فارس/ در شرایطی که محاصره نوار غزه و جنگ‌های طولانی‌مدت، زندگی مردم را به شدت تحت تأثیر قرار داده، حالا مردم به خرید مقادیر ناچیز کالاها در بازارهای محلی عادت کرده‌اند؛ خریدهایی به اندازه چند گرم خمیرمایه، بیست گرم شکر یا کاکائو و حتی حدود دویست گرم (یک اُنس) از دیگر اقلام.

کاهش شدید قدرت خرید و کمبود کالاها در بازار که نتیجه مستقیم محاصره و جنگ است، باعث شده مردم حتی کالاهای ضروری را نیز نتوانند به صورت بسته‌های بزرگتر خریداری کنند. آن‌ها مجبورند به کمترین میزان ممکن بسنده کنند تا بتوانند حداقل نیازهای روزانه‌شان را برآورده کنند. اما این تغییر در الگوی خرید فقط محدود به مصرف‌کننده نیست؛ فروشندگان و بازار هم مجبور شده‌اند خود را با این شرایط تطبیق دهند. حالا قیمت‌ها نه بر اساس کیلوگرم، بلکه بر اساس گرم و اُنس تعیین می‌شود تا فروشندگان بتوانند کالاهای خود را به سرعت به فروش برسانند و مشتریان نیز توان خرید داشته باشند.
زندگی با بحران اقتصادی«امداد عطار» ساکن دیرالبلح می‌گوید: «شرایط اقتصادی که روزبه‌روز بدتر می‌شود، من را مجبور کرده که حتی برای خرید کاکائو و خمیرمایه هم فقط چند گرم بخرم، در حالی که قبلا این‌ها را به کیلوگرم یا حتی پوند (۴۵۳ گرم) تهیه می‌کردم.» او به خبرنگار روزنامه «العربی الجدید» می‌گوید: «حالا طبیعی است که من ۲۰ گرم کاکائو یا ۱۰ گرم خمیرمایه سفارش دهم. حتی شکر که همیشه کالای اصلی بوده، به دلیل قیمت‌های بالا دیگر قابل خریدن به صورت کیلو نیست.» فروشندگان هم با این شرایط کنار آمده‌اند و قیمت‌ها را به گرم و انس تغییر داده‌اند تا مطابق با توان مالی مردم باشد. عطّار ادامه می‌دهد: «قیمت یک پوند قبل از جنگ حتی برای خرید یک انس کافی نیست، این نشان‌دهنده سقوط اقتصادی عمیق است که غزه با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند.»

در شرایطی که محاصره نوار غزه و جنگ‌های طولانی‌مدت، زندگی مردم را به شدت تحت تأثیر قرار داده، حالا مردم به خرید مقادیر ناچیز کالاها در بازارهای محلی عادت کرده‌اند؛ خریدهایی به اندازه چند گرم خمیرمایه، بیست گرم شکر یا کاکائو و حتی حدود دویست گرم (یک اُنس) از دیگر اقلام. کاهش شدید قدرت خرید و کمبود کالاها در بازار که نتیجه مستقیم محاصره و جنگ است، باعث شده مردم حتی کالاهای ضروری را نیز نتوانند به صورت بسته‌های بزرگتر خریداری کنند. آن‌ها مجبورند به کمترین میزان ممکن بسنده کنند تا بتوانند حداقل نیازهای روزانه‌شان را برآورده کنند. اما این تغییر در الگوی خرید فقط محدود به مصرف‌کننده نیست؛ فروشندگان و بازار هم مجبور شده‌اند خود را با این شرایط تطبیق دهند. حالا قیمت‌ها نه بر اساس کیلوگرم، بلکه بر اساس گرم و اُنس تعیین می‌شود تا فروشندگان بتوانند کالاهای خود را به سرعت به فروش برسانند و مشتریان نیز توان خرید داشته باشند.
زندگی با بحران اقتصادی«امداد عطار» ساکن دیرالبلح می‌گوید: «شرایط اقتصادی که روزبه‌روز بدتر می‌شود، من را مجبور کرده که حتی برای خرید کاکائو و خمیرمایه هم فقط چند گرم بخرم، در حالی که قبلا این‌ها را به کیلوگرم یا حتی پوند (۴۵۳ گرم) تهیه می‌کردم.» او به خبرنگار روزنامه «العربی الجدید» می‌گوید: «حالا طبیعی است که من ۲۰ گرم کاکائو یا ۱۰ گرم خمیرمایه سفارش دهم. حتی شکر که همیشه کالای اصلی بوده، به دلیل قیمت‌های بالا دیگر قابل خریدن به صورت کیلو نیست.» فروشندگان هم با این شرایط کنار آمده‌اند و قیمت‌ها را به گرم و انس تغییر داده‌اند تا مطابق با توان مالی مردم باشد. عطّار ادامه می‌دهد: «قیمت یک پوند قبل از جنگ حتی برای خرید یک انس کافی نیست، این نشان‌دهنده سقوط اقتصادی عمیق است که غزه با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند.»

اقتصاد در آستانه فروپاشیکارشناسان اقتصادی هشدار می‌دهند که خرید کالا به گرم، نشانه آشکار ضعف شدید قدرت خرید و بحران اقتصادی در غزه است. «سمیر ابو مدله» کارشناس اقتصادی، می‌گوید: «وقتی مردم مجبور می‌شوند کالاهای اساسی را به گرم بخرند، یعنی اقتصاد به شدت در حال سقوط است.» او تاکید می‌کند که برخی قیمت‌ها، مانند شکر، تا ۷۰۰۰ درصد افزایش یافته‌اند؛ اما نقدینگی مردم بسیار کم شده است و به همین دلیل مردم تنها به خرید مقادیر کم رضایت می‌دهند. او ادامه می‌دهد: «این وضعیت به وضوح نشان می‌دهد که بازار در آستانه فروپاشی است و نیاز به مداخله فوری و بین‌المللی برای نجات بازار و جلوگیری از نابودی کامل دارد.»«نسیم ابوجامع» دیگر کارشناس اقتصادی، این روند را بخشی از «اختلال اقتصادی» می‌داند که نتیجه محاصره شدید و توقف کامل واردات کالا و کمک‌های تجاری است. او می‌گوید: «در پنج ماه گذشته هیچ کالا یا کمکی وارد غزه نشده و این باعث کمبود شدید و افزایش وحشتناک قیمت‌ها شده، به ویژه در شرایط قحطی.» او اضافه می‌کند که ۹۵ درصد مردم غزه اکنون به کمک‌های انسان‌دوستانه وابسته‌اند و ادامه بسته بودن گذرگاه‌ها باعث شده مردم حتی توان خرید ساده‌ترین مایحتاج را نداشته باشند و به حداقل نیازهای روزانه خود قناعت کنند. او تاکید می‌کند که فروش به گرم تنها یک روش مصرفی موقتی نیست، بلکه تبدیل به یک سیستم غیررسمی توزیع کالا شده که به دلیل فقدان جریان طبیعی کالاها در بازار، در آن کمبود کالا جای رقابت را گرفته است.