آخرین خبر/برای نزدیک به دو قرن، دانشمندان در مورد اینکه آیا می‌توان از چرخش زمین به عنوان منبع تولید الکتریسیته استفاده کرد، گمانه‌زنی کرده‌اند.
اکنون، محققان دانشگاه پرینستون می‌گویند نشان داده‌اند که این امر امکان‌پذیر است – البته در این مرحله به مقدار مفید.

به گزارش ، این تیم با استفاده از یک استوانه توخالی از جنس فریت منگنز-روی، توانستند با تراز کردن دقیق دستگاه با میدان مغناطیسی و چرخش زمین، یک جریان الکتریکی ضعیف تولید کنند.

این پیشرفت، ایده‌ای را تأیید می‌کند که مایکل فارادی برای اولین بار در سال ۱۸۳۲ آن را مطرح کرد. او نظریه داد که یک رسانا که در میدان مغناطیسی زمین حرکت می‌کند، ممکن است جریانی تولید کند. اگرچه او موفق نشد، اما نظریه‌اش نسل‌ها دانشمند را الهام بخشید.

 چالش موجود
هسته اصلی چالش در یک نکته ظریف فیزیکی نهفته است.
در بیشتر شرایط، هر پتانسیل الکتریکی که در یک رسانای چرخان القا می‌شود، توسط یک میدان الکتریکی داخلی مخالف خنثی می‌شود.
اما تیم پرینستون، به رهبری اختر فیزیکدان کریستوفر چایبا، راهی برای دور زدن این مشکل پیدا کردند: آن‌ها از یک ماده مغناطیسی «نرم» با عدد رینولدز مغناطیسی پایین استفاده کردند و آن را به شکلی توخالی ساختند که میدان مغناطیسی داخلی را به اندازه کافی مخدوش کند تا تقارن معمول را بر هم زند.
چایبا در ایمیلی به نیوزویک گفت: «ما پیش‌بینی کردیم که این کار [در سال ۲۰۱۶] ممکن است... با این حال، آن مقاله توجه بسیار کمی را به خود جلب کرد.»
وی افزود: «یک گروه در هلند سعی کرد پیش‌بینی‌های ما را با برخی آزمایش‌ها بررسی کند، اما آزمایش‌ها در واقع معیارهای مقاله ما را برای تولید ولتاژ برآورده نکردند.»
«بنابراین ما تصمیم گرفتیم آزمایش را خودمان انجام دهیم.»
در آزمایش آن‌ها، که در فیزیکال ریویو ریسرچ (Physical Review Research) منتشر شد، تیم گزارش داد که یک ولتاژ کوچک اما قابل اندازه‌گیری در حدود ۱۷ میکروولت را اندازه‌گیری کرده است – کمتر از یک هزارم قدرت یک باتری سمعک.
با این حال، اهمیت این کار در میزان توان خروجی نیست – بلکه در اثبات واقعی بودن این پدیده است.
چایبا به نیوزویک گفت: «آنچه اکنون مورد نیاز است – همانطور که در پایان مقاله ۲۰۲۵ خود می‌گوییم – این است که یک گروه مستقل دیگر سعی کند آزمایش‌های ما را تکرار کند.»
«اگر این اثر با موفقیت توسط گروه دیگری بازتولید شود، در این صورت اثر باید مقیاس‌بندی شود. معادلات ما نشان می‌دهند که چگونه این کار را انجام دهیم.»
«اما، بدیهی است که بین یک معادله که پیش‌بینی می‌کند چگونه به ولتاژهای بالاتر دست یافت و در واقع نمایش آن در آزمایشگاه و نشان دادن کارایی آن، تفاوت وجود دارد.»
«اگر این اثر واقعی باشد و مقیاس‌بندی به شکلی که معادلات ما می‌گویند رفتار کند، در آن صورت امکان‌پذیری آن واقعی می‌شود.»


آنچه باید بدانید
این دستگاه با تراز شدن با هر دو میدان مغناطیسی زمین و محور چرخش در آزمایشگاه پرینستون کار کرد.
چندین آزمایش، از جمله چرخاندن استوانه در جهت‌های مختلف و تکرار آزمایش در مکانی جداگانه، این اثر را تأیید کرد.


خبرنگار: زینب مومن زاده