ایسنا/ نماینده ایران در سازمان ملل در نیویورک گفت جمهوری اسلامی ایران تا زمانی که تجاوز ادامه داشته باشد، از خود دفاع خواهد کرد.

«امیرسعید ایروانی» سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل شامگاه دوشنبه طی جلسه‌ای غیررسمی با حضور خبرنگاران در شورای امنیت این سازمان گفت: «ایران از حق طبیعی دفاع از خود طبق ماده ۵۱ منشور استفاده می‌کند و پاسخ ما قانونی، ضروری و متناسب است.»
متن کامل بیانیه ایروانی در محل استقرار خبرنگاران در سازمان ملل به شرح زیر است:
در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، ایالات متحده با هماهنگی کامل با اسرائیل، دومین حمله نظامی عامدانه و تحریک‌نشده را علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز کرد. این اقدام، تجاوزی محاسبه‌شده بود. شهرهای بزرگ و مناطق مسکونی پرتراکم هدف قرار گرفتند. صدها غیرنظامی بی‌گناه جان خود را از دست دادند و شمار بیشتری مجروح شدند.
این اقدام، نقض فاحش منشور ملل متحد، به‌ویژه بند ۴ ماده ۲ آن است که تهدید یا توسل به زور علیه حاکمیت و تمامیت ارضی هر دولت را به‌طور مطلق ممنوع می‌سازد. این حمله تعرضی مستقیم به بنیان‌های حقوق بین‌الملل است.
شورای امنیت در ۲۸ فوریه نشست اضطراری تشکیل داد. واقعیت‌ها روشن بود. تجاوز روشن بود. مسئولیت روشن بود.
در اقدامی بی‌پروا و بی‌سابقه، ایالات متحده و رژیم اسرائیل به‌طور عامدانه رهبر جمهوری اسلامی ایران، آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، و شمار زیادی از مقامات عالی‌رتبه نظامی را هدف قرار دادند. هدف قرار دادن عالی‌ترین مقام یک دولت عضو مستقل سازمان ملل متحد، نقضی فاحش از حقوق بین‌الملل و تعرضی مستقیم به اصل تساوی حاکمیتی دولت‌ها است. چنین رفتاری کل نظام بین‌المللی را به مخاطره می‌اندازد.
آمریکا و رژیم اسرائیل به‌طور عامدانه غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی را هدف قرار می‌دهند. مدارس، بیمارستان‌ها، تأسیسات هلال‌احمر و ساختمان‌های مسکونی مورد حمله قرار گرفته‌اند. در نخستین روز تجاوز، یک مدرسه دخترانه در میناب، شهری کوچک در استان هرمزگان در جنوب ایران، به‌طور عامدانه تخریب شد. در نتیجه، ۱۶۵ دانش‌آموز دختر بی‌گناه به شهادت رسیدند. پیکرهای آنان پس از ساعت‌ها عملیات نجات از زیر آوار خارج گردید.
در همان روز، حملات مشابهی در شهرهای دیگر، از جمله شرق تهران و آبیک در استان قزوین، منجر به شهادت چندین دانش‌آموز دیگر شد.
با این حال، همین بعدازظهر، سفیر رژیم اسرائیل از همین تریبون، با توسل به دروغ و جعل واقعیت، با وقاحتی آشکار جنایات ارتکابی این رژیم علیه کودکان و غیرنظامیان بی‌گناه در ایران را انکار کرد.
دیروز، حملات بیشتری ساختمان‌های هلال‌احمر، بیمارستان‌های مطهری، گاندی و خاتم در تهران، بیمارستان ابوذر در اهواز، سه ایستگاه اورژانس در سراب، چابهار و همدان، و نیز ساختمان‌های مسکونی در شمال تهران را هدف قرار داد.
امروز صبح، موشک‌ها به منطقه‌ای مسکونی و پرتراکم در سنندج، استان کردستان، اصابت کردند. شمار دقیق تلفات همچنان در حال بررسی است.
این اقدامات مصداق تجاوز است.
این اقدامات مصداق جنایات جنگی است.
این اقدامات مصداق جنایات علیه بشریت است.
سازمان ملل متحد نمی‌تواند سکوت کند. پاسخگویی یک انتخاب نیست.
مایه شرمساری و نهایت دورویی است که آمریکا در نخستین روز ریاست خود بر شورای امنیت، نشست سطح‌بالایی درباره حفاظت از کودکان، فناوری و آموزش در منازعات مسلحانه ذیل دستورکار «حفظ صلح و امنیت بین‌المللی» برگزار می‌کند، در حالی که هم‌زمان موشک به شهرهای ایران شلیک کرده، مدارس را بمباران می‌کند و کودکان را می‌کشد.
برای آمریکا «حفاظت از کودکان» و «حفظ صلح و امنیت بین‌المللی» ظاهراً مفهومی متفاوت از آنچه منشور ملل متحد مقرر می‌دارد دارد.
واژگان درباره صلح و حمایت نمی‌تواند اعمال تجاوزکارانه را بپوشاند. هیچ تردیدی نباید وجود داشته باشد: هیچ تهدید قریب‌الوقوعی از سوی ایران وجود نداشت. برنامه هسته‌ای ما منحصراً صلح‌آمیز است.
 ما درگیر مذاکرات جدی دیپلماتیک بودیم
برای دومین بار، ایالات متحده زور را بر دیپلماسی ترجیح داد و منشور را نقض کرد. هیچ مبنای حقوقی برای توجیه این حمله وجود ندارد. ادعای موسوم به «حمله پیش‌دستانه» هیچ جایگاهی در حقوق بین‌الملل ندارد. ممنوعیت توسل به زور مطلق است، مگر در دفاع مشروع در برابر حمله مسلحانه.
ایران در حال اعمال حق ذاتی دفاع مشروع خود وفق ماده ۵۱ منشور است. پاسخ ما قانونی، ضروری و متناسب است.
ما صرفاً اهداف نظامی نیروهای متخاصم را هدف قرار می‌دهیم. غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهیم. منافع کشورهای همسایه را هدف قرار نمی‌دهیم.
بر اساس حقوق بین‌الملل، هر دولت مکلف است اجازه ندهد قلمرو آن برای ارتکاب اعمال تجاوزکارانه علیه دولت دیگر مورد استفاده قرار گیرد.
دولت‌های عضو باید مراقبت مقتضی را برای جلوگیری از استفاده نیروهای خارجی از قلمروشان جهت حمله به سایر کشورها اعمال کنند.
ایران به دنبال جنگ نیست. ایران به دنبال تشدید تنش نیست. اما ایران از حاکمیت خود دست نخواهد کشید.
موضوع پیش روی جامعه بین‌المللی روشن است:
آیا یک دولت قدرتمند می‌تواند با مصونیت کامل به یک عضو مستقل سازمان ملل متحد حمله کند؟ اگر پاسخ مثبت باشد، منشور بی‌معناست. اگر پاسخ منفی باشد، این تجاوز باید محکوم و متوقف شود. استانداردهای دوگانه اعتبار این شورا را نابود خواهد کرد. سکوت، قانون‌گریزی بیشتر را جسورتر خواهد ساخت.
تا زمانی که تجاوز ادامه داشته باشد، ایران قاطعانه و بی‌درنگ از خود دفاع خواهد کرد.
شورای امنیت باید اقدام قاطع، روشن و بدون ابهام کند.