در مواجهه با تمام تعریف و تمجیدهایی که از بازی حسن پورشیرازی می‌شد، تنها یک سؤال مطرح بود: این استعداد تا حالا کجا بوده؟!

همه می‌دانستیم که پورشیرازی کارنامه پرباری در سینما و تلویزیون دارد و بسیاری از آثار او را نیز تماشا کرده‌ایم، اما او در پیرپسر متفاوت ظاهر شد؛ متفاوت با هر چیزی که از او دیده بودیم.

درخشش با مهمان مامان

اولین حضور به‌یادماندنی او در سینما به سال ۱۳۸۲ و فیلم مهمان مامان به کارگردانی داریوش مهرجویی بازمی‌گردد. فیلمی پر از کاراکترهای رنگارنگ و بازیگران توانمند که پورشیرازی در آن نقش یدالله، پدر خانواده را بازی می‌کرد. مردی شوخ‌طبع و تنگ‌دست که گویی نماینده پدران آشنای طبقه متوسط ایرانی بود. با این حال، درخشش جمعی بازیگران و انسجام داستان باعث شد بازی خوب پورشیرازی چندان برجسته نشود.

محمود شوکت در نرگس

پس از آن، سینما برای پورشیرازی چندان پربار نبود. فیلم‌هایی از او می‌آمدند و می‌رفتند، اما نامش در هیچ‌کدام بر سر زبان‌ها نمی‌افتاد. تا اینکه با سریال پرطرفدار نرگس به تلویزیون بازگشت؛ سریالی که نقطه عطفی در کارنامه‌اش شد. او در نقش محمود شوکت، پدری مقتدر و در عین حال نفرت‌انگیز ظاهر شد؛ نقشی که باعث شد مردم بیش از هر زمان دیگر نامش را به خاطر بسپارند. نرگس موفقیتی مهم بود و باعث شد پورشیرازی بیشتر در نقش‌های منفی و خاکستری ظاهر شود.

افول آغاز شد

در ادامه، او با سریال تنهایی لیلا نقش منفی دیگری را ایفا کرد: زرین، کاراکتری با بار منفی بالا که دوباره دل مخاطبان را از او پر کرد! یکی دیگر از پروژه‌های کارنامه هنری پورشیرازی، سریال پر خرج و هزینه‌ی کیمیا بود. نقش آفرینی او در کیمیا کمی متفاوت‌تر از همیشه به چشم آمد. این بار او در نقش یک پدر فداکار ظاهر شد. در میان سایر بازیگران سریال کیمیا پورشیرازی یکی از توانمندترین‌ها بود اما کیفیت پایین سریال باعث شد بازی پورشیرازی نیز مثل تمام خرج و هزینه‌های سریال در تاریخ تلوزیون محو شد.

یک نقطه کمتردیده شده در کارنامه

پس از آن، پورشیرازی بیش از پیش در تلویزیون دیده شد. اگرچه سریال‌هایی که در آن‌ها بازی می‌کرد مخاطب داشتند، اما دیگر برای او سقف بلندی نبودند. همین موضوع باعث شد پورشیرازی بار دیگر به سینما پناه ببرد. یکی دیگر از آثار سینمایی مهم او فیلم "قسم" به کارگردانی محسن تنابنده بود. باز هم یک نقش فرعی اما این بار پخته‌تر از همیشه. با همان لحن لوتی پسند که دیگر یکی از فاکتورهای پر طرفدار در بازی حسن پورشیرازی بود. با این حال قسم هم مثل بسیاری از آثار کارنامه پورشیرازی چندان خوش شانس نبود و توجه مخاطبان زیادی را جلب نکرد.

او قدرتمند برگشت

کم‌کم باور کرده بودیم که حسن پورشیرازی یکی از همان بازیگران همیشه‌حاضر صداوسیماست که هرازگاهی در یک سریال ظاهر می‌شود و سپس بی‌سروصدا محو می‌گردد. همه در همین باور بودیم تا اینکه پیرپسر اکران شد. حالا آن بازیگر فرعی و نقش‌های منفور تلویزیونی، آن‌قدر در نقش‌های منفی آب‌دیده شده بود که توانست یکی از بهترین ضدقهرمان‌های سینمای ایران را به تصویر بکشد و خودش را در قله‌ای تازه از درخشش بازیگری قرار دهد.

حسن پورشیرازی سال‌ها در سایه نقش‌های مکمل و شخصیت‌های منفی به ایفای نقش پرداخت، بی‌آنکه قدرت بازیگری‌اش به‌درستی دیده شود. اما با پیرپسر، این بازیگر باسابقه فرصتی طلایی یافت تا تمام آن تجربه‌های انباشته‌شده را به نمایش بگذارد و به‌عنوان یکی از درخشان‌ترین ضدقهرمان‌های سینمای ایران بدرخشد. بازی او در این فیلم یادآور این حقیقت است که گاهی مسیر درخشش، طولانی و پرپیچ‌وخم است، اما استعداد واقعی حتی پس از سال‌ها می‌تواند بدرخشد و تحسین همگان را برانگیزد.

حالا اکثر مخاطبان که چهره‌ی جدیدی از حسن پورشیرازی را در پرده‌ی سینما دیده‌اند انتظار بسیار زیادی از او در آخرین ساخته‌ی سعید روستایی یعنی فیلم زن و بچه دارند. تا به امروز که بازی او در این فیلم واکنش خاصی از جانب منتقدان و تماشاگران نداشته است اما با این حال همه ما امیدواریم این شهرت و محبوبیت با اثر جدید سعید روستایی از بین نرود و همچنان پابرجا باشد.