پدال/ وقتی قدرت خارق‌العاده در خودروهای معمولی ارزان‌تر در دسترس است، چرا باید میلیون‌ها دلار برای یک سوپراسپرت الکتریکی هزینه کرد؟
 
سوپراسپرت‌های الکتریکی با مشکلی به نام هیوندای آیونیک 5 N مواجه‌اند. وقتی سطوحی از قدرت و پرفورمنس که زمانی دست‌نیافتنی بودند، حالا با کسری از قیمت در نمایندگی‌های هیوندای در دسترس هستند، این سؤال پیش می‌آید که چرا کسی باید اصلاً یک سوپراسپرت الکتریکی بخرد؟ خریداران خودروهای گران‌قیمت به دنبال چیزی خاص و منحصربه‌فرد هستند، چیزی که دیگران نمی‌توانند داشته باشند؛ اما ظهور خودروهای الکتریکی یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های سوپراسپرت‌ها یعنی قدرت را به چیزی فراگیر تبدیل کرده است. در دنیایی که یک خودروی الکتریکی پنج‌در با قیمت ۶۸ هزار دلار می‌تواند در ۳.۵ ثانیه به سرعت صد کیلومتر بر ساعت برسد، آیا واقعاً ارزش دارد ۱۵۰ هزار دلار بیشتر برای خودرویی خرج کنید که فقط نیم ثانیه سریع‌تر است؟ احتمالاً خیر.

در مورد خودروهای بنزینی اما هزینهٔ اضافی همچنان ارزشش را دارد. خودروسازان قدرت و پرفورمنس را با پیشرانه‌های شش سیلندر به بالا و سیستم‌های پرخوران ارائه می‌کنند و درنتیجه می‌توانند برای پیشرفت‌های تدریجی در پرفورمنس، مبالغ هنگفتی از مشتریان بگیرند؛ اما با پیشرانه‌های الکتریکی چنین کاری ممکن نیست. یکی از چیزهایی که ممکن است برخی خریداران سوپراسپرت را وسوسه کند، باتری با برد بیشتر است اما حتی این خواسته هم به‌زودی با گسترش زیرساخت‌های شارژ و پیشرفت فناوری باتری‌ها کم‌رنگ خواهد شد. ظهور خودروهای الکتریکی یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های سوپراسپرت‌ها یعنی قدرت را به امری فراگیر تبدیل کرده است و در حال حاضر یک کراس‌اوور الکتریکی معمولی می‌تواند از سوپراسپرت‌های سریع‌تر باشد. این موضوعی است که توجه مدیران صنعت خودرو را جلب کرده است.

تونی روما، رئیس بخش کوروت اخیراً در مصاحبه‌ای اذعان کرد که یک کوروت الکتریکی باید به روش‌های جدیدی جذاب باشد، زیرا زمان شتاب صفرتاصد در خودروهای الکتریکی معیاری بی‌معنی است. علاوه بر این، مت ریماک، بنیان‌گذار ریماک، سال گذشته گفت که این شرکت در فروش هایپرکار نورا با مشکل مواجه است. کونیگ‌زگ و پاگانی نیز نظر مشابهی دارند و می‌گویند مشتریانشان یک ابرخودروی الکتریکی نمی‌خواهند. این موضوع منطقی است. خودروهای الکتریکی فاقد شخصیتی هستند که ما عاشق آن در خودروهای درون‌سوز هستیم. بو، صدا، حس، چیزهایی که هر مدل را منحصربه‌فرد می‌کنند. این‌ها همان چیزهایی هستند که اشتیاق بسیاری از خریداران را برای این ماشین‌ها شعله‌ور می‌کنند. بااین‌وجود، با پیشرفت فناوری باتری‌ها، به‌زودی ممکن است در دنیایی زندگی کنیم که قیمت یک خودرو نه بر اساس میزان قدرت، بلکه بر اساس مسافتی که می‌تواند طی کند تعیین خواهد شد.

خودروهای الکتریکی فقط ماشین‌هایی با باتری و موتورهای برقی نیستند؛ آن‌ها نشان‌دهندهٔ تغییری بنیادین در شیوه قیمت‌گذاری خودرو هستند. برای بسیاری از مصرف‌کنندگان، این یعنی می‌توانند خودروهای معمولی مانند آیونیک 5 N را با قدرتی در سطح سوپراسپرت‌ها بخرند. درنتیجه، سازندگان سوپراسپرت نمی‌توانند به خریدارانی که می‌خواهند متمایز باشند، خودرو بفروشند. همچنین با پیشرفت فناوری و نرم‌افزار در خودروها، از طریق دیجیتالی‌سازی خودرو احتمالاً می‌توان هر خودرویی را طوری تنظیم کرد که حس، رفتار و صدای مدل‌های دیگر برندها را داشته باشد. درنهایت، اگر خودروهای الکتریکی پیروز شوند، برخی از سازندگان سوپراسپرت ممکن است نتوانند از این گذار جان سالم به درببرند.