هم میهن/متن پیش رو در هم میهن منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

دنیای عکاسی بی‌رحم‌تر از آن است که به برنامه‌ریزی کودکانه یک رئیس‌جمهور اهمیت بدهد.
 
 امیر جدیدی-روزنامه نگار و عکاس| یکی دو روز پیش دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین در پایگاه نظامی «المندورف-ریچاردسون» انکوریج آلاسکا، با هم دیدار کردند. این نشست که با هدف اصلی بحث درباره جنگ اوکراین و یافتن راه‌حلی برای پایان دادن به این مناقشه برگزار شد، توجه زیادی را در رسانه‌های جهانی به خود جلب کرد.

با این حال، این دیدار پس از حدود سه ساعت مذاکره بدون دستیابی به توافق مشخص یا آتش‌بس در مورد اوکراین به پایان رسید و بیشتر جنبه‌ نمایشی داشت تا عملی اتفاق بیفتد.

در ابتدای این دیدار ترامپ به قاعده کودکی که بخواهد اسباب‌بازی‌هایش را به رخ رقیبش بکشد طوری برنامه‌ریزی کرده بود که همزمان با راه رفتن روی فرش قرمز یک بمب‌افکن «بی ۲»، همانی که فردو را بمباران کرد به همراه چهار فروند «اف ۳۵» از بالای سرشان رد شود.
 
همزمان با این اقدام و همین که هواپیما‌ها در حال عبور از بالای سر این دو رئیس‌جمهور بودند ترامپ نتوانست جلوی ذوقش را بگیرد و شروع به دست زدن کرد. از آن طرف هم پوتین، انگار کن که حسودی‌اش شده باشد خنده تلخی کرد و روی جایگاه رفت.

بعد از مراسم استقبال و در ادامه ماجرا ترامپ و پوتین سوار لیموزین زرهی رئیس‌جمهور آمریکا می‌شوند و به جلسه می‌روند؛ جلسه‌ای که حدود ۳ ساعت طول می‌کشد و در ادامه کنفرانس خبری برگزار می‌‌شود و دو طرف موضوع توافق را به آینده احاله می‌دهند.

تا جایی که ما می‌دانیم، نتیجه قطعی این مذاکرات بر کسی معلوم نیست. یعنی تا تحلیلگران بخواهند مو از ماست حرف‌های دو طرف بکشند و به نتیجه برسند حالا حالا‌ها وقت لازم است. ضمن اینکه یک طرف ماجرا ترامپی است که هر ثانیه ممکن است حرفش عوض شود اما مسئله‌ای که به ستون ما مربوط می‌‌شود عکس‌هایی است که از این دیدار منتشر شده است.

جالب این است که در انتخاب، استفاده و تفسیر عکس‌های منتشرشده هر کس از ظن خود یار ماجرا می‌شود. کرملین عکس خط و نشان کشیدن پوتین را منتشر می‌کند و کاخ سفید اخم ترامپ را وایرال می‌کند. به طریق اولی رسانه‌های وابسته به هر کدام همین خط را گرفته و دنبال می‌کنند.

نکته اما این است که ماجرای عکس می‌تواند به کلی با اتمسفر اصلی یک اتفاق متفاوت باشد. عکس‌ها به غیر از موارد خاص در کسری از ثانیه ثبت می‌شوند. کسری از ثانیه یعنی یک پلک زدن اضافی می‌تواند به ضرر یا به نفع یک طرف درگیر ماجرا تمام شود؛ اتفاقی که در عکس‌های این نشست به وضوح دیده می‌شود.

مثلاً در عکس صفحه یک همین امروز روزنامه، ترامپ بعد از نشست خبری از پشت پوتین رد می‌شود، عکاس اما در همان لحظه شاتر می‌زند و عکس در لحظه‌ای ثبت می‌‌شود که پوتین ترامپ را ماسکه کرده.

چه اتفاقی می‌افتد؟ هیچ، رئیس‌جمهور آمریکا بدون چک و چونه از صحنه و صفحه سیل عظیمی از مطبوعات حذف می‌شود. اتفاقی که ممکن است ترامپ تا سال‌ها خودش را بابت همین لحظه ملامت کند.

دنیای عکاسی بی‌رحم‌تر از آن است که به برنامه‌ریزی کودکانه یک رئیس‌جمهور اهمیت بدهد.