آفرینش/ « درمورد طرح ها و لوایح، نظر مردم فراموش نشود » عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش به قلم حمیدرضا عسگری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

فرهنگ عفاف و حجاب دچار عقب ماندگی های بسیاری مطابق با تغییرات نسلی و نیازهای روز جامعه گردیده و طبیعی است که معضلات و نارسایی هایی را درجامعه از این حیث شاهد باشیم. البته که مورد بی حجابی مورد تأیید نیست و بر اصلاح آن تاکید داریم؛ اما بهره گیری از نظرات کارشناسان و آسیب شناسان در این حوزه را واجب می دانیم.
متأسفانه طی سال های اخیر این مسئله فرهنگی به دست برخی جریان های خاص به سمت و سویی رفت که هیچ توازن و همخوانی با خواست و سلایق جامعه نداشت. نسل جوان به سمتی می رفت که پیش روی آن انواع زرق و برق های رسانه ای و تبلیغات در حوزه رفتارهای شخصی قرار داشت و در مقابل یک الگوی تک بعدی از سوی نهادهای فرهنگی برای جامعه تجویز می شد که جز عده قلیلی، دیگر سلایق جامعه نادیده گرفته شد.
حال امروز این نارسایی های فرهنگی در حوزه عفاف و حجاب به جایی رسیده است که تبدیل به یک چالش "اجتماعی- سیاسی- امنیتی" برای کشور شده است و کارش به مجلس قانون گذاری کشیده تا در آنجا برای آن تعیین تکلیف کنند.
جالب تر اینکه نمایندگان مجلس نیز حاضر نشدند بررسی لایحه حجاب را به صورت علنی برگزار کنند و آن را به جلسه غیرعلنی بردند تا در آنجا به بحث و گفتگو بنشینند. البته که ایرادی به این مسئله نیست و حق قانونی نمایندگان است تا در مورد مسائل مختلف وحساس جلسات را غیرعلنی برگزار کنند.

 اما نکته اصلی اینجاست که انتظار اقشار مختلف مردم از نمایندگان این است که در بررسی و تعیین تکلیف لایحه حجاب به صورت جامع و کامل تمام ابعاد جامعه را با فرهنگ ها و سبک زندگی مختلف، باورها و اعتقادات مذهبی متفاوت، با سلیقه و تمایلات اجتماعی و فرهنگی متنوع را مد نظر و تصمیم قرار دهند.
اینطور نباشد که خروجی تصمیم نمایندگان به سبب برخی مصلحت اندیشی های گروهی و سیاسی، به سمت و سویی برود که جامعه را بیش از این به سمت دو قطبی های خودی و نا خودی ببرد و افتراق را میان جامعه تشدید نماید.
نمایندگان و دیگر مسئولانی که در حوزه مسئله فرهنگی حجاب مداخله دارند باید پیش از اینکه بخواهند در مورد نارسایی و ناهنجاری ها در مورد حجاب قانون گذاری و تصمیم گیری کنند، به این فکر کنند تمام این جوانان و افرادی که خواسته و یا نخواسته بعضاً تحت تأثیر تبلیغات رسانه ای خارجی قرار گرفته اند و یا اساساً از ریشه و بن تربیتی به سبک و سیاق رفتار می کنند، همگی ایرانی هستند و بخشی از ملت این کشور قلمداد می شوند که قلبشان برای کشورشان می تپد و در مناسبت های مختلف نشان داده اند که حضورشان را بدون تعارف و ریا تقدیم نثار کشور کرده اند و برای دفاع از آن ابایی از جانشان هم ندارند.
روا نیست که این جوانان را به چشم و نظر مخالفان و دشمنان انگارید که قصد ضربه زدن به کشور را دارند و یا دست نشانده عوامل و دشمنان خارجی هستند.
باید یکدیگر را تحمل کنیم و در مسیر جذب حداکثری اصلاحات فرهنگی را به عنوان خوراکی جذاب برای جامعه فراهم سازیم. تجربه های گذشته از نوع و سبک رفتارهای سلبی با معضل فرهنگی حجاب نشان داده است که هزینه های فراوانی برای کشور و ملت به همراه خواهد داشت. امیدواریم نگاهی معقولانه و موثر را در این زمینه شاهد باشیم و خروجی آن برای جامعه سازنده و موثر باشد.