مصطفی اقلیما گفت: «مسئله وضعیت سلامت و بهداشت دهان و دندان مردم یا کاهش مراجعه آنان به دندانپزشکی، خود معلول علل متعدد دیگر است. تا زمانی که زیر علت های این وضعیت مورد توجه واقع و حل نشود، هیچ مشکلی که در حوزه آسیب های اجتماعی طبقه بندی می شود، حل نخواهد شد. ستون فقرات بسیاری از آسیب های اجتماعی کشور ما را مشکلات اقتصاد، معیشتی و حتی تنش های سیاسی شکل می دهد. دولت برای کارگران بین ۱۰ تا ۲۰ درصد افزایش حقوق در نظر گرفته، ولی حتی قبل از این که افزایش حقوق را اعمال کند، تمام اجناس خود را (نه حتی بخش خصوصی را) بالای ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش داده است. این اقدام چه مفهومی دارد؟ یعنی هر ایرانی نسبت به سال قبل حداقل ۲۰ درصد فقیرتر شده است. در این وضعیت چه کسی می تواند به دندانپزشکی مراجعه کند؟»

وی افزود: «طبیعی است مردمی که تحت فشار اقتصادی قرار دارند، باید برای مسائل هزینه‌زای زندگی خود طبقه بندی کنند و تصمیم بگیرند برای چه مواردی هزینه کنند و برای چه مواردی دیرتر یا اصلا هزینه نکنند. آن کارگری که حتی در تأمین نان سر سفره خود با مشکل روبه‌رو است، اصلا به دندانپزشکی فکر هم نمی‌کند. حتی افرادی که مشمول بیمه هستند، بالاخره باید برای مراجعه به پزشک هزینه ای هم از جیب پرداخت کنند که این وضعیت برای دندانپزشکی معمولا بیشتر است. بماند که برخی پزشکان متخصص یا دندانپزشکان اصلا بیمه را قبول نمی کنند. درست است که دندان عضو مهمی است، اما وقتی شخص در تأمین خوراک خود که قرار است از طریق همین دندان ها جویده شود، مشکل دارد، چه الزامی می‌بیند که هزینه صرف دندان ها کند؟»