«انا لله و آنا الیه راجعون

درگذشت استاد کم بدیل هنر ایران، استاد محمود فرشچیان، فخرِ استادان هنر و یکی از درخشان‌ترین گوهرهای فرهنگ و تمدن این سرزمین، قلب جامعه هنری و ملت ایران را به سوگ نشاند.

استاد فرشچیان، بدون هیچ شکی، مصداق بارز هنرمند بزرگی بود که هنر ایرانی و اسلامی را در هم آمیخت و با نگاهی ژرف، آثاری آفرید که در حافظه تاریخی و عاطفی این سرزمین جاودانه شد. از شاهکارهایی چون ضامن آهو و عصر عاشورا، تا طراحی با عظمت ضریح مطهر امام رضا (ع)، و نیز آثار سترگ و استادانه‌ای که برای شاهنامه فردوسی، دیوان حافظ و دیگر متون فاخر فرهنگ و ادب ایرانی خلق کرد، همگی نشانه‌هایی روشن از هنر والا و قلب لطیفی بودند که برای ایران و اسلام می‌تپید.

او نه فقط نگارگری چیره‌دست، بلکه معمار پیوند میان تاریخ و معنویت بود؛ هنرمندی که هر اثرش، تلفیقی از حکمت شرقی، زیبایی‌شناسی ایرانی، و عمق باورهای دینی بود. آثارش تنها نقاشی نبودند، بلکه روایتی مصور از ایمان، عشق و هویت یک ملت بودند که با زبان رنگ و خط، برای همیشه در تاریخ ماندگار شدند.

علاقه استاد فرشچیان به ائمه اطهار و به ویژه مفهوم عاشورا و امام حسین (ع) بر هیچ‌کس پوشیده نیست. رجاء واثق دارم که حضرت سیدالشهدا (ع)، که دلدادگی اش را به حضرتش در تابلوی عظیم عصر عاشورا با قلم‌موی عشق و اشک به تصویر کشید، در این ایام اربعینی شفیع و دستگیر این مرد بزرگ باشند.

اینجانب این ضایعه را به جامعه هنری کشور، شاگردان و دوستداران آن استاد فرهیخته در سراسر جهان، و به‌ویژه خانواده محترم ایشان تسلیت عرض می‌کنم و از درگاه خداوند رحمان، برای روح بلندش آرامش ابدی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارم.»