ایسنا/ فرزند و مشاور رئیس‌جمهوری با بیان اینکه «باید سناریوهای پایان جنگ را مرور کنیم»، تاکید کرد: اگر تصویر نهایی سناریوی مطلوب پس از جنگ را داشته باشیم، آن‌گاه تصمیماتی که امروز اتخاذ می‌کنیم متناسب با آن طراحی و تنظیم می‌شوند.

یوسف پزشکیان با انتشار یادداشتی در کانال تلگرامی خود درباره روز ششم جنگ، نوشت: 

«صبح ساعت ۸ جلسه داشتیم. در مورد رسانه و اطلاع‌رسانی بود. کمتر از همه‌چیز درباره اطلاع‌رسانی صحبت شد. آدم‌ها دوست دارند تحلیل کنند، نظر بدهند، حرف بزنند. این جلسه خروجی مشخص داشت اما از اغلب جلسه‌ها کار و خروجی جدی بیرون نمی‌آید. 

خیلی وقت‌ها دوست دارم به دوستی که روبه‌رویش می‌نشینم بگویم خواهش می‌کنم مقدمه‌چینی نکن. حرف اصلی را بگو. شاید حرف را قبول کردم و اصلا نیازی به مقدمه‌ات نبود. بسیار پیش آمده که عزیزی ۱۰ دقیقه یا نیم‌ساعت صحبت می‌کند، ولی همه حرفش دو جمله یا دو پاراگراف چندخطی است. 

بارها با کتاب یا متن نویسندگانی مواجه بودم که گرفتار زیاده‌گویی بودند. چندصدصفحه کتاب می‌نویسند در حالی که محتوا در حد یک مقاله چندصفحه‌ای است. اغلب پایان‌نامه‌های دانشجویی نمونه بارز این‌جور متن‌هاست. همین است که نظامی می‌گوید: کم گوی و گزیده گوی...

در حاشیه جلسه کسی که سابقه آشنایی با او نداشتم می‌گفت برای سلامتی دکتر دعا می‌کند. کلید مجموعه‌ اداری‌اش را داد که اگر لازم شد استفاده کنیم. هرکسی به‌قدر وسعش می‌خواهد برای ایران کاری کند. 

بسیاری از حال پدر می‌پرسند و می‌گویم خوب است گرچه به دیدنش نرفته‌ام. تعجب می‌کنند. سلامتی‌اش از همه‌چیز برایم مهم‌تر است. خودم نخواسته‌ام ببینمش. حرفی که آنقدر مهم باشد که به ریسک دیدنش بیارزد، نداشتم. کارها با روال خود پیش می‌رود. دیشب جلسه هیئت دولت برگزار شد. 

در مورد ادامه جنگ، اکثر تحلیل‌گران داخل ایران معتقدند که امروز مذاکره هیچ معنایی ندارد. چون آمریکا و اسرائیل تصورشان این است که با جنگ به همه خواسته‌هایشان خواهند رسید. در نتیجه تنها کاری که الان باید انجام بدهیم از بین‌بردن این توهم با جنگیدن است.

آنچه محل اختلاف جدی است این است که تا چه زمانی باید بجنگیم؟ تا ابد؟ تا نابودی کامل اسرائیل و عقب‌نشینی آمریکا؟ تا نابودی کامل یا تسلیم شدن ایران؟ باید سناریوهای پایان جنگ را مرور کنیم. کدام سناریو محتمل‌تر است؟ کدام مطلوب ماست؟

تصمیم‌گیری درست به اطلاعات نیاز دارد. باید تخمینی از توان پشتیبانی تسلیحاتی داشته باشیم. ۱- ذخیره موشکی و توان ساخت موشک ما کفاف چند ماه جنگیدن را می‌دهد؟ ۲- دشمن خود را برای چند ماه جنگ آماده کرده است؟ به عبارت دیگر: تاب‌آوری ما بیشتر خواهد بود یا دشمن؟

نکته آخر اینکه اگر تصویر نهایی سناریوی مطلوب پس از جنگ را داشته باشیم، آن‌گاه تصمیماتی که امروز اتخاذ می‌کنیم و عملیات‌هایی که انجام می‌دهیم و حرف‌هایی که می‌زنیم متناسب با آن تصویر و برای ساختن آن تصویر طراحی و تنظیم می‌شود. هماهنگی بین نیروهای نظامی و سیاسی در این شرایط حیاتی است.

سعی می‌کنم در یادداشت دیگری به این بپردازم که دستیابی به پیروزی در این جنگ به چه اقدامات یا دستاوردهایی نیاز دارد. برای هم دعا کنیم.»