرفته است. هیچ نشانه‌ای از بهبود سریع در چشم‌انداز دیده نمی‌شود.

اط طرف دیگر آینده‌ای بهتر برای جمعیت شاغل، شعار مکرر دولت کارگر از زمان پیروزی در انتخابات بوده است. بازگرداندن اقتصاد به مسیر اصلی خود، هم بالاترین اولویت دولت فعلی است.

اما اوضاع آنطور که انتظار می‌رفت پیش نمی‌رود. اقتصاد به دلیل رکود تجارت خارجی، رو به بهبود نیست. خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در سال 2020، صادرات را کند و واردات را گران‌تر کرد. هر دوی این عوامل، سرمایه‌گذاری را کند و قدرت نوآوری اقتصاد بریتانیا را کاهش داد.

کی‌یر استارمر به طور فعال با اتحادیه اروپا در تعامل است و به امید از بین بردن موانع تجاری در اسرع وقت، شروع به تنظیم مجدد روابط کرده است.

از نظر سیاست مالی، راشل ریوز، اولین وزیر خزانه‌داری زن بریتانیا، در تلاش است تا این چرخه را به تعادل برساند. وی در اولین بودجه خود در پاییز 2024، مالیات بر دستمزد را افزایش داد تا پول برای سیستم مراقبت‌های بهداشتی آزاد شود. اگرچه این ممکن است از دیدگاه حسابداری قابل توجیه باشد، اما برای شرکت‌هایی که به یک سیاست طرفدار کسب و کار و طرفدار رشد امیدوار بودند، یک بی‌احترامی است.

در این شرایط بار بدهی بریتانیا به مرز 100 درصد تولید اقتصادی سالانه رسیده است.