آفرینش/ « نظام تحریم ها ربطی به افول آمریکا ندارد » عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش به قلم حمیدرضا عسگری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
 
طی روزهای اخیر تفسیرها و واکنش هایی درمورد "افول و انتظار افول آمریکا" مطرح شده است.
صحبت هایی منطقی درمورد نوع و سبک ارتباط با آمریکا گفته شد که در عرصه سیاسی و سیاست خارجی قابل تأمل است. اما نکته مغفول مانده در این حوزه بحث نظام تحریم هاست که برای تغییر آن و یا خنثی سازی آن راه پر پیچ و خمی در مقابل ایران و خود آمریکاست!
آغاز تحریم های موثر برایران و تشدید کمی و کیفی آن باز می گردد به شروع انقلاب اسلامی و تسخیر سفارت آمریکا در سال 58. اما با حضور چهارساله ترامپ درکاخ سفید بیش از 160 تحریم علیه اشخاص و نهادهای مختلف اعم از سیاسی، اقتصادی و نظامی وضع شد که در نوع خود بی سابقه بوده و به عبارتی در دوران دونالد ترامپ هر 9 روز، یک تحریم علیه ایران وضع گردید و همه جوره اقتصاد ومراودات بین المللی ایران غل و زنجر شد.
عرصه بین الملل میدان جنگ برسر منافع است، لذا باید گام ها را به گونه ای برداشت که ضمن حفظ و تثبیت منافع ملی، پا در حریم و روی منافع دیگر کشورها نگذاریم. چرا که طبیعی است حکومت ها در مقابل هرگونه احساس خطری در ابعاد منطقه ای و جهانی واکنش نشان می دهند و در این مسیر بنابر جایگاه و اعتباری که دارند علیه کشور خاطی یارگیری و اجماع ایجاد می کنند.

با تمام این اوصاف، امروز بسیاری در داخل و خارج از ایران پالس هایی را از احتمال گفتگو میان ایران و آمریکا و برخی گشایش ها، می فرستند. اما این اقشار گویا فراموش کرده اند که برخی سیاست های ما در مقابله با آمریکا، موجب شکل گیری قوانین بازدارنده ای در ایالات متحده گردیده که تغییر آنها با چشم انداز کنونی غیرممکن ومحال می باشد.
 به عنوان مثال قانون "کاتسا" مصوب سال 2017 در سنا با امضای دونالد ترامپ به قانون لازم الاجرا تبدیل شد . قانون کاتسا قانونی است که با رأی قاطع کنگره و سنای ایالات متحده آمریکا، علیه ایران، روسیه و کره شمالی به تصویب رسید، تا از طریق تحریم با آنچه اقدامات خطرناک و دشمنانه این کشورها در قبال آمریکا و متحدانش خوانده شده‌است، مقابله کند. ضمن اینکه این قانون اختیارات رئیس جمهور برای هرگونه تعدیل آن را کاهش داده و برای ایجاد تغییر در آن نیازمند تائید کنگره می باشد.
 مهره چینی ها و سیاست گذاری های ما در حوزه سیاست خارجی طی این سال ها نتوانسته است زمینه ای را برای بهبود شرایط درجهت تغییر و تعلیق این قانون و دیگر تحریم ها فراهم سازد. لذا چه آمریکا در مسیر صعود باشد و چه در سراشیبی افول قطعاً این قوانین تحت تأثیر آن قرار نخواهد گرفت و همچنان تداوم خواهد داشت.
 باید نوع سیاست خارجی خود در قبال آمریکا را به گونه ای ترسیم کنیم که بتوانیم نظام تحریم ها را متزلزل کنیم و در نهایت آن را برطرف نمائیم. در غیر این صورت وضعیت کنونی همواره باقی خواهد ماند و مدام بر هوشمندسازی و اثرگذاری بیشتر آن افزوده خواهد شد.