ورزش 3/دوماگوی دروژدک همراه با دیگر بازیکنان خارجی تیم تراکتور ایران را ترک کردند و به کشور خود رسیدند.

دوماگوی دروژدک ایران را ترک کرد و به کشورش، کرواسی، بازگشت اما در این سفر او دیگر بازیکنان خارجی را نیز همراه خود داشت. تراکتور بیشترین تعداد عضو خارجی را در خود داشت که نیمی از آنها مربیان و دستیاران دراگان اسکوچیچ بودند که ماه گذشته از ایران رفتند و نیم دیگر هم بازیکنانی که بعد از دیدار با گل‌گهر کشور را ترک کردند.

یک وبسایت کروات اینطور گزارش داده است: چهار فوتبالیست کروات که از تبریز برای تیم قهرمان ایران، تراکتور، بازی می‌کنند، در سلامت هستند. آنها ایران را ترک کرده‌اند. با این حال، تنها دو نفر از آنها، تومیسلاو اشتراکالی و دوماگوی دروژدک، در معرض خطر امنیتی بودند، در حالی که ایگور پوستونیسکی و تیبور هالیلوویچ زودتر ایران را ترک کردند.
پوستونیسکی مدتی است که در کرواسی است و در حال بهبودی از مصدومیت است و هالیلوویچ چند روزی است که در زاگرب است - او برای تمدید گذرنامه خود بازگشته است.
به نوشته این وبسایت، روز شنبه، دروژک و اشترکالی با ماشین از شهر تبریز در شمال غربی ایران، جایی که باشگاه تراکتور آنها مستقر است، به شهر وان ترکیه که حدود ۳۵۰ کیلومتر دورتر است، سفر کردند. دروژدک در این خصوص می‌گوید: «در آن ون، یک بازیکن از صربستان، الکس سدلار، یک آلبانیایی (رجی لوژکیا) و یک ازبک (اودیل خامروبکف)، و همچنین تومیسلاو اشترکالی و من بودیم.»
درودک که صبح یکشنبه از طریق تلفن در واراژدین به سوالات این خبرنگار پاسخ می‌داد، گفت: «وقتی داشتیم می‌رفتیم، حملات شروع شده بود. درست زمانی که داشتیم با مربی جلسه می‌گذاشتیم، بمبی افتاد، صدای انفجار را شنیدیم. نمی‌دانم چقدر از ما دور بود، اما در آن لحظه واقعاً ترسیده بودیم.»

سوال: حرکت به سوی مرز در حین بمباران چقدر خطرناک بود؟
دروژدک: گوش کن، خطر ماندن در آنجا حتی بیشتر بود. ما تصمیم گرفتیم سفرمان را آغاز کنیم، چون احساس می‌کردیم جز مناطق نظامی غیرنظامیان هم در خطر هستند... دو ساعت و نیم با ماشین به وان رفتیم، سپس به استانبول پرواز کردیم، یک شب در هتلی نزدیک فرودگاه اقامت کردیم و امروز صبح به زاگرب پرواز کردیم.
سوال: آیا این مسئله جان شما را تهدید می‌کرد؟
دروژدک: در مسیر مرز ایران و ترکیه، شاهد پرواز موشک‌ها بودیم؛ این وضعیت خیلی معمولی نیست، من نمی‌دانستم اطرافم چه اتفاقی می‌افتد. البته در آن لحظات بی‌تفاوت نیستید؛ از یک طرف احساس امنیت می‌کنید چون به جای امنی می‌روید و از طرف دیگر تجربه آن موشک‌ها و انفجارها خوشایند نیست.
سوال: فکر می‌کنی دوباره به ایران برگردی؟
دروژدک: امیدوارم.