فرارو/ جمهوری آذربایجان و ارمنستان پس از نزدیک به چهار دهه درگیری روز جمعه 17 مرداد ماه، در حضور ترامپ توافق صلح امضا کردند. این دو همچنین برای ایجاد کریدور ترانزیتی با عنوان «مسیر ترامپ برای صلح و شکوفایی بین‌المللی» که آذربایجان را از طریق خاک ارمنستان به نخجوان متصل می‌کند، توافق کردند.

با توجه به اهمیت استراتزیک این کریدور برای ایران، حشمت الله فلاحت پیشه، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس دهم و تحلیلگر ارشد سیاست خارجی در گفتگو با فرارو به بررسی این موضوع پرداخته است.

تعارض منافع کریدور زنگزور تعارض منافع ملی است
حشمت الله فلاحت پیشه به فرارو گفت: «معتقدم تعارض منافعی که در کریدور زنگزور شکل خواهد گرفت، یک تعارض منافع ملی است و بدون حل اختلافات مرتبط با ایران، این طرح با مشکلاتی جدی مواجه می شود، چرا که تعداد جمعیت ایرانی که به علت اجرای پروژه زنگزور(به عنوان پروژه ای که عملا یک مرز ایران را مسدود می کند)، تحت تاثیر قرار می گیرند، بیش از جمعیت کل آذربایجان است. بنابراین، موضوع مذکور، تبدیل به یک ائتلاف تاریخی و پایدار خواهد شد. به سود طرفین است که به جای دل بستن به حضور بازیگر آشوب سازی مثل ایالات متحده، این موضوع را در قالب «حسن همجواری» حل کنند.»
وی افزود: «ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوری خود، معمولا طرح هایی را در دنیا اجرا می کند که این طرح ها به شدت نمایشی است و نه تنها اختلافات را حل نمی کند، بلکه منتهی به پایداری اختلافات در آینده می شود. معتقدم طرح زنگزور، شبیه به طرحی است که ترامپ برای غزه  دارد. همینطور شبیه به طرح «صلح ابراهیم» است که عملا نه با شرایط و واقعیات تاریخی می خواند، نه حتی اصول حسن همجواری در آن ها دیده می شود. برای مثال در طرح توافق ابراهیم، ایشان سعی کرده کشورهای مسلمان منطقه را بر محور بزرگ ترین قصاب امروز مسلمانان گرد هم جمع کند. در غزه، نیز به دنبال نابودی طرحی است که عملا تاریخ چند میلیونی فلسطینی ها را شامل می شود.»

ایران نمی تواند روی مخالفت روسیه با طرح زنگزور، حساب راهبردی باز کند
این تحلیلگر ارشد سیاست خارجی در ادامه گفت: «اتفاقی که ممکن است درباره مسئله زنگزور شکل بگیرد، این است که یک چالش تاریخی و پایدار شکل بگیرد و بیش از 10 میلیون ایرانی، به صورت مستقیم و غیرمستقیم به علت بستن یکی از مرزهای کشور دچار چالش هایی جدی شوند. از دید من این طرح در بلند مدت جواب نمی دهد. توصیه ای که به وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران دارم این است که موضوع را در قالب روابط سه جانبه با آذربایجان و با ارمنستان، پیش ببرد.»

وی افزود: «متاسفانه آن چه رخ می دهد یکی از نتایج سیاست اشتباه ایران در قبال جنگ قره باغ بود. موضع گیری ایران در قبال قره باغ باعث گستاخی بیشتر یکی از طرفین جنگ شد و کشوری که در این جنگ روی پشتیبانی ایران و روسیه حساب باز کرد، عملا در انزوا قرار گرفت. این روزها در برخی رسانه ها می بینم نوعی دلخوشی نسبت به امکان مخالفت روسیه با طرح زنگزور است. متاسفانه حقیقت این است که ایران نمی تواند روی مخالفت روسیه با طرح زنگزور، حساب راهبردی باز کند. اکنون اولویتی که برای روسیه مطرح است، مسله اوکراین و شرایطی است که در خصوص جنگ با اوکراین وجود دارد. بنابراین عملا روس ها در برابر سایر حوزه های اختلافی به گونه ای سکوت یا اغماض را در پیش گرفته اند.»