خراسان/ « اکمال دین و اتمام نعمت الهی در غدیر » عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم کورش شجاعی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
 
خالق بی همتای هستی، انسان را آفرید و از روح خود در او دمید؛ وَ نَفِختُ فیه مِن روحی. حضرت جلَّ و اعلی فقط در هنگامه آفرینش انسان، فتبارک ا... احسن الخالقین گفت و او را خلیفه و جانشین خود در زمین خواند. حکیم مطلق عالم وجود برای هدایت و تعالی و تکامل گل سرسبد آفرینش همه آن چه را لازم بود مهیا فرمود. یکتای بی همتا به انسان فطرت پاک، وجدان، عاطفه، قدرت شناخت و از همه مهم‌تر عقل عطا فرمود و در ساحتی دیگر برای نجات او از هر تحیر و سرگردانی، پیامبران را یکی پس از دیگری برانگیخت و نبوت انبیای الهی را به وجود سراسر برکت حضرت محمد مصطفی(ص) مزین فرمود و به اراده و مشیت و حکم الهی، کسوت و ردای «خاتم النبیین» را نیز برازنده او دانست.
همه پیامبران در طول تاریخ از طریق وحی الهی به وظیفه هدایت انسان همت گماردند. حضرت مصطفی نیز در تمامی دوران 23 ساله نبوت، همه تلاش خود را برای هدایت و به کمال و سعادت رساندن انسان به کار بست و چه غل و زنجیرهای جهل و خرافه و کج روی و گمراهی ها که از گردن مردم برنداشت و از مردمان اسیر ضلالت و عصبیت چه سلمان ها، ابوذرها، مقدادها و عمارها که نساخت و اما چه امام، وصی، جانشین و مولایی به نام علی(ع) در دامان خود پرورانید.
آیه های نور یک بار به تمامت بر قلب پیامبر نازل شد و در نزول تدریجی طی 22 سال در شئون و ازمنه و وقایع گوناگون، جان پیامبر را آینه تجلی حضرت حق و مایه هدایت بشر قرار داد.
اما در سال 11 هجری قمری و آخرین سال عمر شریف و سراسر برکت پیامبر عظیم الشأن اسلام و در حجه الوداع آیاتی بس سرنوشت ساز بر قلب مبارک حضرتش نازل شد که هم در لفظ و هم در محتوا بی بدیل و شگفت آور است؛ یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ (مائده، 67). همان گونه که مشاهده می شود در نوع کلمات به کار گرفته شده و با توجه به  این که در تمامی قرآن فقط در همین آیه از فعل امر «بلّغ» استفاده شده و تاکید بر ابلاغ آن چه از سوی خداوند بر قلب مبارک رسول‌ا... نازل شده تا این محتوا که اگر این ابلاغ توسط پیامبر انجام نشود به معنای انجام نشدن رسالت و وظیفه پیامبر است و این که در ابلاغ این امر، خداوند، پیامبر را از (شر و آزار) مردمان حفظ می کند! همه و همه از اهمیت ابلاغ آن پیام سرنوشت ساز حکایت می کند و آن پیام بس مهم تعیین جانشین و در حقیقت تداوم هدایت انسان پس از «نبوت» در وجود «امامت» است.

 و چنین شد که حضرت خاتم النبیین در حجة الوداع در کنار برکه غدیر در حضور 120 هزار مسلمان از حج برگشته بر فراز منبری از جهاز شتران دست علی بن ابیطالب، امیرالمومنین را بالا برد و با صدای بلند امر الهی را ابلاغ کرد و فرمود: مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِیٌّ مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ.
نشان دیگر اهمیت این پیام الهی و ابلاغ آن از طرف خاتم الانبیا، نزول این فرازهای آیه سوم سوره مبارکه مائده است که خداوند علی اعلی می‌فرماید: اَلْیوْمَ أَکمَلْتُ لَکمْ دینَکمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیکُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دیناً ...
این فرازهای آیه مبارکه به روشنی از اهمیت ابلاغ پیام الهی توسط خاتم الانبیا حکایت می کند و از کامل کردن دین و اتمام نعمت الهی توسط حضرت حق تعالی و برگزیدن اسلام (به عنوان بهترین آیین) از سوی حضرتش در این روز خبر می دهد و این چنین است که غدیر که روز اکمال دین و اتمام نعمت الهی و تعیین جانشین و سرنوشت امت اسلام است، مبارک ترین واقعه و حقیقت هستی پس از بعثت حضرت خاتم الانبیا محمد مصطفی(ص) است و عیدا... الاکبر و کدامین عید بزرگ‌تر و شریف‌تر و مهم‌تر از غدیر که تجلی و تداوم نبوت در امامت و ولایت امیرالمومنین علی بن ابیطالب است؛ همان علی(ع) که پروریده دامان رسوا...، قرآن ناطق، ولی خدا بر مردم به تصریح آیه ولایت، جان پیامبر به نص آیه مباهله، همسر فاطمه زهرا، پدر حسنین و زینبین و فاتح خیبر است. همو که به فرموده رسول اکرم(ص) ضربتش در یوم خندق افضل از عبادت جن و انس است؛ همان علی که اعدل، ازهد، اتقی، اعلم، اشجع و برترین صحابی رسول خدا و جانشین بر حق او و تعیین شده از سوی پروردگار عالم است. همان علی که حیدر است و «یعسوب الدین» همان علی که تنها او «امیرالمومنین» است.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ و اولادهِ المَعصومینَ صلواه ا... علیهم اجمعین. خداوند به برکت روز اکمال دین و اتمام نعمت الهی همه ما را از محبان و شیعیان علی بن ابیطالب و اولاد معصومین‌اش قرار دهد.