پدال/ بسیاری از محصولات خاطره‌انگیز و جذاب مزدا با استفاده از زبان طراحی کودو خلق ‌شده‌اند و ما می‌خواهیم به بررسی این نوع طراحی بپردازیم. 
  
در دنیای طراحی خودرو، زبان‌های بصری منحصربه‌فردی وجود دارند که هویت یک برند را تعریف می‌کنند. زبان طراحی «کودو» شرکت مزدا که برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ معرفی شد، ترکیبی از انرژی، ریتم و حیات را در اشکالی ارائه می‌دهد که به وضوح ریشه در ظرافت و سبک ژاپنی دارند. این زبان که با عنوان روح حرکت (Soul of Motion) نیز شناخته می‌شود، بازتاب‌دهنده مفهوم ژاپنی «کمتر، بیشتر است» است؛ رویکردی که سادگی را به شکلی زیبا در ورق‌های فلزی خودروهای کانسپت مزدا به نمایش می‌گذارد و سپس به تولید انبوه منتقل می‌شود. به گفته ایکوئو مائدا، مدیر طراحی مزدا، «برای ما، خودرو صرفاً یک وسیله نقلیه یا توده‌ای از فلز نیست؛ بلکه باید حضوری پویا در زندگی مردم باشد، مانند یک دوست یا عضو خانواده. به همین دلیل، فلسفه طراحی کودو بر احیای حیات در شکل ظاهری خودروهای ما متمرکز است.» این مقاله به بررسی این زبان طراحی و تأثیر آن بر نسل خودروهای جاودانه می‌پردازد.

زبان طراحی کودو مزدا از سال ۲۰۱۰ با معرفی کانسپت «شیناری» آغاز شد و از آن زمان، در نمایشگاه‌های خودرویی مختلف جهان به نمایش گذاشته شده است. یکی از برجسته‌ترین نمونه‌ها، کانسپت «RX-Vision» است که در سی‌و‌یکمین دوره جشنواره بین‌المللی خودروی پاریس در سال ۲۰۱۶، عنوان «زیباترین خودروی کانسپت سال» را کسب کرد. پس از آن، دو کانسپت دیگر، یعنی «مزدا کای کانسپت» و «مزدا ویژن کوپه»، در اکتبر ۲۰۱۷ در نمایشگاه خودروی توکیو رونمایی شدند. چند سال بعد، در اواخر سال ۲۰۲۳، کانسپت مزدا آیکونیک SP، یک خودروی اسپرت کامپکت، در نمایشگاه توکیو موبیلیتی به نمایش درآمد. مدل‌هایی مانند RX-8 و میاتا RF مزدا هم‌اکنون به‌عنوان کلاسیک‌های آینده شناخته می‌شوند و نشان‌دهنده تأثیر عمیق این زبان طراحی هستند.

برخی از کانسپت‌های مزدا، مانند RX-Vision، به انواعی از خودروها اشاره دارند که احتمال ساخت آن‌ها کم است، اما بازگشت موتورهای دورانی را پیش‌بینی می‌کنند. با این حال، برخی دیگر، مانند آیکونیک SP، مسیر آینده محصولات مزدا را منعکس می‌کنند. این کانسپت می‌تواند تکامل منطقی طراحی نسل پنجم میاتا MX-5 باشد. طراحان مزدا همچنین اصول زبان کودو را در بازطراحی مدل‌های موجود به کار گرفته‌اند؛ به‌عنوان مثال، در به‌روزرسانی نسل دوم CX-5 در سال ۲۰۲۲.

کانسپت‌های دیگر مزدا نیز مستقیماً بازتاب‌دهنده خودروهای تولیدی آینده بوده‌اند. کانسپت «میناگی» در سال ۲۰۱۱، شباهت شگفت‌انگیزی به مدل اولیه CX-5 داشت. کانسپت «تاکری» از همان سال، به‌طور قابل‌توجهی شبیه به سدان مزدا ۶ بود که پس از آن عرضه شد. کانسپت «کای» نیز که در نوامبر ۲۰۱۸ در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس رونمایی شد، تقریباً یکسان با هاچ‌بک مزدا ۳ بود. بد نیست بدانید برخی کارشناسان ما این مزدا ۳ را یادآوری ‌کننده ارزش‌های اصیل طراحی یافته‌اند. هرچند خودروی برقی MX-30 مزدا به دلیل برد بسیار محدود خود در بازار ناکام ماند، اما زبان کودو را به سمت کاربردی‌تری هدایت کرد. مزدا همچنین طراحان خود را به خلق اشیای غیر خودرویی با الهام از کودو تشویق کرده است که منجر به تولید اشیایی برنده جایزه مانند چاقو، کاسه، لباس، صندلی و حتی عطر شده است.

زبان طراحی کودو مزدا، با تأکید بر سادگی، حیات و هویت ژاپنی، نه‌تنها بر زیبایی‌شناسی خودروهای این برند تأثیر گذاشته، بلکه نسل جدیدی از خودروهای جاودانه را شکل داده است. از کانسپت‌های پیشگام مانند RX-Vision تا مدل‌های تولیدی مانند مزدا ۳ و CX-5، این زبان طراحی نشان داده که چگونه می‌توان با حفظ اصالت، به نوآوری‌های آینده‌نگرانه دست یافت. حتی شکست‌هایی مانند MX-30 نیز به‌عنوان فرصتی برای گسترش این فلسفه به حوزه‌های جدید عمل کرده‌اند. این رویکرد، مزدا را به برندی تبدیل کرده که نه‌تنها در صنعت خودروسازی، بلکه در خلق آثار هنری نیز پیشگام است و میراثی جاودانه برای نسل‌های آینده به جا می‌گذارد.