آخرین خبر/وقتی اتفاق‌های بد می‌افته و نگران میشی، یه چیز مهمی تو وجودت هست که بهت کمک می‌کنه یعنی:   «آرامش». برای این‌که بتونی به این دوست خوب برسی باید حواست به چند نکته باشه: 
اول از همه، بگو به خودت: «مامان بابا حواس‌شون به من هست، خدا رو شکنر» هر وقت نگرانی یا ترس کوچولویی بیاد، یه نفس عمیق بکش. مثل این که یه جادوی کوچولویی توی نفس‌هات بگذاری.
با بزرگترها حرف بزن، ولی نه حرف‌هایی که نگرانی بشه. به‌طور مثال بپرس: «چه چیزهایی باید بدونم؟» این کار، دوستت رو قوی‌تر میکنه. 
اگه گوش کنی، می‌بینی که بچه‌های دیگه هم مثل تو دارن نگران میشن. این یعنی همه‌مون یه جورایی نیاز به یه دست گرم داریم. به یه لبخند، یه دوستی، یه کلمه مثل «من کنارتم رفیق» پس حواست به خواهر، برادر و دوست و همسایه باشه. 
نگرانی‌ها مثل ابرهای گذرا هستن و تو از همه‌شون قوی‌تر هستی. 
آرامش، دوستی نیست که باید بسازی. دوستی هست که باید پیداش کنی. فقط کافیه یادت باشه.