صبح نو/متن پیش رو در صبح نو منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

این نوشته‌ای است خیرخواهانه از جانب روزنامه‌ای که در ایام انتخابات ۱۴۰۰ کنار آقای رئیسی بود و در دو سال گذشته از رویکردهای انقلابی و مردمی ایشان حمایت کرد و در مقابل برخی مشکلات مدیریتی هم سکوت نکرد و اکنون در آستانه ورود دولت سیزدهم به سال سوم فعالیت، وظیفه خود می‌داند که صادقانه، صمیمی و دلسوزانه با رئیس‌جمهور خود سخن بگوید؛ چراکه دولت آقای رئیسی را برآمده از وحدت و همدلی جریان انقلاب برای عبور از ایده‌های قدیمی و ادامه این همدلی را فرصتی برای حل مسائل و مشکلات مختلف مردم می‌داند.
اکنون در آستانه پایان سال دوم دولت سیزدهم، فرصتی است تا به تلاش‌ها و نیات خالص رئیس‌جمهور و همکاران ایشان در دولت «خدا قوت» گفته شود و برای ادامه راه، مسیری مشخص گردد تا بار دیگر به شرایط بهار ۱۴۰۰ بازگردیم؛ آنجا که تمام نیروهای انقلابی خسته از دولت روحانی و اصلاح‌طلبان از خود گذشتند و از نامزد واحد حمایت کردند تا این وحدت به کارآمدی و حل مشکل مردم منجر گردد. فراموش نکنیم که آنچه در فاصله سال‌های ۹۶ تا ۱۴۰۰ در نوع سیاست‌ورزی جبهه انقلاب مشاهده شد، کم‌نظیر و دستاوردی بزرگ بود که حفظ آن، مراقبت و مداومت می‌طلبد. 
هدف گذاری برای عبور از دوران سخت روحانی در تلاش و فعالیت آقای رییسی آشکار بوده اما جدای از مخالفان سیاسی جریان انقلاب، برخی محافل سایه هم با رفتار و کنش خود بر آن خدشه می‌کنند به نحوی که انگار دولت سیزدهم نه دولت همه جریان انقلاب که مختص به یک اقلیت ناب‌گرا است و آقای رییسی نه رییس‌جمهور مورد حمایت همه اصول‌گرایان که فقط بخشی از آنها بوده و این چنین است که این خطر هر لحظه در کمین جریان خواهد بود که دل‌ها از هم دور شود و حساب‌ها از هم جدا. 
این رویکرد از سوی برخی افراد که رگه هایی از انحصار از آن دیده می شود، فرصت برای حمایت جریانی و کارآمدی را با مانع مواجه خواهد کرد و نمی توان نسبت به لطمات آن بی تفاوت بود.
واقعیت این است که ما دو دولت سیزدهم نداریم که یکی به ریاست و محوریت جناب آقای رئیسی و دیگری با هدایت گروهی خاص با سابقه‌ای از اختلاف با سایر طیف‌های جریان انقلابی بر سر کار آمده باشد.
ما دو دولت سیزدهم نداریم که یکی با اجماع همه طیف‌های جریان انقلاب به‌منظور عبور از شرایط بغرنج پایان دولت روحانی سر کار آمده باشد و دیگری خود را تافته‌جدابافته از کلیت جریان و منحصر در یک گروه خاص کرده باشد.
و ما دو دولت سیزدهم نداریم که اولی با شعارهای انقلابی و مردمی و با تلاش شبانه‌روزی، غصه مردم را بخورد و آن دومی از جانب برخی سیاسی‌کاران، میز و صندلی را فرصت قدرت‌طلبی خود بداند و به تصویر اصلی دولت ضربه بزند.
 آنچه تحت‌عنوان نگرانی و نقد مطرح شده و می‌شود، سایه‌انداختن این صورت دوم بر چهره دولت اول است که هم استعداد کند کردن مسیر تلاش و فعالیت مجموعه دولت را دارد و هم می‌تواند بستری برای شکاف در میان نیروهایی که در سال ۱۴۰۰ از نظر سیاسی حامی جناب آقای رئیسی بودند، ایجاد کند. در طول مدتی که گذشته شاید بزرگ‌ترین مشکل، انگاره غلبه صورت دوم دولت بر صورت اول آن است. اگر هشداری داده شده، مشورتی بیان شده و انذاری گفته می‌شود، همه از جهت این نگرانی است که مبادا نیات سیاسی یک محفل خاص، میل به قدرت برخی چهره‌های اجرایی، علاقه برخی از این دوستان مسوول به چیدن رفقایشان در مناصب، موجب پنهان‌ماندن چهره اصلی دولت شود و در نهایت در پایان چهار سال دولت سیزدهم، آن همه انگیزه، ظرفیت، برنامه و وعده زیر سایه چنین نیاتی کمرنگ شود. گروهی با فرصت‌طلبی، سود سرمایه اجتماعی دولت را ببرند؛ اما کمترین کارایی را برای دولت داشته باشند، دیگر حامیان دولت را برانند و در نهایت خود هم گرهی از کارها نگشایند.
از نگاه ما دولت اول، دولت انقلابی و مردمی است که قرار است گره از کارها بگشاید و امید را به مردم بازگرداند و اما آن دولت مطلوب گروه دیگر، کار و مسوولیت را به کناری می‌نهد و به فکری غیر از اندیشه مردم مشغول می‌شود؛ در لباس دولت اول، کار دیگر می‌کند و در سایه آن زیست می‌نماید؛ بی‌حاصل و بی‌ثمر و البته مضر برای دولت انقلابی. 
همه دوست‌داران انقلاب به موفقیت دولت شما امید بسته‌اند و از آبروی خود مایه گذاشته‌اند تا به پیروزی برسید و بسیاری از آن‌ها هیچ خواسته‌ای هم از شما نداشته و ندارند؛ اما اکنون برخی رویکردها از جانب گروهی خاص آن‌ها را به گوشه‌ای رانده و زمینه ایجاد و حفر خندقی میان شما و حامیان دولت‌تان را فراهم ساخته است و در آستانه ورود دولت به سال سوم فعالیت، وقت آن است، آقای رئیسی عزیز، دولت اول را احیا و تقویت کند و این محافل سایه را به مرخصی بفرستد تا در دو سالگی دولت، احساس همدلی در جریان ایجاد گردد و توان برای حل مشکلات جامعه افزون شود. زودتر به شرایط بهار ۱۴۰۰ بازگردیم و با همان همدلی جریانی و بدون دخل و تصرف و روایت‌سازی گروه‌های ناب‌گرا و سیاست‌باز کنار یکدیگر، از آلام مردم بکاهیم که فرصت‌ها چونان ابر می‌گذرند و زمان در چشم ‌برهم ‌زدنی طی می‌شود و در نهایت آنچه باید باقی بماند، راهی است که به سود مردم و انقلاب پیموده شده که یقینا جناب رئیس‌جمهور هم چیزی غیر از این در ذهن ندارند. راه برون‌رفت از مشکلات فعلی چیزی جز استفاده از همه ظرفیت‌های جریان انقلاب نیست.
در این مسیر «صبح نو» مانند گذشته بدون توجه به طعنه‌های ناب‌گرایان و سیاست‌بازی سیاست‌بازان آماده حمایت از رویکردهای صحیح و درعین‌حال گفت‌وگوها و نقدهای خیرخواهانه به سود انقلاب و دولت انقلابی است.