در بخشی از مقدمه می‌خوانیم: در این کتاب نمونه‌هایی از شعر سی و یک تن از بزرگ‌ترین شاعران فارسی گردآمده و برای این‌که خواننده بی ‌زحمت تتبع، سراینده شعر را نیز بشناسد و به شیوه سخن و شخصیت شاعر نیز آشنا شود، شرح‌حالی مختصر ولی بسیار جامع از او آورده‌ایم. هرچند در آن‌چه درباره شاعر و شعر او نوشته شده، تا آنجا که ممکن بوده کوشیده‌ایم تنها مطالبی را ذکر کنیم که در میان اهل ‌فن مُسلم گشته یا خود ما بدان یقین کرده یا آن را به صِحت نزدیک‌تر دانسته‌ایم. بسیاری از کسانی که درباره شاعری چیزی نوشته‌اند، کوشیده‌اند که عیب‌های او را نادیده بگیرند، یا اگر عیبی نمایان است، پرده‌ای از عذرهای گوناگون بر روی آن بپوشند. ما برخلاف این روش هرگاه در خوی و رفتار یا در سخنان شاعر عیبی یافتیم آن عیب را نیز همچون کمال او، بی‌هیچ چشم‌پوشی وانمودیم، زیرا معتقدیم که اثر این عیب‌گویی نکوتر از پرده‌پوشی‌هاست. چه، هر قدر بزرگان سخن گرامی باشند، حقیقت از ایشان گرامی‌تر است.

همچنین در نوشته پشت جلد کتاب آمده است: در نیمه نخست دهه ۱۳۴۰، دکتر محمدجعفر محجوب و دکتر قاسم تویسرکانی، دو استاد بسیار فاضل و شعرپژوه دانشسرای عالی (دانشگاه تربیت‌معلم، و دانشگاه خوارزمی بعدی) به‌اتفاق یکدیگر کوشیدند تا تحلیل و منتخبی شایسته از شعر کهن فارسی، از رودکی سمرقندی تا هاتف اصفهانی، فراهم آورند و در دسترس دانشجویان و علاقه‌مندان ادبی قرار دهند. این منتخب که متأسفانه پس از آن هیچ‌گاه بازنشر نشد، کتاب‌ خواندنی حاضر است که در آن گزیده‌ای از سروده‌های سی و یک سراینده در یک دوره هزارساله، همراه با تحقیق و تفحص دقیق در زندگی و آثار هر شاعر به دوستداران شعر ایران و قلمرو فرهنگ ایران عرضه می‌شود.