وی با تشریح این گروه افزود: بیماری‌هایی مانند التهاب و عفونت گوش خارجی، عفونت‌های گوش میانی، و در موارد نادرتر ضایعات گوش داخلی یا حتی اختلالات استخوان‌های پایه جمجمه، همگی می‌توانند باعث درد موضعی در گوش شوند.

این متخصص گوش گلو بینی در ادامه تأکید کرد: همه دردهای احساس‌شده در ناحیه گوش الزماً منشأ گوشی ندارند و در بسیاری موارد از نواحی دیگر بدن به گوش «ارجاع» داده می‌شوند. 

وی ادامه داد: دردهای ارجاعی به دلیل اشتراک عصب‌های حسی گوش با نواحی دیگر بدن شکل می‌گیرند. به همین دلیل، گاهی منشأ واقعی درد در جایی دیگر بوده ولی در گوش احساس می‌شود.

برقعی در توضیح منابع شایع دردهای ارجاعی گفت: دردهای دندانی و مشکلات مفصل فک جزء شایع‌ترین علل درد ارجاعی به گوش هستند. همچنین بیماری‌ها و التهاب‌های ناحیه حلق، لوزه‌ها، گلو، ابتدای مری و نای نیز می‌توانند درد به گوش منتقل کنند. گاهی حتی ضایعه‌ای در حنجره یا نای وجود دارد که درد آن ابتدا در گوش حس می‌شود.

وی افزود: برخی دردهای گردنی مانند آرتروز یا دیسک گردن نیز می‌توانند از طریق انتقال عصب‌های مرتبط، باعث احساس درد در ناحیه گوش شوند. این نوع دردها معمولاً با حرکات گردن یا خوابیدن نامناسب تشدید می‌شوند.

این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران به دردهای عصبی و شبه‌میگرنی اشاره کرد و گفت: نوع دیگری از دردهای ارجاعی، منشأ عصبی دارند. برخی از این دردها بدون وجود ضایعه فیزیکی در گوش، صرفاً به‌دلیل تحریک مسیرهای عصبی یا اختلالات مشابه میگرن، باعث درد گوش می‌شوند.

برقعی در پایان با تأکید بر اهمیت تشخیص صحیح منشأ درد، خاطرنشان کرد: پزشک متخصص باید با بررسی دقیق علائم و معاینات، تشخیص دهد که آیا درد گوش ناشی از بیماری‌های گوشی است یا باید منبع را در سایر نواحی بدن جست‌وجو کرد.