عصر ایران/ فراری F50 GT، خودرویی که در سال ۱۹۹۶ با هدف تبدیل شدن به یک رقیب سرسخت در کلاس GT1 و رقابت با خودروهایی نظیر مک‌لارن F1 GTR توسعه یافت، نمونه‌ای تکامل‌یافته از مدل جاده‌ای F50 بود که صرفاً برای پیست طراحی شده بود.

این خودرو مجهز به یک پیشرانه ۱۲ سیلندر V شکل ۴.۷ لیتری بود که با تیونینگ بالا، توانایی تولید حدود ۷۵۰ اسب بخار قدرت را در دور موتور ۱۰,۵۰۰ دور در دقیقه داشت. نیروی تولیدی توسط یک جعبه‌دنده شش سرعته ترتیبی به چرخ‌ها منتقل می‌شد. وزن فوق‌العاده پایین ۸۶۰ کیلوگرمی آن نیز به عملکرد خیره‌کننده‌اش کمک می‌کرد.

با وجود اینکه F50 GT موفق به ثبت زمان‌های لپ سریع‌تری حتی نسبت به پروتوتایپ ۳۳۳ SP خود فراری شد، اما این پروژه پس از ساخت تنها سه دستگاه، به دلیل تغییر قوانین همولوگیشن (استانداردهای مورد نیاز برای شرکت در مسابقات) و تصمیم فراری برای تمرکز بر مسابقات فرمول یک، متوقف شد.

خودروهای باقی‌مانده به‌صورت خصوصی و با تعهدات سفت و سخت مبنی بر عدم شرکت در مسابقات فروخته شدند. این موضوع، فراری F50 GT را به یکی از افراطی‌ترین و کمیاب‌ترین ساخته‌های فراری تبدیل کرده است.