خبرگزاری دانشجو/ انتصاب همسر پروانه سلحشوری، نماینده رادیکال و منتقد اصول نظام سیاسی کشور، به یکی از مهم‌ترین پست‌های مدیریتی صنعت نفت، موجی از پرسش‌ها و انتقادات درباره معیارهای واگذاری مسئولیت در دولت برانگیخته است؛ پرسشی که افکار عمومی را به پاسخگویی وزیر نفت فرا می‌خواند.

طبیعتا در هر نظام حکمرانی در هرجای دنیا با هر شیوه و ساختار سیاسی، پایبندی مسئولین به اصول حاکم بر آن نظام یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های دادن مسئولیت به افراد است. یعنی حداقل توقع از کسانی که توزیع مسئولیت می‌کنند این است که به افرادی اعطای جایگاه مدیریتی کنند که خود و خانواده‌شان به اولیات اصول آن نظام پایبند و معتقد باشند یا حداقل نسبت به آنها غرض‌ورزی و دشمنی نکرده باشند.
حال با در نظر گرفتن این ابتدائیات حکمرانی و سیاست‌ورزی، باید گفت که در مظلومیت و غربت جمهوری اسلامی همین بس که همسر یکی از بارز‌ترین مخالفین سیاست‌ها و اصول جمهوری اسلامی در یکی از مهم‌ترین، پرسرمایه‌ترین و شریانی‌ترین جایگاه‌های مدیریتی در دولت منصوب شده است.
چند روز اخیر رسانه‌ها خبردادند که برات قبادیان، همسر یکی از رادیکال‌ترین اصلاح‌طلبان که معتقد به تغییر حکومت و قانون اساسی و برگزاری رفراندوم است یعنی پروانه سلحشوری، نماینده اصلاح‌طلب ادوار مجلس، با حکم وزیر نفت دولت، به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت بهینه سازی مصرف سوخت که یکی از مهم‌ترین شرکت‌های نفتی است، از دی‌ماه سال قبل منصوب شده است.

سلحشوری کیست؟
پروانه سسلحشوری، یکی از نماینده‌های اصلاح‌طلب مجلس دهم است که در انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی در لیست فراگیر ائتلاف اصلاح‌طلبان قرار گرفت و به عنوان نفر یازدهم وارد مجلس شورای اسلامی شد. سلشحوری علاوه بر حاشیه‌های متعدد دوره نمایندگی، پس از اتمام دوره نمایندگی مجلس در حالی که مطمئن بود برای دوره بعد تایید صلاحیت نخواهد شد اعلام کرد که در اعتراض به سرکوب اغتشاشات ۹۸ برای نمایندگی مجلس ثبت نام نخواهد کرد. سلحشوری پس از دوره نمایندگی از هیچ اقدامی برای نفرت‌پراکنی علیه نظام دریغ نکرد و هر از چندگاهی با مواضع رادیکال خود، محتوای لازم برای رسانه‌های دشمن و ضد ایرانی را تامین کرد. در ادامه برخی از این مواضع را مرور می‌کنیم.

حمایت از بیانیه میرحسین موسوی
سلحشوری پس از بیانیه فرافکنانه میرحسین موسوی در اواسط جنگ دوازده روزه، در گفت‌و‌گو با رسانه صهیونیستی رادیو فرا بیان کرد: «به نظر من بیانیهٔ میرحسین موسوی نقطهٔ عطفی بود در جریان پس از آتش‌بسی که رخ داد و اصرار بر موضع رفراندوم داشتند که چند سال پیش بیان کرده بودند.»
همچنین سلحشوری در ادامه این گفت‌و‌گو صراحتا نظام را تهدید می‌کند: «حاکمیت اگر عقلانیت به خرج بدهد، با یک رفراندوم می‌تواند یک گذار مسالمت‌آمیز شکل بدهد! وقتی من می‌گویم گذار مسالمت‌آمیز، الزاماً به این معنی نیست که خود حاکمیت جمهوری اسلامی بخواهد برود.»

سفیدسازی سخنان ضدحجاب استاندار مازندران
استاندار مازندران در یکی از جلست درباره حجاب گفته بود که تا وقتی که شکم مردم گرسنه است، نمی‌توانم به حجاب بپردازم. سلحشوری در ادامه مواضع خصمانه خود در قبال مواضع بنیادین جمهوری اسلامی در توئیتی نوشت: «هجمه‌ها علیه استاندارمازندران، دکتر یونسی، پزشک و سیاستمدار، از ترس فروپاشی سلطه‌ی پوشالی‌شان است. ساختار معیوب به آنها مجال رشد داده است. هرگونه کوتاه‌آمدن پزشکیان دولتش را بیش‌تر در مقابل این فرقه‌ی پرهیاهو تضعیف می‌کند.»

ایستادن پشت نتانیاهو در جنگ دوازده روزه
سلحشوری پس از جنگ دوازده روزه تحمیلی از سوی رژیم صهیونیستی در حالی که تمامی جریان‌ها در حمایت از کشور کنش‌گری کردند و یک اتحاد و انسجامی در حمایت از کشور در برابر تجاوز خارجی رقم خورد، سرکار خانم نماینده این تجاوز خارجی را فارغ از در نظر گرفتن اینگه ایران در مسیر دیپلماسی بود، حاصل سیاست‌های کشور قلمداد کرد!

یک مطالبه از وزیر نفت/بابت انتصاب‌تان پاسخگو باشید!
جناب وزیر برای این انتصاب از سمت شما بنا را بر صحت می‌گذاریم و فرض می‌کنیم که قبل از انتصاب این شخص در این جایگاه خطیر، از عملکرد و مواضع عیان و علنی همسر وی بر علیه نظام و قانون اساسی اطلاعی نداشتید. اما حال که با پرداختن رسانه‌ها به این موضوع، احتمالا از سوابق خانوادگی این فرد مطلع شده‌اید باید مبنای انتصاب این دسته از افراد را مشخص کرده و بابت آن پاسخگو باشید.شاید بگویید مواضع کسی چه ربطی به همسر او دارد؛ باید گفت حداقل این است که کسی چنین جایگاه حیاتی را در اختیار دارد حداقل می‌توانست با یک اعلام برائت خط خود را از همسرش جدا کند اما چنین اتفاقی نیفتاده و سکوت او موید مواضع همسرش به حساب می‌آید.
اگر قرار است انسجام ملی تقویت شود، راهش سپردن مسئولیت به مدیران متعهد، متخصص و مردم‌باور است؛ نه تداوم رانت‌خواری و پاداش دادن به خانواده کسانی که همصدا با دشمن، علیه نظام و قانون اساسی فریاد می‌زنند. ادامه این روند، چیزی جز سرخوردگی مردم و ضربه به اعتماد عمومی نخواهد بود.
مردم به درستی می‌پرسند: چرا کسانی که در بزنگاه‌ها علیه کشور موضع گرفته‌اند، باز هم از سفره همین کشور بهره‌مند می‌شوند؟ و چرا وزیر نفت، که باید نماد مدیریت ملی و عقلانیت باشد، چنین بی‌پروا جایگاه حساس مدیریتی را در اختیار افرادی که کارنامه سیاه خانوادگی آنها برای همگان مشخص است، قرار می‌دهد؟