کیهان/ متن پیش رو در کیهان منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

ما نمی‌توانیم بفهمیم این حمله احمقانه و بی‌پروا به کجا ختم خواهد شد. اما نفرت‌های جدیدی کاشته خواهد شد، انتقام‌های تروریستی کاشته خواهد شد و در نهایت چیزی به دست نخواهد آمد. آمریکا باد کاشت و طوفان درو می‌کند.

سایمون تیسدال از سردبیران روزنامه گاردین، ضمن انتقاد از حماقت نهفته در حمله به ایران نوشت: متاسفانه هیچ‌وقت یاد نمی‌گیرم. بار دیگر، رئیس‌جمهور جنگ‌طلب به یک کشور مستقل حمله کرده است. بار دیگر، دروغ‌های آشکار و ادعاهای اغراق‌آمیز برای توجیه این حمله منتشر می‌شود. دیپلماسی دوگانه آمریکایی به پوششی برای تهاجم از پیش برنامه‌ریزی شده تبدیل شد. نصیحت‌های هشدارآمیز متحدان رد شد. سازمان ملل، حقوق بین‌الملل و افکار عمومی نادیده گرفته شدند. رضایت دموکرات‌ها کم است. و باز هم، اهداف مشخصی برای سنجش موفقیت وجود ندارد و هیچ برنامه بلندمدتی هم وجود ندارد.

اکنون، مانند گذشته، نتیجه قابل پیش‌بینی تجاوز تجدیدشده، گسترش یافته و هرج‌ومرج را گسترش خواهد داد. آشوب منطقه‌ای و وحشت قیمت نفت بین‌المللی پس از تلافی ایران که قبلاً آغاز شده و ممکن است توسط حزب‌الله و متحدان حوثی حمایت شود، رخ خواهد داد. نفرت‌های جدید کاشته خواهد شد، انتقام‌های تروریستی کاشته خواهد شد. دشمنان غرب خوشحال خواهند شد. و تقریباً هیچ‌چیز با ارزش ماندگار به دست نخواهد آمد. این نتیجه تلخ مداخلات شکست‌خورده به رهبری آمریکا در افغانستان و عراق بود. امروز نوبت ایران است.

چه ناامیدکننده- چقدر غیرقابل بخشش!- که آن درس‌های گذشته آموخته نشده‌اند. چقدر شگفت‌انگیز است که یک رئیس‌جمهور آمریکا در قرن ۲۱ هنوز باور دارد که مؤثر و مجاز است، چه برسد به اخلاقی، که از لوله تفنگ به جهان دیکته کند. آمریکا با چه حقی چنین رفتار می‌کند؟

اگرچه تفاوت‌هایی وجود دارد، اما شباهت‌های محاصره ایران توسط دونالد ترامپ و تهاجم فاجعه‌بار جورج دبلیو بوش به عراق در سال ۲۰۰۳ چشمگیر است. هر دو بحران با الگوی گسترده‌تری از مداخله‌گری پرهزینه و ناموفق آمریکا که به ویتنام و کودتای ایران به رهبری سیا در سال ۱۹۵۳ بازمی‌گردد، مطابقت دارند. ترامپ وعده داد که از ماجراجویی‌های خارجی دوری کند. عجب! او دروغ گفت. هر کسی که باور دارد او شیوه تعامل آمریکا با جهان را به طور رادیکال تغییر داده است، باید این داستان کثیف غرور امپراتوری پس از ۱۹۴۵ را مرور کند. در این زمینه، او تفاوتی با پیشینیانش ندارد.

جهانی که در لبه پرتگاه است، در حالی که ترامپ، جنگی غیراخلاقی و غیرضروری را در خاورمیانه آغاز کرده است.