عصر ایران/ همه چیز از سال ۱۹۹۹ و با رونمایی از کانسپت D آغاز شد؛ یک مطالعه طراحی برای یک خودروی پرچمدار در کلاس لوکس. بر اساس همین کانسپت، فائتون در سال ۲۰۰۲ معرفی شد. این گران‌ترین فولکس‌واگن تاریخ، به دستور فردیناند پیئش، مدیرعامل وقت فولکس‌واگن، ساخته شد تا "تمام لیموزین‌های برتر دیگر را تحت‌الشعاع قرار دهد."

فائتون از نظر فنی، بسیاری از قطعات خود را با خودروهایی مانند بنتلی و آئودی به اشتراک می‌گذاشت. این خودرو با طیف وسیعی از موتورها شامل بنزینی V6، V8 یا W12 و دیزلی V6 TDI یا V10 TDI عرضه شد. با امکانات لوکس و بی‌نظیر خود، فائتون نماینده تمام توانایی فولکس‌واگن در آن زمان از نظر ارائه خودروهای لوکس بود. در سال ۲۰۱۰، این خودرو فیس‌لیفت گسترده‌ای دریافت کرد تا با زبان طراحی جدید فولکس‌واگن هماهنگ شود، اما این تغییرات نیز نتوانست فروش آن را متحول کند.

فائتون به یک شکست تجاری تبدیل شد و برای فولکس‌واگن، پروژه‌ای با ضرر مالی بود. خودرویی که بسیار محتاطانه طراحی شده بود، شاید بیش از حد شبیه یک پاسات بزرگ به نظر می‌رسید. منتقدان، این پروژه را نتیجه "توهم عظمت" فردیناند پیئش دانستند. فائتون با مشکل تصویر برند دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ زیرا با قیمتی بین ۸۵,۰۰۰ تا بیش از ۲۰۰,۰۰۰ یورو، مردم ترجیح می‌دادند به جای یک "پاسات گران‌قیمت"، مرسدس بنز کلاس S، بی‌ام‌و سری ۷ یا آئودی A8 را انتخاب کنند.

با وجود عدم موفقیت در آمریکا و اروپا، فائتون در چین به تدریج محبوبیت پیدا کرد. بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۶، حدود ۸۴,۰۰۰ دستگاه از این خودرو تولید شد. جانشینی برای آن نیز در سال ۲۰۱۶ با کد D2 طراحی شد، اما کل پروژه متوقف شد و نمونه اولیه آن تنها در سال ۲۰۲۲ به صورت یک خودروی مفهومی به نمایش درآمد. فولکس‌واگن تصمیم گرفت بودجه این پروژه را صرف گذار به خودروهای الکتریکی و تولید مدل‌های سری ID کند.