ایرنا/ رهبر اقلیت سنای آمریکا در واکنش به نشست دوجانبه دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین رئیسان جمهوری آمریکا و روسیه در آلاسکا با تاختن به ترامپ گفت: اوکراین را فروختی!

چاک شومر در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: به نظر می رسد ترامپ یک بار دیگر اوکراین را فروخت و در مقابل پوتین تسلیم شد. این جایزه صلح نوبل ندارد.
به نوشته تارنمای آمریکایی هیل، این انتقاد شومر در حالی مطرح شده که چند روز قبل هیلاری کلینتون وزیر خارجه پیشین آمریکا عنوان کرد که اگر ترامپ موفق شود با رئیس جمهوری روسیه به توافق صلح برسد، وی را برای جایزه صلح نوبل معرفی خواهد کرد.
در حالی که جزییات نشست سه ساعته روز جمعه در آلاسکا اعلام نشده است، ترامپ مدعی است که این نشست «موثر» بوده است. وی اذعان کرد هر چند که پیشرفتی حاصل شده هنوز توافق صلحی روی میز نیست.
شومر در اظهارات جداگانه ای، ترامپ را متهم کرده که برای پوتین فرش قرمز پهن کرده است.
سناتور دموکرات آمریکایی در شبکه ایکس نوشت، ترامپ به جای ایستادن در کنار اوکراین و متحدان ما، شانه به شانه پوتین ایستاد.
وی افزود: در حالی که آماده اطلاع از جزییات بیشتری درباره موضوعات مورد مذاکره هستیم، به نظر می رسد که ترامپ به پوتین مشروعیت داده و چیزی به ازای آن دریافت نکرده است.
دریافت جایزه صلح نوبل به اولویت ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوری اش تبدیل شده است.
ترامپ از این که جایزه صلح نوبل تاکنون به او اختصاص نیافته ناراحت است و درفوریه (بهمن) گذشته زمانی که در کنار بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی به سوال خبرنگاران پاسخ می داد با این بهانه که توانسته به توافق آتش بس موقت در غزه کمک کند، گفت آنها هیچ وقت به من جایزه صلح نوبل ندادند، من لایق آن هستم.
رئیس جمهوری آمریکا همچنین مدعیست که به دلیل توافقاتی که با میانجی گری این کشور حاصل شده از جمله توافق صلح ماه ژوئن (خرداد) بین جمهوری دموکراتیک کنگو و رواندا و آتش بس بین هند و پاکستان در ماه مه (اردیبهشت) شایسته دریافت جایزه صلح نوبل است.
برخی از تحلیگران از جمله الکس بوت کارشناس ارشد شورای روابط خارجی آمریکا چنین استدلال می کنند که «شوق ترامپ برای دریافت جایزه صلح نوبل باعث شده که تصمیمات عجولانه ای را به ویژه در پایان دادن به جنگ اوکراین بگیرد».
جایزه صلح نوبل، یکی از پنج جایزه نوبل است که توسط آلفرد نوبل صنعت‌گر و مخترع سوئدی وقف شده‌است. این جایزه، برای اولین بار در سال ۱۹۰۱ اعطا شد.
نوبل در وصیت‌نامه خود گفته‌است که این جایزه باید «به کسی داده شود که بهترین یا بیشترین کوشش را در راه برادری ملل، انحلال یا کاهش ارتش‌ها یا تشکیل و ترغیب کنفرانس‌های صلح کرده باشد.» اما برخی از مفسران می‌گویند که جایزه صلح نوبل با انگیزه‌های سیاسی اهدا می‌شود.