ورزش 3/فرانکو ماستانتوتو روزهای خوبی را در ترکیب رئال مادرید سپری نمی‌کند.
«شش ماه اول حضورم اصلاً خوب نبود، حتی نزدیک به سطحی که واقعاً توانایی‌اش را دارم هم نبود.» ماستانتونو در بیان این انتقاد از خودش تردیدی نداشت. او این اظهارات را با آرامشی بیان کرد که برای سنش غیرمعمول به نظر می‌رسد و پیامی داد که بیشتر شبیه یک وعده بود تا یک بهانه: «بهترین نسخه من هنوز از راه نرسیده است. در ریور پلاته دوره بسیار خوبی داشتم که باعث شد به اینجا بیایم اما آن دوره هم اوج من نبود.»

با این حال، فعلاً دوران حضورش در رئال مادرید در حال تکرار یک چرخه است. مربیان تغییر می‌کنند اما داستان همان است. ورود او به رئال به همان اندازه که هیجان‌انگیز بود، سرگیجه‌آور هم بود. رئال مادرید در جریان جام جهانی باشگاه‌ها انتقال او را با مبلغ ۶۳ میلیون یورو نهایی کرد تا پیش از پاری سن ژرمن بزرگ‌ترین استعداد نوظهور فوتبال آرژانتین را جذب کند. او در ریور پلاته شخصیت، غیرقابل پیش‌بینی بودن و توانایی کم‌نظیری برای پذیرش مسئولیت نشان داده بود. به همین دلیل در رختکن رئال مادرید این انتقال تصمیمی استراتژیک تلقی می‌شد که نوید آینده‌ای درخشان را می‌داد. با این حال، پس از ورودش تقریباً بدون هیچ محافظتی به دل رقابت‌ها انداخته شد.

توقف در همان نقطه

زیر نظر ژابی آلونسو شروع امیدوارکننده‌ای داشت. این مربی تقریباً بلافاصله او را در ترکیب اصلی قرار داد چون معتقد بود استعداد باید بر روند تطبیق غلبه کند. ماستانتونو نشانه‌هایی از کیفیتش را نشان داد اما نه آن‌قدر که جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی به دست آورد. جرقه اولیه خاموش شد و او جایش را در چرخش ترکیب از دست داد.

ورود آلوارو آربلوا که در کوپا دل ری هدایت تیم را بر عهده گرفت، فرصت دومی برای او بود. هرچند رئال مادرید از این رقابت‌ها حذف شد. این مربی بار دیگر هدایت بازی را به او سپرد و این بازیکن آرژانتینی با دو گل پیاپی (مقابل آلباسته و موناکو) پاسخ داد، گل‌هایی که به نظر می‌رسید تردیدها را از بین برده‌اند. او پنج بازی پیاپی را از ابتدا آغاز کرد و دوباره به چهره‌ای مهم تبدیل شد اما همان الگو بار دیگر تکرار شد.

جسارت و شجاعت او که برای موفقیت در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ضروری است، با تصمیم‌گیری‌های ناپایدارش در تضاد قرار گرفت. در آن مقطع عملکردش افت کرد و زبان بدنش هم این مسئله را نشان می‌داد. همان‌طور که در دوره ژابی آلونسو رخ داده بود، دوباره به نیمکت بازگشت. در شش مسابقه اخیر تنها ۴۲ دقیقه بازی کرده، نشانه‌ای روشن از این که از رقبای مستقیمش عقب افتاده است.

ماستانتونو و خطر برآورده نکردن انتظارها

در باشگاه هیچ‌کس استعداد او یا سرمایه‌گذاری انجام‌ شده برای جذبش را زیر سؤال نمی‌برد. او بازیکنی بسیار جوان است که به عنوان پروژه‌ای استراتژیک جذب شده و اعتماد کامل به ظرفیت‌هایش وجود دارد. با این حال، این تصور نیز به تدریج شکل گرفته که شاید برای رشد به محیطی با فشار کمتر نیاز داشته باشد، همان‌طور که برای برخی استعدادهای جوان دیگر رخ داد که ابتدا از تیم جدا شدند و بعد پخته‌تر بازگشتند، مانند نیکو پاز یا اندریک.

اتفاقی که مقابل ختافه رخ داد، به‌ خوبی وضعیت فعلی او را نشان می‌دهد. بازی‌اش پراشتباه، کم‌ دقت و هرچه بیشتر از جریان مسابقه جدا شده بود و در نهایت زیر فشار فرو ریخت. آربلوا پس از بازی گفت: «چنین اتفاق‌هایی نباید رخ بدهد، مثل چیزی که برای ماستانتونو پیش آمد. دقیقاً نمی‌دانم به داور چه گفت اما اگر اخراج شده حتماً دلیلی داشته است.» این بازیکن آرژانتینی از کوره در رفت و چند بار تکرار کرد: «چه افتضاحی، چه افتضاح لعنتی‌ای» و سپس کارت قرمز را دید.

محرومیت دو مسابقه‌ای به خاطر اخراجی که قابل توجیه نبود، ضربه دیگری برای این استعداد جوان است که هنوز نتوانسته به ریتم مناسب برسد. دو مسابقه دیگر بدون بازی در فصلی که از پیش هم به آزمونی جدی برای شخصیت او تبدیل شده است. در دیدار مقابل ختافه دقت او نه در پاس‌ها و نه در دریبل‌ها به ۵۰ درصد هم نرسید. با نزدیک شدن جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، این بازیکن آرژانتینی می‌داند اگر نمی‌خواهد از فهرست لیونل اسکالونی کنار گذاشته شود، باید سطح بازی‌اش را بالا ببرد.

واقعیت این است که این شماره ۳۰ رئال مادرید تا اینجا فاصله زیادی با انتظارها داشته و انتقادهایی که دریافت کرده است که اغلب هم تند بوده‌اند به او آسیب زده‌اند. او در این فصل در تمام رقابت‌ها در مجموع ۱۲۰۴ دقیقه بازی کرده است، یعنی ۳۳ درصد از کل دقایق ممکن و تنها سه گل و یک پاس گل به ثبت رسانده است.