آخرین خبر/ اینجا غزه است… جایی که کودکان با شکم‌های گرسنه، در ویرانه‌ها به خواب می‌روند. بمب‌ها هر روز می‌بارند، و دارو و غذا به سختی می‌رسد. صدای مجامع بین‌المللی اما… آرام، بدون نگرانی و بی‌قدرت در برابر وتوهاست. 

قطعنامه‌ها بر میز شورای امنیت خاک می‌خورد. کمک‌ها کم، راه‌ها بسته و مردم تنها مانده‌اند.
و آنجا اوکراین است… جایی که با اولین شلیک، جهان ایستاد. 
ده‌ها قطعنامه، کمک‌های میلیاردی، تحریم‌های سنگین، انبوه کاروان‌های امدادی، هواپیماهای پر از آذوقه، سلاح و دارو. درها باز و صداها بلند شد و فشار جهانی بی داد کرد.
دو جنگ، دو بحران، در دو جغرافیا.  اما یک پرسش: چرا برای برخی، جهان سریع و قاطع می‌ایستد، و برای برخی دیگر، فقط نظاره‌گر باقی می‌ماند؟