نی نی سایت/ تو دنیای امروز، کمتر کودکی پیدا می‌شه که از ترندهای روز بی‌خبر باشه. حالا این ترند می‌خواد یک عروسک خاص باشه، یه آهنگ پُرطرفدار تو اینستاگرام یا حتی یه مدل رقص تو تیک‌تاک. ولی واقعاً این مسائل چه تأثیری روی ذهن و رفتار بچه‌ها دارن؟ اصلاً ما باید نگران باشیم یا فقط بذاریم بچه‌ها هم‌پا با دنیا جلو برن؟

ترند یعنی چی اصلاً؟

ترند (Trend) ترند همون چیزیه که همه‌ جا هست، همه درباره‌ش حرف می‌زنن و همه دنبالشن. ممکنه یه نوع اسباب‌بازی باشه مثل «فیجت»، یه انیمیشن خاص مثل «روح»، یا حتی یه بازی موبایلی که همه‌ی بچه‌ها می‌خوان نصبش کنن.
مشکل از جایی شروع می‌شه که این ترندها مدام تغییر می‌کنن. یک روز فلان اسباب‌بازی مُده، فرداش یک چیز دیگه. این تغییرات پشت سر هم باعث می‌شن ذهن کودک، مخصوصاً تو سنین پایین، ثبات نداشته باشه.

میزان الگوبرداری ذهن کودک از دنیای ترندی ها

بچه‌ها در سنین پایین، مثل یک اسفنج می‌مونن. هرچی می‌بینن، می‌شنون یا تجربه می‌کنن، جذب می‌کنن. حالا فکر کنید این اسفنج کوچولو روزانه با دنیایی از رنگ و هیجان و حرکت و موسیقی و... پر بشه که همه‌شون هم کوتاه‌مدت و گذرا هستن.
اینجاست که ذهن کودک، بدون اینکه خودش بدونه، داره پر می‌شه از نیازهای مصنوعی. مثلاً می‌خواد فلان لباس رو داشته باشه چون تو فلان کلیپ دیده، یا کار خاصی رو انجام بده چون همه دارن اون کار رو انجام می‌دن.

تاثیر ترندها بر عزت‌نفس کودک

یکی از بزرگ‌ترین تأثیرات منفی دنیای ترندها، مقایسه‌ست. کودکی که مدام تو فضای مجازی یا جمع‌ هم‌سن‌وسال‌هاش با این چیزها در ارتباطه، کم‌کم یاد می‌گیره خودش رو با بقیه مقایسه کنه
چرا من اون اسباب‌بازی رو ندارم؟
چرا مامان من برام اون لباس رو نخرید؟
چرا من نمی‌تونم اون حرکت رو انجام بدم؟

اینا همه فکرهایی‌ان که اعتماد به نفس کودک رو می‌برن زیر سوال!

مصرف‌گرایی از سن پایین

بیایید روراست باشیم. خیلی از ترندها، مخصوصاً اونایی که از طریق تبلیغات یا اینفلوئنسرها پخش می‌شن، هدفشون فقط فروش بیشتره. یعنی دارن از احساسات و ذهن پاک بچه‌ها استفاده می‌کنن که یک چیزی رو بفروشن.
حالا بچه‌ای که از همین سن یاد بگیره مدام یک چیز جدید بخواد، فردا که بزرگ شد چطور قراره با مفاهیمی مثل قناعت یا صبر کنار بیاد؟

رفتار مناسب در مقابل مصرف‌گرایی کودکان

قرار نیست بچه‌هامون رو از دنیای ترندها دور کنیم. نه شدنیه، نه درست. اما می‌تونیم کمک‌شون کنیم یاد بگیرن که هر چیزی که همه دارن، قرار نیست برای اونا هم خوب یا ضروری باشه.

حرف زدن با کودک:
مثلاً وقتی یه چیز جدید می‌خوان، ازشون بپرسیم: «فکر می‌کنی به چه دردت می‌خوره؟» یا «آیا چیز دیگه‌ای داریم که همین کارو بکنه؟»

بهترین الگو برای فرزندت باش:
ما بزرگ‌ترها هم بعضی وقتا بدون فکر تحت تاثیر ترندها قرار می‌گیریم. اگر بچه‌هامون ببینن ما با فکر خرید می‌کنیم یا همه‌چیز مد روز برامون مهم نیست، اون‌ها هم یاد می‌گیرن.

اعمال کردن محدودیت:
مثلاً اگر نمی‌خوایم فلان بازی موبایلی نصب بشه، فقط نگیم «نه»! براش توضیح بدیم که چرا صلاح نمی‌دونیم و چه چیزی رو به‌جاش پیشنهاد می‌دیم.

تقویت خلاقیت:
به‌جای اینکه همیشه دنبال ترند جدید باشن، کمک‌شون کنیم خودشون چیزهای جدید خلق کنن. باهاشون کاردستی درست کنیم، بازی‌های ذهنی انجام بدیم یا حتی یک نمایش کوچیک تو خونه اجرا کنیم. برای مثال:
فرض کنید این هفته همه‌ی بچه‌های کلاس یه نوع استیکر خاص دارن. حالا بچه‌ی شما هم می‌خواد اون رو داشته باشه. می‌تونید اول باهاش صحبت کنید، دلیل علاقه‌شو بفهمید و بعد باهاش توافق کنید که اگه تو فلان کار موفق بود (مثلاً جمع‌کردن اسباب‌بازی‌ها یا تموم‌کردن یه پازل)، با هم بریم براش بخریم. اینطوری هم خواسته‌ش رو نادیده نگرفتید، هم بهش یاد دادید که هر خواسته‌ای باید یه مسیری برای رسیدن داشته باشه.

نتیجه‌گیری

دنیای امروز پر از جذابیت‌های لحظه‌ایه. نمی‌تونیم بچه‌هامون رو از همه‌ی اون‌ها دور نگه داریم، ولی می‌تونیم کمک‌شون کنیم ذهنی قوی، با ثبات و مستقل داشته باشن.
بچه‌ای که یاد بگیره با فکر انتخاب کنه، نه فقط با جو و هیجان، فردا تو زندگی تصمیم‌های بهتری می‌گیره.
و خب، این یعنی موفقیت ما توی نقش پدر و مادری.