ورزش 3/بازار نقل‌وانتقالات همیشه برای بازیکنانی که آزاد هستند، فرصت‌های خوبی به وجود می‌آورد و حالا نوبت به آنتونیو آدان رسیده که در ۳۸ سالگی چالش تازه‌ای را در ایران و با پیراهن استقلال تجربه کند.
  در دنیای فوتبال، داستان‌هایی هستند که هم عجیب‌اند و هم پر از پیچ‌وخم. یکی از این داستان‌ها، قصه‌ی آنتونیو آدان است؛ دروازه‌بان اهل مادرید که روزی در رئال مادرید برای تصاحب شماره یک با خودِ ایکر کاسیاس، اسطوره‌ی دروازه‌بانی، رقابت کرد. او کارش را با کلی امید و آینده‌ی روشن شروع کرد، روزهای درخشانی هم داشت، اما مسیرش چند پیچ غیرمنتظره خورد و حالا، در ۳۸ سالگی، همه را غافلگیر کرده و با یک باشگاه ایرانی قرارداد بسته.
این انتقال بدون پرداخت هزینه رضایتنامه انجام شده، چون او تا همین هفته بدون تیم بود.
اما از آن روزهایی که در آکادمی رئال چشم‌ها را خیره کرد تا امروز که به چالش جدیدش در استقلال رسیده، چه گذشت؟
شروع کار: از آکادمی تا تیم اصلی
آدان در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵ برای تیم «رئال مادرید C» بازی کرد و دو فصل همان‌جا ماند تا به‌عنوان دروازه‌بان اصلی جا بیفتد. درخشش او در تیم‌های پایه، به‌خصوص قهرمانی در یورو زیر ۱۹ سال ۲۰۰۶ به‌عنوان سنگربان اول اسپانیا، باعث شد به رئال مادرید کاستیا (تیم دوم باشگاه) راه پیدا کند. شماره یک را پوشید و مهره‌ی کلیدی تیم شد.
پیشرفتش آن‌قدر زیر ذره‌بین بود که خیلی زود پایش به اردوهای تیم اصلی هم باز شد. حتی با تیم به اردوی آمریکا رفت تا زیر نظر فابیو کاپلو تمرین کند. وقتی باشگاه، جوردی کادینا را فروخت، آدان با شماره ۲۶ به‌عنوان دروازه‌بان سوم تیم بزرگسالان معرفی شد.

لحظه بزرگ: اولین بازی و دوئل با کاسیاس
۸ دسامبر ۲۰۱۰، روزی تاریخی برای او بود. در لیگ قهرمانان اروپا، مقابل اوسر، به‌خاطر مصدومیت دودک وارد زمین شد.
اما اتفاق بزرگ‌تر در ۱۳ فوریه ۲۰۱۱ رقم خورد؛ در دیدار لالیگا مقابل اسپانیول، کاسیاس دقیقه ۲ اخراج شد و آدان مجبور شد تقریباً کل بازی را با یک یار کمتر درون دروازه بایستد. با واکنش‌های خوبش، رئال را به برد ۰–۱ رساند و ثابت کرد که زیر فشار، هم خونسرد است هم کاربلد.
در فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ و پس از خداحافظی یرزی دودک، رسماً دروازه‌بان دوم رئال شد و به نظر می‌رسید فرصت تثبیت خودش در تیم اصلی را پیدا کرده است.
دوران مورینیو و ماجرای نیمکت‌نشینی کاسیاس
با آمدن ژوزه مورینیو، آدان شماره ۱۳ را گرفت و شانس بزرگی پیدا کرد. دسامبر ۲۰۱۲، مورینیو تصمیم گرفت کاسیاس را چند بازی نیمکت‌نشین کند و به آدان میدان بدهد. این تصمیم، بمب خبری شد و هواداران و رسانه‌ها را دو دسته کرد.
اما مصدومیت کاسیاس در ژانویه ۲۰۱۳ همه‌چیز را عوض کرد. باشگاه سریعاً دیه‌گو لوپس را خرید و آدان یک‌باره به دروازه‌بان سوم تنزل پیدا کرد. امیدها برای پیشرفت بیشتر از بین رفت و او تصمیم گرفت دنبال آینده‌ای تازه بگردد.

کوچ به ایتالیا، بازگشت به اسپانیا و سفر به پرتغال
۲ سپتامبر ۲۰۱۳، آخرین روز نقل‌وانتقالات، قراردادش را با رئال فسخ کرد و به کالیاری کالچو در سری A رفت تا بازی کند و خودش را دوباره مطرح کند.
بعد از ایتالیا، به اسپانیا برگشت و پیراهن رئال بتیس را پوشید؛ جایی که چند فصل موفق و باثبات داشت. این عملکرد چشم اتلتیکو مادرید را گرفت و به این تیم هم پیوست، هرچند در آنجا نقش پررنگی نداشت.
سپس به پرتغال رفت و چهار فصل دروازه‌بان شماره یک اسپورتینگ لیسبون بود؛ آن‌قدر خوب که هواداران و رسانه‌های پرتغالی به او لقب یک سنگربان باتجربه و قابل اعتماد دادند.
پیچ تازه: از لیسبون تا تهران
پایان فصل گذشته، قراردادش با اسپورتینگ تمام شد و بازیکن آزاد شد. و حالا، فقط چند روز پیش، اعلام شد که آدان در ۳۸ سالگی با استقلال ایران قرارداد بسته است. با وجود سن بالا، آدان هنوز تصمیمی برای خداحافظی نگرفته و حالا در نظر دارد دوران جدیدی را در یک لیگ کوچک‌تر و با فشار کمتر شروع کند؛ بعد از سال‌ها حضور در سطح اول لیگ‌های اروپا. این انتقال که همین هفته رسمی شد، برای او هم یک چالش متفاوت و هم یک فرصت اقتصادی به شمار می‌رود؛ چیزی که خیلی از فوتبالیست‌ها هنگام فکر کردن به خاورمیانه مدنظر قرار می‌دهند. برای این دروازه‌بان مادریدی که فوتبالش را از آکادمی رئال شروع کرد، شاید این آخرین مأموریت فوتبالی باشد.
مسیر حرفه‌ای‌اش حالا به شکلی کاملاً غیرقابل‌پیش‌بینی از رقابت با کاسیاس در سانتیاگو برنابئو رسیده به حضور در لیگ برتر ایران؛ از مادرید تا تهران، فقط کافی‌ست کمی فوتبال بلد باشی و یک پاسپورت معتبر!