ایسنا/ ماموریت جدید مطالعه خورشید ناسا با نام «پانچ»(PUNCH) در مدار زمین به شکل و وضعیت نهایی خود رسید.

ناسا اعلام کرد که چهار ماهواره از ماموریت جدید و هیجان‌انگیز مطالعه خورشید موسوم به «پانچ»، با موفقیت به ایستگاه‌های خود در مدار زمین رسیده‌اند.

اکنون همه آنها در امتداد خط روز و شب زمین قرار دارند تا بتوانند منظره‌ای پیوسته از ستاره منظومه ما به دست آورند.

به نقل از اسپیس، ماموریت PUNCH که مخفف عبارت «قطبش‌سنج برای متحد کردن تاج و هلیوسفر» است، قرار است دقیقاً همان کاری را که از نامش پیداست، انجام دهد.

این فضاپیما از چهار فضاپیمای جداگانه تشکیل شده است که ناسا هر یک از آنها را به اندازه یک چمدان استاندارد تشبیه می‌کند و قدرت جمع‌آوری داده‌های غنی در مورد بادهای خورشیدی را دارند.

باد خورشیدی به جریانی از ذرات باردار اشاره دارد که با سرعت بسیار زیاد (مانند یک میلیون مایل در ساعت) از خورشید ساطع می‌شوند. با این حال، اگرچه می‌دانیم باد خورشیدی به خورشید، به‌ویژه تاج خورشید یا جو بیرونی آن متصل است، اما هنوز مشخص نیست که منشأ دقیق این پدیده کجاست. اینجاست که ماموریت «»PUNCH وارد عمل می‌شود.

کریگ دی‌فارست(Craig DeForest)، محقق اصلی PUNCH از مؤسسه تحقیقاتی جنوب غربی در بولدر کلرادو، پیش از این در طول یک بررسی اجمالی از این ماموریت گفته بود: ما باید دو نوع ابزار داشته باشیم. یکی که به خورشید نزدیک به نظر می‌رسد، جایی که روشن است و دیگری که از خورشید دورتر به نظر می‌رسد، جایی که کم‌نورتر است.

امید است که یادگیری پیچیدگی‌های باد خورشیدی بتواند به دانشمندان کمک کند تا ارتباط بین تاج خورشید و آنچه به عنوان هلیوسفر شناخته می‌شود را مشخص کنند. هلیوسفر یک حباب نامرئی است که منظومه شمسی ما را احاطه کرده و به عنوان حصاری بین ما و بقیه جهان عمل می‌کند. در واقع، پر از ذراتی است که از طریق باد خورشیدی از تاج خورشید ساطع می‌شوند.

ماموریت PUNCH به طور بالقوه باید بتواند همه این اجزا را متحد کند و برای انجام این کار، چهار دستگاه جمع‌آوری‌کننده داده این ماموریت باید به شکلی ویژه در مدار سیاره ما چیده شوند تا جمع‌آوری داده‌های باد خورشیدی به حداکثر برسد. این چیزی است که تیم عملیات ناسا می‌گوید تا ۷ اوت 2025 با به‌روزرسانی جدید خود به آن دست یافته است.
دی‌فارست در بیانیه جدید ناسا در مورد شکل‌گیری PUNCH می‌گوید: ما می‌خواهیم باد خورشیدی را در سراسر ستاره تقریباً در لحظه اندازه‌گیری کنیم.

محققان می‌گویند مشکل این بود که اگر قرار بود یک فضاپیما داشته باشیم، زمین در ساعاتی مانع از دید فضاپیما به خورشید می‌شد و بنابراین ما مجبور شدیم چهار فضاپیما مستقر کنیم و آنها را در اطراف سیاره پخش کنیم تا همه جا را به طور همزمان ببینیم.

دی‌فارست پیش از این گفته بود: ما مجبور بودیم این ابزار را یا خیلی دور از زمین بسازیم که هزینه گزافی داشت یا باید آن را به بزرگی زمین می‌ساختیم.

ماموریت PUNCH اولین تصاویر نوری خود را در 18 آوریل 2025 ارائه داد و باعث خوشحالی ستاره‌شناسان و علاقه‌مندان به فضا شد. این اتفاق تأیید کرد که هر چهار ابزار، طبق طراحی کار می‌کنند که یک نقطه عطف بزرگ در جدول زمانی ماموریت بود.

در واقع، طبق بیانیه جدید ناسا، این تصاویر تقریباً به طور کامل پردازش و به هم متصل شده‌اند تا یک تصویر ترکیبی حماسی از داده‌های PUNCH تشکیل دهند.

اکنون که با عملیاتی شدن هر چهار ابزار در ایستگاه‌های کیهانی خود، نقطه عطف دیگری رقم خورده است، شاید اولین سرنخ‌های یک راز بزرگ از ستاره روشن زرد منظومه شمسی ما شروع به آشکار شدن کند.