آخرین خبر/ به گزارش آخرین خبر، روزنامه لبنانی الاخبار در پی تجاوز آمریکا به ایران مصاحبه‌ای با «استفان والت» متفکر سیاسی آمریکایی که یکی از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان کنونی مکتب لیبرالیسم در سیاست خارجی است انجام داده است که ترجمه آن را از نظر می‌گذرانید.

آمریکا با حملات خود علیه ایران به دنبال چه اهدافی است و به نظر شما این اهداف قابل تحقق هستند؟

اصلاً روشن نیست که اهداف آمریکا چیست، هرچند به نظر می‌رسد ترامپ گفته است که به دنبال تغییر رژیم است. اما حتی این هم هدفی مبهم است: آیا این به معنای جایگزینی رهبری است، یا سرنگونی کامل ساختار حکومت، یا ایجاد یک دموکراسی لیبرال و غیره؟

 آیا اختلافات داخلی در واشنگتن وجود دارد که بتواند بر مسیر این اقدامات یا نتایج آن تأثیر بگذارد؟

اگر مقصود اختلافات درون دولت است، نشانه‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه رهبران نظامی ملاحظاتی درباره این عملیات دارند، اما من نمی‌دانم عمق یا اهمیت این ملاحظات چقدر است. برخی از اعضای جنبش «ماگا» -حامیان ترامپ- در خردمندانه بودن این گام تردید کردند و در ابتدا حمایت علنی اندکی از آن وجود داشت. با نگاه به آینده، موضوع کاملاً به نتیجه بستگی خواهد داشت: آیا ایالات متحده بهای سنگینی برای آنچه انجام می‌دهد خواهد پرداخت و آیا نتیجه‌ای مثبت از آن حاصل می‌شود یا منفی؟

 لابیِ حامی اسرائیل چه نقشی در شکل‌دهی به سیاست آمریکا در قبال ایران ایفا می‌کند؟

لابی اسرائیل همواره سعی کرده است از هرگونه بهبود قابل توجه در روابط آمریکا با ایران جلوگیری کند، حتی در آن لحظاتی که ایران رهبرانی نسبتاً میانه-رو و علاقه‌مند به کاهش تنش‌ها داشت. برای مثال، اسرائیل و بیشتر سازمان‌های لابی با «توافق هسته‌ای» سال ۲۰۱۵ (برجام) مخالفت کردند. ایالات متحده و ایران حتی اگر لابی هم وجود نداشت با یکدیگر اختلاف می‌داشتند، اما روابط کمتر از آنچه اکنون هست خصمانه بود و خطر جنگ ناچیز می‌بود.

 شما ایالات متحده را یک «قدرت هژمون متجاوز» توصیف کرده‌اید. آیا این اساساً به تغییری مرتبط با ترامپ بازمی‌گردد یا منعکس‌کننده گرایش‌های ساختاری عمیق‌تری است که پیدایش او را تفسیر می‌کند؟

این کاملاً به ترامپ برمی‌گردد و انحرافی تند از سیاست قبلی آمریکا است. همه قدرت‌های بزرگ گاهی متجاوز هستند، اما معمولاً فقط نسبت به دشمنانشان. ترامپ تلاش می‌کند تا بر دشمنان و متحدان ایالات متحده به یک اندازه قلدری، اجبار، بهره‌کشی و سلطه‌گری کند که این امری جدید است.

 شما استدلال می‌کنید که سلطه‌گریِ متجاوزانه پایدار نیست و زوال ایالات متحده را تسریع می‌کند. آیا واقع‌بینانه است که ائتلافی از کشورها برای مقابله با جاه‌طلبی‌های آمریکا شکل بگیرد، همان‌طور که جوزف استیگلیتز پیشنهاد کرده است؟

بله، هرچند احتمالاً به حد تشکیل یک ائتلاف بزرگِ ضد آمریکایی نرسد. محتمل‌ترین نتیجه این است که دوستان سابق تا جایی که می‌توانند از ایالات متحده فاصله بگیرند و این کار را از طریق متنوع‌سازی روابط اقتصادی و توسعه توانمندی‌های نظامی مستقل‌تر انجام دهند. نتیجه این است که آمریکایی‌ها فقیرتر و کم‌نفوذتر از آنچه در غیر این صورت می‌بودند خواهند شد و کشور نسبت به بیشترِ طول عمر آمریکایی‌ها، قدرت کمتری خواهد داشت.

 آیا تجدید فعالیت آمریکا در ونزوئلا و ایران، در کنار موضعِ به شدت تهاجمیِ ترامپ نسبت به متحدان و دشمنان، در نهایت در خدمت منافع استراتژیک چین است؟

بله، زیرا باعث می‌شود چین راحت‌تر خود را به عنوان یک قدرت بزرگِ کمتر خطرناک و مسئولیت‌پذیرتر معرفی کند. این ممکن است در واقعیت درست نباشد، اما اگر ایالات متحده به رفتار خود به عنوان یک قلدرِ نامنظم ادامه دهد، باعث می‌شود چین در مقایسه، بهتر به نظر برسد.

 مصاحبه از لینا کوش