صدا و سیما/ آیت‌الله ناصری اسوه‌ی اخلاق، ساده‌زیستی، پارسایی و مردم‌داری در زمان حیاتش بود.

آیت‌الله محمّدعلی ناصری دولت‌آبادی سال ۱۳۰۹ ‏هجری شمسی در شهر دولت‌‏آباد برخوار در خانواده‌‏ای مذهبی به دنیا آمد.
پدر این روحانی برجسته حجّت‌الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمّدباقر ناصری‏ و در شمار عالمان فرهیخته آن دوران بود.
آیت‌الله ناصری دولت‌آبادی از علمای به نام و محبوب و استاد اخلاق شهر اصفهان بود که در ۱۴ سالگی به شهر مقدس نجف اشرف رفت و دروس مقدمات حوزه را فرا گرفت، آیات عظام میرزاهاشم آملی، سیدعبدالهادی شیرازی، حضرت امام خمینی(ره)، سیدمحمود شاهرودی و سیدابوالقاسم خویی برخی از استادان اصول عالی حوزوی آیت‌الله ناصری بودند.
حوزه علمیه حضرت ولی عصر(عج)، حوزه علمیه صاحب‌الزمان(عج)، حوزه علمیه نرجس خاتون(س)، مرکز دیجیتال حضرت ولی عصر در دولت‌آباد و موسسه تحقیقات نجوم اسلامی از جمله مراکز دینی زیر نظر این استاده حوزه بود.
آیت‌الله ناصری علاوه بر تلاش‌های علمی و دینی و هدایت و راهنمایی مردم طلاب و اهل علم در کار‌های خیر نیز مشارکت جدی داشت و از جمله این اقدامات می‌توان به تلاش برای راه‌اندازی مرکز درمانی حضرت ولیعصر، بخش دیالیز بیمارستان گلدیس شاهین‌شهر، بخش دیالیز بیمارستان محمد میمه و اورژانس شبانه‌روزی دولت‌آباد اشاره کرد.
آب حیات (مجموعه سخنرانی‌ درباره امام عصر)، در امتداد نور (مجموعه سخنرانی درباره آیات تاویل شده به حضرت، ولی‌عصر و آخرالزمان)، رسم بندگی (فراز‌هایی از خطبه بلند حضرت امیرالمومنین(ع) در مورد حالات و خصوصیات اخلاقی متقین) و سخن دوست از تتالیفات و آثار به جا مانده از آیت‌الله ناصری است.
این استاد برجسته اخلاق سرانجام پس از مدت‌ها بیماری چهارم شهریور سال ۱۴۰۱ دار فانی را وداع گفت.