خراسان/ مردی هستم که یک بچه دارم. پسرم ۲ ساله است. رفتار  و حرکاتش نشان می‌دهد که خیلی عصبی است. این مسئله من و مادرش را نگران کرده و زندگی‌مان تلخ شده است. می‌خواهم آرامش بیشتری داشته باشد. چه کنم؟

 مخاطب گرامی، بسیاری از والدین امروزی بدون توجه به رفتارهای فرزندشان، معتقد هستند که گذشت زمان باعث درست‌شدن همه چیز خواهد شد. غافل از این‌که گاهی، درمان نشدن یک اختلال عواقب زیادی خواهد داشت و برای فرد در بزرگ سالی هم دردسر درست خواهد کرد. در ادامه چند توصیه به شما دارم.
از کجا مطمئن هستید که عصبی است؟
درباره این‌که می‌گویید پسر دو ساله شما عصبی است، لازم است که به طور دقیق مشخص کنید بر اساس چه رفتارهایی به این نتیجه‌گیری رسیده‌اید و شاید نیاز باشد برای اطمینان از وضعیت فرزندتان از یک مشاور در حوزه کودکان مشورت بگیرید زیرا ممکن است برخی از رفتارهای فرزندتان مربوط به مرحله رشدی وی باشد. معمولا والدین به این مسئله بی‌توجه هستند و تفاوتی بین ویژگی‌های رشدی کودک و مشکلاتی مانند لجبازی و بهانه‌گیری و عصبانی شدن قائل نمی‌شوند.
شما یا همسرتان، خشن نیستید؟
نکته مهم دیگر، این‌که نوع رفتار فرزندان آیینه رفتار والدین است. لطفا درباره نوع رفتار خود و همسرتان کمی تامل کنید و بررسی شود که در دوران بارداری و دوره بعد از تولد پسرتان، رفتار و هیجانات شما چگونه بوده است؟ آیا رفتارهای تند و خشنی داشته‌اید و دارید چه با یکدیگر و چه با فرزند؟ آیا مرتب با هم بگو مگو می‌کنید؟ آیا سریع به هم می‌ریزید؟ آیا در برابر خواسته‌های پسرتان، کم صبر و عجول هستید؟ آیا مرتب باید و نباید، بکن و نکن با فرزندتان دارید؟ آیا دو نگرش متفاوت در تربیت فرزند دارید؟ مثلا یکی از والدین سخت‌گیر و یکی دیگر آسان‌گیر هستید؟ آیا رفتارهای وسواسی دارید؟ لطفا همه این موارد را درباره خود و همسرتان بررسی کنید و پاسخ مناسبی برای آن‌ها بیابید و در صورت لزوم از یک روان شناس حتما کمک بگیرید.
رفتار شما، شخصیت کودک‌تان را می‌سازد
فراموش نکنید که فرزندان به شدت از والدین خود الگوبرداری می‌کنند و همان رفتارها را نشان می‌دهند. تنها تفاوت آن است که فعلا در این سنین نمی‌توانند برخوردها،  رفتارها و احساسات شما و خود را به کلام بیاورند ولی همه را کاملا درک و درونی‌سازی می‌کنند. پس نوع رفتار ما، شخصیت فرزندمان را می‌سازد. بنابراین مهم‌ترین مسئله بررسی نوع تعامل و رفتارهای شما و همسرتان با یکدیگر است و در درجه دوم نوع رفتار والدین با فرزند بایستی مورد توجه قرار بگیرد.