هم میهن/متن پیش رو در هم میهن منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

 پریسا هاشمی| یکی پزشکیان را با ابوالحسن بنی‌صدر مقایسه می‌کند و دیگری لاریجانی را دولت در سایه برای پوشاندن ضعف‌های دولت می‌داند. این یکی رئیس‌جمهور را خائن می‌نامد و دیگری تهدید می‌کند که از گزینه‌های دیگر برای او استفاده می‌کنند. در نهایت حرف‌شان یکی است: «عدم کفایت رئیس‌جمهور». انگار نمی‌توانند آرام بگیرند و از هیچ اقدامی جهت تحریک مردم فروگذار نیستند.

تندروهای مجلس لحظه‌ و ثانیه‌ای را برای ایجاد دوقطبی و تنش در جامعه از دست نمی‌دهند. حتی در شرایط حساسی که همه در تلاشند سایه جنگ را از کشور دور کنند هم به التهاب داخلی دامن می‌زنند. آنها که خود را «دولت در سایه» می‌نامیدند، حاضرند برای تخریب دولت چهاردهم داستان ببافند و  احساس شکست‌شان با انتصاب علی لاریجانی به دبیری شعام را با طرح اینکه «انتصاب لاریجانی بیشتر جنبه کارکردی دارد. یعنی ضعف‌های بزرگ رئیس دولت (پزشکیان) در اداره کشور و عدم شناخت او از مشکلات قرار است با یک رئیس دولت در سایه (لاریجانی) رفع شود.» کنترل کنند.

بازی با کلمات برای تخریب و ایجاد تنش را کاملاً بلدند و حتی مراسم مذهبی اربعین را هم به نیات سیاسی گره می‌زنند و رئیس‌جمهور را به نوعی تهدید به برکناری می‌کنند. هرچند که این نخستین بار نیست که جهت تخریب یک رئیس‌جمهور او را با بنی‌صدر مقایسه می‌کنند اما مهم این است که درست در شرایط فعلی که به قول تندروها دوران «توقف جنگ» است و سایه آن هنوز بر سر کشور سنگینی می‌کند، موضوع «عدم کفایت» مطرح می‌شود و خودشان می‌دانند که این حرکت در شرایط کنونی چالش بزرگی به وجود می‌آورد.

در نهایت هنوز آتش باخت در انتخابات ریاست‌جمهوری سوزی بزرگ بر دل‌شان گذاشته است؛ موضوعی که برخی از نمایندگان به آن اشاره می‌کنند و حتی افراطیون هم با اظهارنظرهایشان به نوعی روی آن صحه می‌گذارند و به صراحت اعلام می‌کنند: «در ایام انتخابات فریاد می‌زدیم، اداره‌ی مملکت شوخی نیست؛ سال‌ها برنامه و آمادگی‌ می‌طلبد. یک‌شبه نمی‌شود از مجلس پرید به ریاست‌جمهوری! ما را متهم می‌کردند به تندروی و زنبیل‌گذاری، حالا همین‌ها دوره افتاده‌اند: با وجود این همه ‎ضعف‌ و ناتوانی، به هر قیمتی، تکلیف دارید حمایتش کنید!»

دستور حمایت از دولت را «همین‌ها»ی مورد نظر تندروها صادر نکرده‌اند، رهبری شخص اول نظام که آنها مدعی‌اند «ذوب در ولایت او» هستند به صراحت اعلام کردند که «موفقیت این دولت، موفقیت نظام جمهوری اسلامی است، شکست آن شکست نظام.» اما تندروها برای به گِل نشاندن کشتی دولت و گرفتن جای پزشکیان و یارانش حاضرند به توصیه‌های رهبری هم بی‌اعتنا بمانند. اینطور به نظر می‌رسد که هوای سایه آنقدر سرد شده که ماندن در آن برای افراطیون سخت شده و احساس می‌کنند نیاز به گرمای خورشید دارند.

خورشیدِ قدرت اما با رای مردم روی خوش به آنها نشان نداده به همین سبب پروژه «زمین زدن دولت» را با عنوان «عدم کفایت رئیس‌جمهور» کلید زده‌اند. رای آوردن پزشکیان باعث شده که او در یک سال در معرض تاخت و تاز قرار گیرد و تاوان باخت رقیب را بپردازد؛ آن‌هم با ابزار قرار دادن اقلیتی در جامعه و مجلس. برخی از آنها در فرار رو به جلو می‌پرسند: «چرا اینقدر به جلیلی حمله می‌شود؟ مگر جلیلی چه کاری انجام داده است؟» این سوال یک نگرانی را پررنگ می‌کند. اینکه جلیلی پشت جریان مخالف پزشکیان ایستاده تا بتوانند دولت چهاردهم را به بن‌بست بکشاند و برکنار کنند؟ 

دولت در این میان از خود دفاع می‌کند؛ سیدمهدی طباطبایی، معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهور در صفحه شخصی خود در شبکه ایکس نوشت: «‌با کمترین اعتبار و آبروی سیاسی صحبت از عدم کفایت رئیس‌جمهوری می‌کنند که با تمام وجود در میانه میدان برای اصلاح امور و حل مشکلات کشور حاضر است. مدعی شده تا دقیقه ۹۰ زمان زیادی مانده و نیاز به تعویض است.

این تازه نیمه اول کابوس وفاق‌ستیزان است. از همین الان به فکر بازی برگشت باشند.» از سوی دیگر براساس گفته‌های برخی از بهارستان‌نشینان حنای تندروها برای اکثر نمایندگان مجلس هم رنگی ندارد و بیشتر نمایندگان به ریسمان پوسیده دوقطبی‌سازی و ایجاد تنش توسط آنها چنگ نمی‌زنند.